Niezaprzeczalność () – brak możliwości wyparcia się swego uczestnictwa w całości lub w części wymiany danych przez jeden z podmiotów uczestniczących w tej wymianie.
W bezpieczeństwie teleinformatycznym niezaprzeczalność jest realizowana m.in. przez zgromadzenie odpowiedniej ilości materiału dowodowego dokumentującego dokonanie operacji, co ogranicza możliwość nieuzasadnionego wyparcia się jej przez stronyPN-ISO/IEC 13888-1:1999P, „Technika informatyczna – Techniki zabezpieczeń – Niezaprzeczalność – Model ogólny”, PKN, 1999.. Ponadto możliwość wyparcia się ograniczają operacje kryptograficzne, w których każda ze stron dysponuje swoim indywidualnym, unikalnym kluczem prywatnymPN-ISO/IEC 13888-2:1999P, „Technika informatyczna – Techniki zabezpieczeń – Niezaprzeczalność – Mechanizmy wykorzystujące techniki symetryczne”, PKN, 1999.PN-ISO/IEC 13888-3:1999P, „Technika informatyczna – Techniki zabezpieczeń – Niezaprzeczalność – Mechanizmy wykorzystujące techniki asymetryczne”, PKN, 1999..
Zapewnienie niezaprzeczalności transakcji jest jedną z cech podpisu kwalifikowanego. Jest ona realizowana przez wymóg stosowania poświadczonego certyfikatu, wiążącego tożsamość osoby z kluczem publicznym, wymóg przechowywania klucza prywatnego na karcie kryptograficznej oraz wymóg zabezpieczenia jej indywidualnym kodem PIN.
Zobacz też
Infrastruktura klucza publicznego
Przypisy
Kategoria:Funkcje bezpieczeństwa