Christoph Bieler (ur. 28 października 1977 w Hall in Tirol) – austriacki narciarz, specjalista kombinacji norweskiej, trzykrotny medalista olimpijski, dwukrotny medalista mistrzostw świata, brązowy medalista mistrzostw świata juniorów, zdobywca Pucharu Kontynentalnego oraz dwukrotny zwycięzca Letniego Grand Prix.
Kariera Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Christoph Bieler pojawił się w sezonie 1994/1995 Pucharu Świata B. Po początkowo słabych startach już w sezonie 1995/1996 znalazł się na trzeciej pozycji w klasyfikacji generalnej, a w edycji 1998/1999 zwyciężył. W 1997 roku osiągnął swój jedyny sukces w kategorii juniorów wspólnie z kolegami zdobywając brązowy medal w konkursie drużynowym podczas mistrzostw świata juniorów w Canmore. Rok później startował na igrzyskach olimpijskich w Nagano, gdzie indywidualnie zajął 19. miejsce, a wraz z kolegami z reprezentacji był czwarty w konkursie drużynowym. Walkę o brązowy medal Austriacy przegrali z reprezentantami Francji o 11.2 sekundy.
W Pucharze Świata zadebiutował 14 stycznia 1997 roku we włoskim Val di Fiemme, gdzie był czwarty w zawodach metodą Gundersena. W sezonie 1996/1997 pojawił się jeszcze dwukrotnie, w obu przypadkach zdobywając punkty i w klasyfikacji generalnej zajął 24. pozycję. Na mistrzostwach świata w Lahti w 2001 roku wystartował tylko w Gundersenie, kończąc rywalizację na 26. miejscu. W sezonie 2001/2002 dziewięciokrotnie plasował się w pierwszej dziesiątce zawodów, jednak na podium nie stanął. W klasyfikacji generalnej zajął wysokie dziewiąte miejsce. Na igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City w 2002 roku odniósł swój pierwszy sukces w kategorii seniorów. Wspólnie z Michaelem Gruberem, Mario Stecherem i Felixem Gottwaldem wywalczył brązowy medal w konkursie drużynowym. Po skokach Austriacy zajmowali drugie miejsce i do biegu przystąpili ze stratą 44 sekund do prowadzących Finów. Nie zdołali odrobić tej straty, co więcej w połowie dystansu zostali wyprzedzeni przez Niemców, którzy ostatecznie zdobyli srebro. Na mecie Austriacy stracili 11 sekund do Finów oraz 3.5 sekundy do Niemców. Indywidualnie Christoph plasował się w połowie drugiej dziesiątki. Gundersena ukończył na piętnastej pozycji, a w sprincie uplasował się jedno miejsce niżej.
Kolejny sukces odniósł na mistrzostwach świata w Val di Fiemme w 2003 roku, wraz z Felixem Gottwaldem, Wilhelmem Deniflem i Michaelem Gruberem zdobywając złoty medal w drużynie. Reprezentanci Austrii na prowadzeniu znaleźli się już po skokach, na trasę biegu wyruszając z przewagą 13 sekund nad zajmującymi drugie miejsce Niemcami. Tylko na zmianie Bielera na chwilę stracili prowadzenie, jednak ostatecznie na mecie byli pierwsi, o 12.6 sekundy przed Niemcami. W startach indywidualnych Christoph był trzeci po konkursie skoków do Gundersena. Na trasie biegu nie zdołał obronić tej pozycji i zawody zakończył na szóstym miejscu. W sprincie spadł z ósmego miejsca po skokach na trzynaste miejsce na mecie biegu. W rywalizacji pucharowej spisał się słabiej niż przed rokiem, w klasyfikacji generalnej sezonu 2002/2003 zajmując 13. miejsce.
