Alexandra Meissnitzer (ur. 18 czerwca 1973 w Salzburgu) – austriacka narciarka alpejska, trzykrotna medalistka igrzysk olimpijskich i mistrzostw świata oraz zdobywczyni Pucharu Świata.

Kariera Pierwszy sukces w karierze Alexandra Meissnitzer osiągnęła 1992 roku, kiedy podczas mistrzostw świata juniorów w Mariborze zdobyła dwa medale. Najpierw zajęła drugie miejsce w zjeździe, ulegając tylko Céline Dätwyler ze Szwajcarii. Dzień później była trzecia w supergigancie, w którym wyprzedziły ją tylko Niemka Regina Häusl oraz Włoszka Morena Gallizio. Dwa miesiące wcześniej zadebiutowała w zawodach Pucharu Świata, zajmując 7 grudnia 1991 roku w Santa Caterina 28. miejsce w supergigancie. W sezonie 1991/1992 punktowała jeszcze trzykrotnie, najlepszy wynik osiągając 15 grudnia w Santa Caterina, gdzie zajęła 22. miejsce w tej samej konkurencji. W klasyfikacji generalnej zajęła ostatecznie 98. miejsce.

Na podium zawodów pucharowych po raz pierwszy stanęła cztery lata po debiucie, 7 grudnia 1995 roku w Val d’Isère, wygrywając supergiganta. W kolejnych startach jeszcze sześć razy stanęła na podium, odnosząc jeszcze jedno zwycięstwo: 20 grudnia w Veysonnaz ponownie była najlepsza w supergigancie. W klasyfikacji generalnej zajęła piąte miejsce, a w klasyfikacji supergiganta była druga, plasując się tylko za Niemką Katją Seizinger. W lutym 1996 roku wystartowała na mistrzostwach świata w Sierra Nevada, jednak nie zdobyła medalu. Najlepszy wynik osiągnęła w zjeździe, który ukończyła na szesnastej pozycji. Bez medalu wróciła także z rozgrywanych rok później mistrzostw świata w Sestriere, gdzie była między innymi trzynasta w supergigancie. W zawodach pucharowych ani razu nie stanęła na podium i w klasyfikacji generalnej zajęła 19. miejsce.

Kolejne zwycięstwo odniosła 15 marca 1998 roku w Crans-Montana, triumfując w gigancie. Poza tym jeszcze sześciokrotnie plasowała się w najlepszej trójce, w tym kolejne trzy razy w gigancie, co dało jej trzecie miejsce w klasyfikacji końcowej tej konkurencji. Uległa tylko Niemce Martinie Ertl i Włoszce Deborze Compagnoni. W lutym tego roku brała udział w igrzyskach olimpijskich w Nagano, gdzie zdobyła dwa medale. Najpierw zajęła trzecie miejsce w supergigancie, w którym lepsze okazały się jedynie Picabo Street z USA oraz kolejna Austriaczka, Michaela Dorfmeister. Do zwyciężczyni Meissnitzer straciła zaledwie 0,07 sekundy. Następnie była ósma w zjeździe, a cztery dni później wywalczyła srebrny medal w slalomie gigancie. Po pierwszym przejeździe zajmowała czwarte miejsce, tracąc do prowadzącej Compagnoni 1,19 sekundy. W drugim przejeździe uzyskała drugi wynik, co dało jej drugi łączny czas, o 1,80 sekundy za Compagnoni i 0,22 sekundy przed Katją Seizinger.

