Konsystorz (łac. consistorium – zgromadzenie)Od łac. con – „razem” i sistere – „zatrzymać, stanąć”; Słownik Wyrazów Obcych: konsystorz. – zebranie, zgromadzenie określonego gremium w celu rozwiązania ważnych spraw: w starożytnym Rzymie było to zebranie doradców cesarza; w Kościele katolickim jest to: zwołane przez papieża zebranie Kolegium Kardynalskiego w celu rozpatrzenia spraw związanych z Kościołem (tzw. konsystorz papieski). Dawniej dzielił się na konsystorz sekretny, odbywający się bez udziału osób postronnych, za zamkniętymi drzwiami oraz publiczny, z udziałem innych osób. Podczas konsystorza papież ogłasza nominacje kardynalskie oraz dokonuje ich kreacji poprzez wręczenie m.in. biretu i pierścienia. Konsystorzem nie są zebrania kardynałów po śmierci (czy też ustąpieniu) papieża, odbywające się czy to przed konklawe, czy też w jego trakcie. dawniej stosowane określenie kurii biskupiej jako zbioru doradców biskupa, pomagających mu w sprawach administracyjno-sądowniczych (konsystorz biskupi). Sąd biskupi nazywano sądem konsystorskim w niektórych Kościołach protestanckich to najwyższa władza administracyjno-sądowa, np. Konsystorz Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP.
Zobacz też Konsystorz Generalny Chełmskiej Diecezji Greckounickiej w Królestwie Polskim Konsystorz Polowy Rzymskokatolicki
Przypisy
Kategoria:Prawo kanoniczne Kategoria:Ius publicum