Przełom w karierze Bielera nastąpił w sezonie 2003/2004. To właśnie wtedy, 25 stycznia 2004 roku w japońskim Sapporo po raz pierwszy stanął na podium zawodów pucharowych, zajmując trzecie miejsce w starcie masowym. Na podium stanął także dwa dni później, kiedy zajął trzecie miejsce w sprincie. W klasyfikacji generalnej zajął ponownie dziewiąte miejsce. Dobrą formę prezentował także w lecie 2004 roku, zajmując drugie miejsce w klasyfikacji końcowej siódmej edycji Letniego Grand Prix w kombinacji norweskiej. W pięciu konkursach indywidualnych dwukrotnie stawał na podium, w tym 29 sierpnia w Steinbach zwyciężył w sprincie. Na dziewiątej pozycji ukończył także sezon 2004/2005, choć tym razem ani razu nie stanął na podium. Najlepszy wynik osiągnął 4 grudnia 2004 roku w Trondheim, kiedy był czwarty w Gundersenie. Kolejny drużynowy medal wywalczył razem z Gruberem, Kreinerem i Gottwaldem podczas mistrzostw świata w Oberstdorfie w 2005 roku. Po skokach byli na drugim miejscu, o 19 sekund za Norwegami i 17 sekund przed Amerykanami. Nie dogonili reprezentantów Norwegii, a dodatkowo szybko dogonili ich Niemcy. Na mecie do Norwegów, którzy sięgnęli po złoto Austriacy stracili 7.4 sekundy, a walkę o srebrny medal przegrali z Niemcami na ostatnich metrach o zaledwie 0.3 sekundy. W Gundersenie był trzeci w skokach, jednak ponownie nie utrzymał tego miejsca na trasie biegu, ostatecznie zajmując jedenaste miejsce. Podobnie sytuacja wyglądała w sprincie, z tym że Austriak spadł z trzeciego aż na czternaste miejsce.
W lecie 2005 roku zwyciężył w ósmej edycji LGP. Bieler zwyciężył w dwóch z czterech konkursów indywidualnych, wyprzedzając w klasyfikacji końcowej Michaela Grubera oraz Norwega Pettera Tande. Najważniejszym punktem sezonu 2005/2006 były igrzyska olimpijskie w Turynie w 2006 roku. W zawodach drużynowych Austriacy w składzie: Michael Gruber, Mario Stecher, Felix Gottwald i Christoph Bieler wywalczyli tytuł mistrzów olimpijskich. Ekipa austriacka po skokach znalazła się na drugim miejscu ze startą 10 sekund do prowadzącej reprezentacji Niemiec. Na trasie biegowej byli jednak najlepsi, wyprzedzając Niemców o ponad 15 sekund i Finów o ponad 26 sekund. Indywidualnie lepiej wypadł w Gundersenie, w którym był ostatecznie trzynasty, mimo iż zajmował piątą pozycję po skokach. W rywalizacji pucharowej czterokrotnie stawał na podium: 6 stycznia w Schonach był drugi w Gundersenie, 14 stycznia w Val di Fiemme był trzeci w starcie masowym, 29 stycznia w Seefeld był trzeci w Gundersenie, a 18 marca w Sapporo był ponownie trzeci w starcie masowym. W klasyfikacji generalnej dało mu to ósmą pozycję.