Najlepsze wyniki osiągnęła w sezonie 1998/1999. Meissnitzer zgromadziła 1672 punkty, trzynaście razy stanęła na podium i odniosła osiem zwycięstw. Najpierw wygrała giganta 19 listopada w Park City, następnie supergiganta 29 listopada w Lake Louise, supergiganta i giganta w dniach 10-11 grudnia w Val d’Isère, zjazd 19 grudnia w Veysonnaz, giganta 24 stycznia w Cortina d'Ampezzo i 22 lutego w Åre, a na koniec ponownie była najlepsza w zjeździe 10 marca 1999 roku w Sierra Nevada. Dzięki temu zdobyła Kryształową Kulę za zwycięstwo w klasyfikacji generalnej, zwyciężyła także w klasyfikacjach giganta i supergiganta, a w zjeździe była druga za swą rodaczką, Renate Götschl. Rozgrywane w 1999 roku mistrzostwa świata w Vail/Beaver Creek były najbardziej udaną imprezą w jej karierze. Austriaczka zwyciężyła w supergigancie i gigancie, a w zjeździe zajęła czwarte miejsce, przegrywając walkę o brązowy medal ze Stefanie Schuster o 0,10 sekundy.

Po dwóch startach sezonu 1999/2000 doznała kontuzji w Lake LouiseMeissnitzer injury opens up World Cup . Austriaczka zerwała więzadła krzyżowe w kolanie i do rywalizacji wróciła w grudniu 2000 roku. Na podium zawodów pucharowych po raz kolejny stanęła dopiero 25 stycznia 2002 roku w Cortina d’Ampezzo, gdzie była trzecia w supergigancie. W tej samej konkurencji była też druga 7 marca w Altenmarkt; były to jej najlepsze wyniki w sezonie 2001/2002, który ukończyła na piętnastej pozycji w klasyfikacji generalnej i drugiej w klasyfikacji supergiganta. Na początku 2002 roku brała udział w igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City, gdzie dwukrotnie była blisko medalu. Najpierw zajęła czwarte miejsce w supergigancie, przegrywając walkę o podium z Włoszką Karen Putzer o 0,09 sekundy. Pięć dni później czwarta była także w gigancie, w którym w walce o brązowy medal lepsza o 0,28 sekundy była Sonja Nef ze Szwajcarii.

Kolejny medal wywalczyła podczas mistrzostw świata w Sankt Moritz w 2003 roku, gdzie była druga w zjeździe. W zawodach tych uległa jedynie Kanadyjce Mélanie Turgeon, a drugie miejsce zajęła ex aequo z Corinne Rey-Bellet ze Szwajcarii. Na tych samych mistrzostwach była także piąta w supergigancie. W Pucharze Świata pięciokrotnie stawała na podium, jednak nie odniosła żadnego zwycięstwa. W klasyfikacji generalnej była tym razem ósma, w supergigancie czwarta, a w klasyfikacji giganta zajęła siódme miejsce.

Meissnitzer startowała jeszcze przez pięć kolejnych sezonów, jednak nie zdołała nawiązać do wyników z 1999 roku. W tym czasie łącznie dziesięć razy stawała na podium, przy czym odniosła trzy zwycięstwa: 4 stycznia 2004 roku w Megève, 11 grudnia 2004 roku w Altenmarkt i 4 grudnia 2005 roku w Lake Louise wygrywała supergiganty. W klasyfikacji generalnej najlepiej wypadła w sezonie 2003/2004, który ukończyła na ósmym miejscu. Ponadto w sezonie 2005/2006 była dziewiąta, a w klasyfikacji supergiganta zajęła drugie miejsce za Michaelą Dorfmeister. Ostatnie pucharowe podium wywalczyła 13 marca 2008 roku w Bormio, gdzie supergiganta ukończyła na trzeciej pozycji. W 2006 roku wzięła udział w igrzyskach olimpijskich w Turynie, zdobywając brązowy medal w supergigancie. Uplasowała się tam 0,59 sekundy za Dorfmeister i 0,32 sekundy za Janicą Kostelić z Chorwacji. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Åre w tej samej konkurencji była ósma. W marcu 2008 roku zakończyła karieręTriumph for the CARRERA Ski Racing Team .

Wielokrotnie zdobywała medale mistrzostw kraju, w tym złote w zjeździe w 1994 roku, gigancie w latach 1999 i 2004 oraz supergigancie w latach 1994, 1998 i 2002. W latach 1998 i 1999 była wybierana sportsmenką roku w Austrii. Ponadto w 1998 roku otrzymała Odznakę Honorową za Zasługi dla Republiki AustriiStaatliche Auszeichnungen bis 2008 .

