The State – drugi studyjny album post grungeowej grupy Nickelback, wydany pierwotnie niezależnie i jedynie w Kanadzie w 1998 roku. Jest to pierwszy album studyjny nagrany przez grupę z perkusistą Ryanem Vikedalem, który zastąpił Brandona Kroegera tuż przed sesją nagraniową. W roku 2000 album ukazał się na rynku ponownie, już nakładem wytwórni Roadrunner Records oraz EMI. Album zdobył status platynowej oraz złotej płyty w USA i Kanadzie. Dotarł także do 130 pozycji listy Billboard 200.

Pisanie, nagrywanie Pisanie materiału na drugi studyjny album grupa rozpoczęła jeszcze podczas trasy „Curb Tour” w roku 1997. Wiele utworów zawartych na albumie „The State” było granych na żywo już podczas wspomnianej trasy z roku 1997, m.in. „Leader of Men”, „Old Enough”, „Worthy to Say” czy „Not Leavin' Yet”. Utwory te trafiły także na bootleg z tejże trasy „Acoustic live on Power 97", gdzie zostały wykonane w wersjach akustycznych. Reszta piosenek zawartych na płycie to nowy premierowy materiał. Sesja nagraniowa rozpoczęła się w dwa lata od wydania albumu „Curb”. W ciągu tych lat wokalista grupy Chad Kroeger pracował jako sprzedawca powierzchni reklamowej. Nabyte doświadczenie, wykorzystał potem w promocji zespołu, oraz nowego krążka. Na 10 dni przed rozpoczęciem sesji nagraniowej, zespół postanowił opuścić dotychczasowy perkusista grupy Brandon Kroeger. Zespół zaangażował na jego miejsce Mitcha Guidona, który jednak w zespole przebywał zaledwie kilka dni. W końcu do zespołu, za pomocą Ryana Peake’a został ściągnięty perkusista Ryan Vikedal z zespołu Curb Loud Band. W ciągu tygodnia nauczył się 12 utworów grupy i zespół przystąpił do prac nad materiałem. Tak to wydarzenie wspominał w jednym z wywiadów wokalista grupy, Chad Kroeger: „On naprawdę nas dopełnił i pomógł stworzyć zespół takim jakim jest dziś. Zamiast uczucia, że jest nas trzech i jakiś perkusista, zaczęliśmy czuć się jak Nickelback”. W takim składzie rozpoczęto pracę nad materiałem na drugi krążek. Grupa nagrywała w studiu Green House Studios w Burnaby, pod okiem producenta Dale Pennera. Zespół postanowił zatrudnić producenta, aby płyta była jak najlepiej dopracowana. W międzyczasie grupa rozstaje się ze swym pierwszym managerem Clyde’em Hillem, i nawiązuje współpracę z Bryanem Colemanem. Sesja nagraniowa nieznacznie się przedłużyła i zespół nie zdążył w wyznaczonym czasie nagrać całego materiału. Premiera opóźniła się nieznacznie. Ostatecznie na album trafiło 5 premierowych piosenek oraz 6 znanych już fanom z poprzedniej trasy.

Brzmienie W porównaniu z poprzednią płytą, album „The State” prezentuje nieco lżejszy materiał, widać jest także większy wpływ muzyki grunge. Mimo iż materiał jest lżejszy, nadal zachowuje melodyjność i ciężkość. Brzmienie jest porównywalne do takich wykonawców jak Soundgarden, Bush, Screaming Trees, 3 Doors Down, The Union Underground czy Ultraspank. Grupa zachowuje nadal ciężkie melodyjne riffy, przeplatane łagodniejszymi refrenami i solówkami gitarowymi. Grupa nagrywa także akustyczną wersję przeboju „Leader of Men”, która jest zamieszczona na płycie w formie bonusu.

Wydanie, promocja Album ostatecznie został ukończony i wydany w roku 1998. Podobnie jak i poprzedni krążek, został wydany niezależnie i także jedynie w Kanadzie. Zespół po wydaniu płyty ruszył w trasę koncertową, grając w Północnych Stanach i promując swoją muzykę. W 2000 za sprawą utworu „Leader of Men”, zespołem zaczęły interesować się większe wytwórnie fonograficzne. Po negocjacjach grupa podpisała dwa znaczące kontrakty. Jeden z EMI na promocję i dystrybucję płyt w Stanach, drugi z wytwórnią metalową Roadrunner na promocję i dystrybucję płyt w Europie. Po podpisaniu tych kontraktów, wytwórnia 7 marca 2000 roku wydała ponownie album „The State”, w zmienionej okładce, pilotowany przez singel z utworem „Leader of Men”, który jak się okazało zajął bardzo wysokie lokaty na amerykańskich listach przebojów, m.in. docierając do 8 pozycji listy Mainstream Rock Tracks. Zespół otrzymał także większy budżet od wytwórni, dzięki czemu mógł nakręcić teledyski do utworów „Leader of Men”, „Old Enough” oraz „Worthy to Say”. W ciągu blisko dwóch lat intensywnego koncertowania zespół zagrał łącznie 102 koncerty, supportując m.in. takie zespoły jak Creed, KISS, 3 Doors Down czy Fuel. Za dobrze przyjętą w środowisku muzycznym płytę oraz dużą liczbę koncertów, zespół został nagrodzony statuetką „Favourite Heavy Metal” w kategorii „Georgia Straight Readers’ Choice Music Awards”.