Latem 2006 roku zwyciężył w dziewiątej edycji LGP. Wygrał dwa z czterech konkursów i wyraźnie wyprzedził w klasyfikacji swoich rodaków: drugiego Mario Stechera oraz trzeciego Felixa Gottwalda. W sezonie 2006/2007 osiągnął najlepsze wyniki w historii swoich startów w Pucharze Świata. Pięciokrotnie stawał na podium, przy czym 3 grudnia 2006 roku w Lillehammer odniósł swoje pierwsze zwycięstwo wygrywając sprint. W sezonie tym najlepszy był także w starach masowych 16 grudnia w Ramsau i 19 stycznia 2007 roku w Tesero. W klasyfikacji generalnej zajął czwarte miejsce, tracąc do trzeciego Magnusa Moana z Norwegii tylko 5 punktów. mistrzostwa świata w Sapporo w 2007 roku były pierwszą dużą imprezą od 6 lat, na której nie zdobył żadnego medalu. W konkursie drużynowym wraz z kolegami zajął czwarte miejsce. Austriacy przegrali walkę o brązowy medal z Norwegami o zaledwie 0,4 sekundy. W startach indywidualnych znacznie lepiej wypadł w zawodach metodą Gundersena, zajmując trzecie miejsce po skokach. Na trasę biegu wyruszył 22 sekundy za prowadzącym Francuzem Jasonem Lamy-Chappuis i 10 sekund za Finem Anssim Koivurantą. W biegu wyprzedził Francuza, jednak Fina nie dogonił. Dodatkowo został minięty przez Niemca Ronny'ego Ackermanna i Amerykanina Billa Demonga, co sprawiło, że na mecie biegu był czwarty.
Kolejny sezon zakończył na szóstym miejscu. Na podium stawał pięciokrotnie, w tym 9 grudnia 2007 roku w Trondheim oraz 26 stycznia 2008 roku w Seefeld był najlepszy w sprincie. Zajął także drugie miejsce w Gundersenie 8 marca w Oslo, a 30 listopada 2007 roku w Ruce i 27 stycznia 2008 roku w Seefeld zajmował trzecie miejsce odpowiednio w Gundersenie i sprincie. Ostatni raz na podium zawodów Pucharu Świata stanął w sezonie 2008/2009. Miało to miejsce 1 lutego 2009 roku w Chaux-Neuve, gdzie był drugi w Gundersenie. Dobrze prezentował się także na mistrzostwach świata w Libercu w lutym 2009 roku. Indywidualnie zajął między innymi szóste miejsce w starcie masowym oraz ósme w Gundersenie na normalnej skoczni. W konkursie drużynowym Austriacy w składzie: Bernhard Gruber, Wilhelm Denifl, Christoph Bieler i Mario Stecher zajęli piąte miejsce. Był to najsłabszy występ reprezentacji Austrii w sztafecie od mistrzostw świata w Ramsau w 1999 roku.
W sezonach 2009/2010 i 2010/2011 w klasyfikacji generalnej plasował się poza czołową dziesiątką. Wziął także udział w igrzyskach olimpijskich w Vancouver w 2010 roku, gdzie startował jednak tylko w konkursach indywidualnych. W zawodach metodą Gundersena na dużej skoczni był dziesiąty, chociaż do biegu przystępował z czwartej pozycji. Na normalnym obiekcie po skokach był trzeci, jednak w biegu uzyskał dopiero 34. czas, co spowodowało, że rywalizację ukończył na 25. pozycji. Na mistrzostwach świata w Oslo w 2011 roku nie wystartował.
W lutym w 2013 roku brał udział w mistrzostwach świata w Val di Fiemme, zajmując ósme miejsce na normalnej skoczni oraz szesnaste na dużej. Nie startował w konkurencjach drużynowych. Na rozgrywanych rok później igrzyskach olimpijskich w Soczi wspólnie z Lukasem Klapferem, Mario Stecherem i Bernhardem Gruberem zdobył brązowy medal w drużynie. W startach indywidualnych był jedenasty w konkursie na normalnej skoczni, a na dużej uplasował się sześć pozycji niżej.
Na mistrzostwach świata w Falun w 2015 roku zajął 19. pozycję na dużej skoczni. Po sezonie 2014/2015 postanowił zakończyć sportową karierę.