Osiągnięcia Igrzyska olimpijskie Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni DNF1 24 lutego 1994 Lillehammer Gigant 2:30,97 - Deborah Compagnoni 3.15px 11 lutego 1998 Nagano Supergigant 1:18,02 +0,07 Picabo Street 8. 16 lutego 1998 Nagano Zjazd 1:29,89 +0,95 Katja Seizinger 2.15px 20 lutego 1998 Nagano Gigant 2:50,59 +1,80 Deborah Compagnoni 4. 17 lutego 2002 Salt Lake City Supergigant 1:13,59 +0,36 Daniela Ceccarelli 4. 22 lutego 2002 Salt Lake City Gigant 2:30,01 +1,94 Janica Kostelić 8. 15 lutego 2006 Turyn Zjazd 1:56,49 +1,29 Michaela Dorfmeister 3.15px 20 lutego 2006 Turyn Supergigant 1:32,47 +0,59 Michaela Dorfmeister

Mistrzostwa świata Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni 23. 12 lutego 1996 Sierra Nevada Supergigant 1:21,00 +2,27 Isolde Kostner 16. 18 lutego 1996 Sierra Nevada Zjazd 1:54,06 +2,30 Picabo Street DNS2 22 lutego 1996 Sierra Nevada Gigant 2:10,74 - Deborah Compagnoni 13. 11 lutego 1997 Sestriere Supergigant 1:23,50 +1,76 Isolde Kostner 17. 15 lutego 1997 Sestriere Zjazd 1:41,18 +2,43 Hilary Lindh 1.15px 3 lutego 1999 Vail Supergigant 1:20,53 - - 4. 7 lutego 1999 Vail Zjazd 1:48,20 +0,27 Renate Götschl 1.15px 11 lutego 1999 Vail Gigant 2:08,54 - - 8. 29 stycznia 2001 St. Anton Supergigant 1:23,44 +0,39 Régine Cavagnoud 11. 6 lutego 2001 St. Anton Zjazd 1:36,20 +1,66 Michaela Dorfmeister DNF2 9 lutego 2001 St. Anton Gigant 2:19,01 - Sonja Nef 5. 3 lutego 2003 Sankt Moritz Supergigant 1:27,48 +0,58 Michaela Dorfmeister 2.15px 9 lutego 2003 Sankt Moritz Zjazd 1:34,30 +0,11 Mélanie Turgeon DNF1 13 lutego 2003 Sankt Moritz Gigant 2:30,97 - Anja Pärson DNF 30 stycznia 2005 Bormio Supergigant 1:17,64 - Anja Pärson 22. 6 lutego 2005 Bormio Zjazd 1:39,90 +3,22 Janica Kostelić 8. 6 lutego 2007 Åre Supergigant 1:18,85 +1,12 Anja Pärson

Mistrzostwa świata juniorów Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni 13. 21 marca 1990 Zinal Zjazd 1:25,48 +2,17 Swietłana Gładyszewa 14. 23 marca 1990 Zinal Gigant 2:23,17 +4,28 Manuela Umele 4. 8 kwietnia 1991 Geilo Supergigant 1:15,16 +1,03 Julie Lunde Hansen 16. 11 kwietnia 1991 Geilo Zjazd 1:08,87 +1,21 Céline Dätwyler 7. 12 kwietnia 1991 Geilo Gigant 2:09,95 +0,86 Sabina Panzanini 2.15px 25 lutego 1992 Maribor Zjazd 1:21,68 +0,56 Céline Dätwyler 3.15px 26 lutego 1992 Maribor Supergigant 1:20,66 +0,69 Regina Häusl 7. 27 lutego 1992 Maribor Gigant 1:56,37 +1,09 Regina Häusl

Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej sezon 1991/1992: 98. sezon 1992/1993: 89. sezon 1993/1994: 76. sezon 1994/1995: 23. sezon 1995/1996: 5. sezon 1996/1997: 19. sezon 1997/1998: 5. sezon 1998/1999: 1. sezon 1999/2000: 105. sezon 2000/2001: 16. sezon 2001/2002: 15. sezon 2002/2003: 8. sezon 2003/2004: 8. sezon 2004/2005: 16. sezon 2005/2006: 9. sezon 2006/2007: 17. sezon 2007/2008: 26.

