Długi deszczowy tydzień – powieść młodzieżowa Jerzego Broszkiewicza. Jej pierwsze wydanie ukazało się w 1966 r. nakładem wydawnictwa „Nasza Księgarnia” z ilustracjami Ewy Salamon. Książka jest drugą częścią cyklu przygód Iki i Groszka napisanych przez BroszkiewiczaInformacja o książce w serwisie Biblionetka.pl, dostęp 2010-04-19..

Fabuła Grupa młodzieży nudzi się na wakacjach na wsi, więc wynajduje sobie zajęcie – bohaterowie postanawiają zabawić się w detektywów. Nie wiedzą, że nie będzie to tylko zabawa. W okolicy (przy współudziale bohaterów) zostaje dokonane cenne odkrycie, które wzbudza zainteresowanie złodziei i handlarzy sztuką. Ze starej kapliczki znika obraz ludowego artysty z XV wieku, a młodzi wyruszają na jego poszukiwania.

Bohaterowie Ika – bohaterka znana czytelnikom z powieści Wielka, większa i największa Kasia – nazwana jest z racji uzdolnień w przedmiotach ścisłych Albertem (na cześć Einsteina) Groszek – bohater znany czytelnikom z powieści Wielka, większa i największa Włodek – przystojny czternastolatek, flirtujący z Kasią Pacułka – najmłodszy z bohaterów, uwielbia jeść i jest wyjątkowo małomówny, choć bardzo inteligentny

Odbiór W 1979 Stanisław Frycie pozytywnie ocenił książkę, pisząc, że „sensacyjna akcja trzyma czytelnika w napięciu, a zabawne sceny obyczajowe i nieporozumienia są źródłem humoru”. Po latach, pisząc w 2007, powtórzył swoją pozytywną ocenę tej książki, zauważając, że jest to powieść sensacyjno-kryminalna dla młodzieży, obfitująca w zaskakujące i sensacyjne przygody, a także w „zabawne, nasycone dobrym humorem, sceny obyczajowe”.

Wydania, tłumaczenia i adaptacje Powieść miała do roku 1991 sześć wydań; przetłumaczono ją także na języki słowacki, ukraiński i węgierski.

Powieść doczekała się adaptacji teatralnej (Teatr Polski we Wrocławiu, 1969) oraz telewizyjnej pt. Detektywi na wakacjach (1979).

Wydania wyd. I, ilustr. Ewa Salamon, seria „Klub Siedmiu Przygód”, „Nasza Księgarnia”, Warszawa 1966 r. wyd. II, ilustr. Ewa Salamon, seria „Klub Siedmiu Przygód”, „Nasza Księgarnia”, Warszawa 1971 r. wyd. III, ilustr. Ewa Salamon, seria „Biblioteka Młodych”, „Nasza Księgarnia”, Warszawa 1977 r. wyd. IV, ilustr. Ewa Salamon, seria „Klub Siedmiu Przygód”, „Nasza Księgarnia”, Warszawa 1983 r., . wyd. V, ilustr. Ewa Salamon, seria „Klub Siedmiu Przygód”, „Nasza Księgarnia”, Warszawa 1986 r., . wyd. VI, ilustr. Ewa Salamon, seria „Klub Siedmiu Przygód”, „Nasza Księgarnia”, Warszawa 1991 r., . opr. graf. Agata Leman, „Świat Książki”, Warszawa 1997 r., . wydawnictwo Philip Wilson, Warszawa 1999 r., .

Tłumaczenia na język słowacki: Dlhý daždivý týždeň, tłum. Peter Čačko, ilustr. Martin Kellenberger, wyd. Mladé Letá, seria „Klub Mladých Čitatelov”, Bratysława 1984 r. na język węgierski: Egesz héten esni fog?: regény, tłum. István Varsányi. wyd. Móra, Budapeszt 1974 r. na język ukraiński: Довгі дощову тиждень, tłum. Olga Ljenìk, wyd. „Veselka”, Kijów 1975 r.

Analiza

Powiązania z poprzednią powieścią Chociaż Długi deszczowy tydzień nawiązuje (poprzez głównych bohaterów - Ikę i Groszka) do wcześniejszej powieści Wielka, większa i największa, ma zupełnie inny charakter. Pierwsza powieść zalicza się do dziecięcej fantastyki o charakterze baśniowym (choć współczesnym) i z licznymi elementami wychowawczymi, pozytywnie odebranymi przez krytykęKrystyna Kuliczkowska, "W świecie fantazji, marzeń i iluzji", "Miesięcznik Literacki", grudzień 1967, nr. 12/16, s. 70 (krytyka zimnej wojny i wyścigu zbrojeń), natomiast Długi deszczowy tydzień jest całkowicie realistyczną powieścią przygodowo-detektywistyczną i napisany jest z myślą o starszym czytelniku (kilkunastoletnim), podobnie jak starsi o kilka lat są główni bohaterowie.

W Długim deszczowym tygodniu wspominany jest sam autor jako dziennikarz, pisarz i ojciec Groszka. Groszek m.in. wymienia z nim telegramy, a jeden z kolegów zwraca się do Groszka słowami dotyczącymi jego ojca Mało ci, że już kiedyś was opisał? – co jest też aluzją do poprzedniej powieści. Jerzy Broszkiewicz nie miał syna,; Groszek to alter ego autora, gra słów od jego dziecięcego przezwiska – Broszka, natomiast jego córka Irena jest pierwowzorem powieściowej Iki.

Przypisy

Kategoria:Powieści młodzieżowe Jerzego Broszkiewicza Kategoria:Powieści z 1966 Kategoria:Powieści, których akcja toczy się w Polsce