thumb|Geirangerfjorden, Norwegia
Fiord – rodzaj głębokiej zatoki, mocno wcinającej się w głąb lądu, często rozgałęzionej, z charakterystycznymi stromymi brzegami, powstałej przez zalanie żłobów i dolin polodowcowych.
Fiordy są charakterystycznym elementem peryglacjalnego krajobrazu wybrzeży Norwegii oraz Szkocji, Grenlandii, Islandii, Nowej Zelandii, półwyspu Labrador, chilijskiej Patagonii i Alaski.
Nieściśle nazwą „fiord” określa się również adriatycką Zatokę Kotorską w Czarnogórze, nie jest ona jednak pochodzenia lodowcowego – jest to zalana dolina rzeczna, czyli rias.
Fiordy pozbawione wysokich brzegów występują m.in. w Danii – Lammefjord został w większej części osuszony w ostatnich dwóch stuleciach i zamieniony na żyzny polder. W Lammefjord, jako depresji, znajduje się najniższy punkt Danii.
Największe fiordy Najdłuższymi fiordami na świecie są: Kangertittivaq (Scoresby Sund) na Grenlandii – 350 km Sognefjorden w Norwegii – 203 km Hardangerfjord w Norwegii – 179 km
Najgłębszymi fiordami są: Skelton Inlet na Antarktydzie – 1933 m Kangertittivaq na Grenlandii – 1450 m Sognefjorden w Norwegii – 1308 m Canal Messier w Chile – 1288 m
Przypisy Dania – podróże do Danii. Działalność lodowców i lądolodów « PROCESY LITOSFERY.
W ojczyźnie lodowców.