Grażyna Janina Świtała−Kettner (ur. 27 lutego 1954 w Słupsku, zm. 25 lipca 2003 w Warszawie) – polska piosenkarka i kompozytorka, założycielka i prezes fundacji „Naprawdę czeka ktoś”, organizatorka pięciu edycji Festiwalu dla Dzieci i Młodzieży Niepełnosprawnej. Za zasługi dla Ciechocinka została odznaczona „Medalem Stanisława Staszica”. Dama Orderu Uśmiechu.
Życiorys Urodziła się w Słupsku, wychowywała się w Szczytnie i Gliwicach. Była córką Janiny (1930–1997) i Czesława (1924–2020) Świtałów. W dzieciństwie przejawiała zainteresowania artystyczne. Ukończyła Wydział Wokalny w Średniej Szkole Muzycznej w Gliwicach, a następnie studiowała na Wydziale Pedagogicznym Akademii Muzycznej w Katowicach. Uczyła się gry na skrzypcach, fortepianie i akordeonie. W czasie studiów współpracowała z Orkiestrą Polskiego Radia i Telewizji w Katowicach.
Karierę solową rozpoczęła w 1970 na VIII Krajowym Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu. Wykonywała głównie muzykę country i pop. Jej największa popularność przypadła na lata 70. i 80. XX wieku. Wylansowała wiele przebojów, m.in.: „Ale Magda mówi”, „Słońce tego lata”, „Dwa serca jak pociągi dwa”, „Kocha się za nic”, „Moja miłość bez imienia”, „Obejmij mnie”, „Tak jak przed laty”, „Wyjście z cienia” oraz „Zabierz kobietę”. Pod pseudonimem Grażyna Kettner skomponowała takie utwory jak: „Moja miłość bez imienia” czy „Tylko tyle”. Występowała na krajowych i międzynarodowych festiwalach piosenki – reprezentowała Polskę na festiwalach w Lublanie, Budapeszcie i Ułan Bator. W 1983 wystąpiła na Pikniku Country w Mrągowie. Koncertowała także m.in. w Kanadzie, Kuwejcie, Mongolii, na Kubie i Wyspach Kanaryjskich.
W 1995 założyła fundację „Naprawdę czeka ktoś”, której celem miało być wspieranie utalentowanej artystycznie młodzieży niepełnosprawnej. Rok później zainaugurowała Festiwal Piosenki Młodzieży Niepełnosprawnej w Ciechocinku.
Zmarła w jednym z warszawskich szpitali wskutek krwiaka mózgu. 31 lipca 2003 została pochowana w rodzinnym grobie na Cmentarzu Centralnym (sektor LF8, rząd A, grób 8) w Gliwicach. mały|Grób Grażyny Świtały na Cmentarzu Centralnym w Gliwicach Życie prywatne Z pierwszym mężem, ginekologiem Krzysztofem Kettnerem, rozstała się po dwóch latach małżeństwa. Przez 10 lat była w nieformalnym związku z kompozytorem i aranżerem większości jej przebojów Andrzejem Rutkowskim. Mieli córkę, Agatę Świerczewską (ur. 1989), która wystąpiła w drugiej edycji programu The Voice of Poland.
Dyskografia Moja miłość bez imienia (LP, Polskie Nagrania „Muza”, 1987) Kolędy i pastorałki (LP, Polskie Nagrania Muza, 1987) Kocha się za nic - Największe przeboje (MC, Phonex, 1991) Przeboje mojej babci (CD, Intersonus, 1992) Ach, śpij kochanie (CD, ZPR Records, 1998) Moja muzyczka (CD, ZPR Records, 2001)
Składanki Ja nie umiem zmieniać przyjaciół (LP, Polskie Nagrania Muza, 1989) Piosenki Andrzeja Rutkowskiego (CD, Polskie Nagrania Muza, 1998) Piąta pora roku (CD, MTJ, 1998) Warszawa w piosence (CD, EMI Music Poland, 2000) Wojciech Młynarski – Prawie całość (CD, EMI Music Poland, 2001)
Przypisy
Kategoria:Polskie wokalistki popowe Kategoria:Odznaczeni Orderem Uśmiechu Kategoria:Ludzie urodzeni w Słupsku Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Centralnym w Gliwicach Kategoria:Urodzeni w 1954 Kategoria:Zmarli w 2003