Sukces Płyta „The State” okazała się sporym sukcesem w dorobku mało znanego zespołu. W Stanach Zjednoczonych album sprzedał się w 1,000,000 kopii, co pozwoliło na przyznanie mu przez RIAA statusu platynowej płyty, natomiast w Kanadzie album pokrył się złotem za sprzedaż 50,000 kopii. Ogólna sprzedaż krążka na świecie wyniosła 1,100,000 kopii. 23 września 2000 album dotarł do 130 miejsca na liście Billboard 200, czyli o 52 pozycje wyżej niż album „Curb”. W październiku 2008, album zdobył w ojczystej Kanadzie status platynowej płyty, przyznanej grupie przez Recording Industry Association of America.

Lista utworów Nr. Tytuł Tekst Muzyka Długość 1. „Breathe” Chad Kroeger Nickelback 3:58 2. „Cowboy Hat” Chad Kroeger Nickelback 3:56 3. „Leader of Men” Chad Kroeger Nickelback 3:31 4. „Old Enough” Chad Kroeger Nickelback 2:48 5. „Worthy to Say” Chad Kroeger Nickelback 4:06 6. „Diggin’ This” Chad Kroeger Nickelback 3:01 7. „Deep” Chad Kroeger Nickelback 2:48 8. „One Last Run” Chad Kroeger Nickelback 3:30 9. „Not Leavin' Yet” Chad Kroeger Nickelback 3:44 10. „Hold Out Your Hand” Chad Kroeger Nickelback 4:08 11. „Leader of Men” (Acoustic) Chad Kroeger Nickelback 3:23

Japan Bonus Track Nr. Tytuł Tekst Muzyka Długość 12. „Little Friend” Chad Kroeger Nickelback / B.Kroeger 3:48

Single Informacje„Leader of Men” Wydany: 18 sierpnia 2000 Pozycje na listach: #8 (U.S. Main Rock) #21 (U.S. Modern Rock)„Old Enough” Wydany: 17 października 2000 Pozycje na listach: #24 (U.S. Main Rock)"Breathe” Wydany: Grudzień 2000 Pozycje na listach: #10 (U.S. Main Rock) #21 (U.S. Modern Rock)„Worthy to Say” Wydany: Grudzień 2000 Pozycje na listach: #25 (The Fox’s Top 99 of 2001)

Twórcy Nickelback

Chad Kroeger – śpiew, gitara rytmiczna, produkcja Ryan Peake – gitara prowadząca, wokal wspierający Mike Kroeger – gitara basowa Ryan Vikedal – perkusja

Produkcja

Nagrywany: 1998 w „Green House Studios” w Burnaby (Kolumbia Brytyjska) Producent muzyczny: Chad Kroeger, Nickelback, Dale Penner Miks albumu: Garth Richardson w „Green House Studios” w Burnaby (Kolumbia Brytyjska) Mastering: Brett Zilahi w „Metalworks” w Misissauga Inżynier dźwięku: Dave Ashton Producent: Ken Grant Zdjęcia: Neil Zlozower Management: Bryan Coleman Legal Representation: Jonathan Simkin Okładka: Three Mountain Design, Inc. Aranżacja: Chad Kroeger, Ryan Peake, Mike Kroeger, Ryan Vikedal Teksty piosenek: Chad Kroeger Wytwórnia: Początkowo krążek wydany w Kanadzie niezależnie, Roadrunner, EMI

Sprzęt Wzmacniacze: Mesa Boogie, Ampeg Gitary: Gibson Les Paul, Fender, PRS Guitars Gitary basowe: Tobias oraz Random Perkusja: Ayotte drums Struny: Ernie Ball

Sprzedaż Stany Zjednoczone – 1,000,000 kopii (Platynowa płyta) przyznana przez RIAA Kanada – 100,000 kopii (Złota płyta), (Platynowa płyta) Sprzedaż ogólna: 1,100,000 kopii

Wydania albumu Płyta kompaktowa KontynentWydawcaData wydaniaWersja Kanada Wydanie niezależne 1998 CD Stany Zjednoczone Styczeń 2000 CD Stany Zjednoczone EMI7 marca 2000 CD Europa RoadrunnerMaj 2000 CD Japonia Roadrunner International/EMI20 czerwca 2000 CD Irlandia Roadrunner1 kwietnia 2001 CD Europa (Reedycja) EMI28 sierpnia 2001 CD

Przypisy

Linki zewnętrzne Oryginalna Okładka Okładka z wydania z 2000 roku

Kategoria:Albumy Nickelback Kategoria:Albumy hardrockowe Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 1998 Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 2000 Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 2001 Kategoria:Albumy Roadrunner Records Kategoria:Albumy wyprodukowane przez Chada Kroegera