Zwycięstwa w zawodach Val d’Isère – 7 grudnia 1995 (supergigant) Veysonnaz – 20 grudnia 1995 (supergigant) Crans-Montana – 15 marca 1998 (gigant) Park City – 19 listopada 1998 (gigant) Lake Louise – 29 listopada 1998 (supergigant) Val d’Isère – 10 grudnia 1998 (supergigant) Val d’Isère – 11 grudnia 1998 (gigant) Veysonnaz – 19 grudnia 1998 (zjazd) Cortina d'Ampezzo – 24 stycznia 1999 (gigant) Åre – 22 lutego 1999 (gigant) Sierra Nevada – 10 marca 1999 (zjazd) Megève – 4 stycznia 2004 (supergigant) Altenmarkt im Pongau – 11 grudnia 2004 (supergigant) Lake Louise – 4 grudnia 2005 (supergigant)

Pozostałe miejsca na podium Val d’Isère – 8 grudnia 1995 (gigant) – 3. miejsce St. Anton – 15 grudnia 1995 (zjazd) – 3. miejsce St. Anton – 16 grudnia 1995 (zjazd) – 2. miejsce Garmisch-Partenkirchen – 13 stycznia 1996 (supergigant) – 3. miejsce Hafjell – 9 marca 1996 (gigant) – 3. miejsce Tignes – 24 października 1997 (slalom równoległy) – 3. miejsce Park City – 21 listopada 1997 (gigant) – 2. miejsce Mammoth Mountain – 28 listopada 1997 (slalom równoległy) – 3. miejsce Val d’Isère – 19 grudnia 1997 (gigant) – 2. miejsce Bormio – 6 stycznia 1998 (gigant) – 3. miejsce Altenmarkt – 18 stycznia 1998 (zjazd) – 3. miejsce Sölden – 24 października 1998 (gigant) – 2. miejsce Lake Louise – 27 listopada 1998 (zjazd) – 3. miejsce Semmering – 27 grudnia 1998 (gigant) – 2. miejsce Maribor – 2 stycznia 1999 (gigant) – 3. miejsce St. Anton – 16 stycznia 1999 (supergigant) – 2. miejsce Cortina d'Ampezzo – 25 stycznia 2002 (supergigant) – 3. miejsce Altenmarkt – 7 marca 2002 (supergigant) – 2. miejsce Park City – 21 listopada 2002 (gigant) – 2. miejsce Val d’Isère – 12 grudnia 2002 (gigant) – 3. miejsce Cortina d'Ampezzo – 17 stycznia 2003 (supergigant) – 2. miejsce Innsbruck – 28 lutego 2003 (supergigant) – 3. miejsce Hafjell – 13 marca 2003 (supergigant) – 2. miejsce Sestriere – 14 marca 2004 (gigant) – 3. miejsce Åre – 19 lutego 2005 (supergigant) – 2. miejsce Lake Louise – 2 grudnia 2005 (zjazd) – 3. miejsce Val d’Isère – 17 grudnia 2005 (zjazd) – 3. miejsce Val d’Isère – 18 grudnia 2005 (supergigant) – 2. miejsce Bad Kleinkirchheim – 15 stycznia 2006 (supergigant) – 3. miejsce Bormio – 13 marca 2008 (supergigant) – 3. miejsce

Przypisy

Bibliografia Profil na stronie FIS

Kategoria:Austriaccy medaliści olimpijscy Kategoria:Austriaccy narciarze alpejscy Kategoria:Austriaccy olimpijczycy (Lillehammer 1994) Kategoria:Austriaccy olimpijczycy (Nagano 1998) Kategoria:Austriaccy olimpijczycy (Salt Lake City 2002) Kategoria:Austriaccy olimpijczycy (Turyn 2006)