Osiągnięcia Igrzyska olimpijskie 50px Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca19.14 lutego1998 NaganoGundersen K-90/15 km 41:21,1+3:34,4 Bjarte Engen Vik4.20 lutego1998 NaganoSztafeta K-90/4x5 kmSkład drużyny: Christoph Eugen, Christoph Bieler, Mario Stecher, Felix Gottwald54:11,5+1:53,115.9 lutego2002 Salt Lake CityGundersen K-90/15 km 39:11,7 +3:09,4 Samppa Lajunen3.15px14 lutego2002 Salt Lake CitySztafeta K-90/4x5 kmSkład drużyny: Christoph Bieler, Michael Gruber, Mario Stecher, Felix Gottwald48:42,2+11,016.21 lutego2002 Salt Lake CitySprint K-120/7.5 km 16:40,1+1:21,5 Samppa Lajunen13.11 lutego2006 PragelatoGundersen HS106/15 km 39:44,6+2:06,7 Georg Hettich1.15px15 lutego2006 PragelatoSztafeta HS134/4x5 kmSkład drużyny: Michael Gruber, Christoph Bieler, Mario Stecher, Felix Gottwald49:52,6--23.21 lutego2006 PragelatoSprint HS134/7,5 km 18:29,0+1:15,0 Felix Gottwald25.14 lutego2010 VancouverGundersen HS106/10 km 25:47,1+1:26,9 Jason Lamy Chappuis10.25 lutego2010 VancouverGundersen HS140/10 km 25:32,9+48,8 Bill Demong 11. 12 lutego 2014 Soczi Gundersen HS106/10 km 23:50,2 +40,2 Eric Frenzel 17. 18 lutego 2014 Soczi Gundersen HS140/10 km 22:45,5 +1:06,4 Jørgen Gråbak3.15px 21 lutego 2014 Soczi Sztafeta HS140/4x5 kmSkład drużyny: Lukas Klapfer, Christoph Bieler, Mario Stecher, Bernhard Gruber 47:13,5 +3,4
Mistrzostwa świata Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca26.15 lutego2001 LahtiGundersen K-90/15 km 39:26,7? Bjarte Engen Vik6.21 lutego2003 Val di FiemmeGundersen K-95/15 km 37:54,2+1:56,2 Ronny Ackermann1.15px24 lutego2003 Val di FiemmeSztafeta K-95/4x5 kmSkład drużyny: Michael Gruber, Wilhelm Denifl, Christoph Bieler, Felix Gottwald47:23,9--13.28 lutego2003 Val di FiemmeSprint K-120/7,5 km 18:47,8+57,2 Johnny Spillane11.18 lutego2005 OberstdorfGundersen HS100/15 km 38:56,2+54,2 Ronny Ackermann3.15px23 lutego2005 OberstdorfSztafeta HS137/4x5 kmSkład drużyny: Michael Gruber, Christoph Bieler, David Kreiner, Felix Gottwald49:45,5+7,414.27 lutego2005 OberstdorfSprint HS137/7,5 km 20:15,6+1:27,7 Ronny Ackermann16.23 lutego2007 SapporoSprint HS134/7,5 km 17:40,2+2:04,0 Hannu Manninen4.25 lutego2007 SapporoSztafeta HS134/4x5 kmSkład drużyny: Christoph Bieler, David Kreiner, Mario Stecher, Felix Gottwald49:14,9+1:12,44.3 marca2007 SapporoGundersen HS100/15 km 38:35,6+59,3 Ronny Ackermann6.20 lutego2009 LiberecStart masowy HS100/10 km 276,0 pkt-19,3 pkt Todd Lodwick8.22 lutego2009 LiberecGundersen HS100/10 km 24:22,3+1:22,7 Todd Lodwick5.26 lutego2009 LiberecSztafeta HS134/4x5 kmSkład drużyny: Bernhard Gruber, Wilhelm Denifl, Christoph Bieler, Mario Stecher48:32,3+1:05,047.28 lutego2009 LiberecGundersen HS134/10 km 23:36,6+4:36,9 Bill Demong19.26 lutego2015 FalunGundersen HS134/10 km22:45,8+59,3 Bernhard Gruber
Mistrzostwa świata juniorów