Marie-Theres Nadig (ur. 8 marca 1954 we Flums) – szwajcarska narciarka alpejska, trzykrotna medalistka igrzysk olimpijskich i mistrzostw świata oraz zdobywczyni Pucharu Świata.
Kariera Pierwszy sukces w karierze Marie-Theres Nadig osiągnęła w 1970 roku, kiedy zwyciężyła w slalomie gigancie podczas mistrzostw Szwajcarii juniorów. Jeszcze w tym samym roku dołączyła do reprezentacji Szwajcarii i zadebiutowała w zawodach Pucharu Świata. Pierwsze punkty wywalczyła jednak dopiero 2 grudnia 1971 roku w Sankt Moritz, gdzie była szósta w zjeździe. Półtora miesiąca później, 18 stycznia 1972 roku w Grindelwald po raz pierwszy stanęła na podium, zajmując w zjeździe drugie miejsce. Przegrała tam tylko z Austriaczką Annemarie Moser-Pröll, a trzecie miejsce zajęła Francuzka Isabelle Mir. W sezonie 1971/1972 Nadig jeszcze czterokrotnie stawała na podium: 22 stycznia w Saint-Gervais była trzecia w gigancie, 25 i 26 lutego w Crystal Mountain była kolejno druga i trzecia w zjeździe, a 18 marca 1972 roku w Pra Loup ponownie zajęła trzecie miejsce w gigancie. W klasyfikacji generalnej zajęła piąte miejsce, w gigancie była szósta, a w klasyfikacji zjazdu zajęła trzecie miejsce za Moser-Pröll i jej rodaczką, Wiltrud Drexel. W lutym 1972 roku wystartowała na igrzyskach olimpijskich w Sapporo, gdzie w trzech startach zdobyła dwa medale. Najpierw zwyciężyła w biegu zjazdowym, wyprzedzając 0,32 sekundy Moser-Pröll i o 1 sekundę Susan Corrock z USA. Trzy dni później Szwajcarka wygrała także slalom gigant; pozostałe miejsca na podium zajęły Annemarie Moser-Pröll i Wiltrud Drexel. Nadig wystartowała także w slalomie, jednak nie ukończyła pierwszego przejazdu.
Przez dwa kolejne lata łącznie pięć razy stawała na podium zawodów Pucharu Świata: 2 marca 1973 roku w Mont-Sainte-Anne była trzecia w gigancie, 19 grudnia w Zell am See była trzecia w zjeździe, a dzień później druga w gigancie, 13 stycznia w Grindelwald zajęła trzecie miejsce w biegu zjazdowym, a 23 stycznia 1974 roku w Bad Gastein w tej samej konkurencji zajęła drugie miejsce. W klasyfikacji generalnej sezonu 1973/1974 była szósta, a w klasyfikacji zjazdu była druga za Moser-Pröll. W lutym 1974 roku wystartowała na mistrzostwach świata w Sankt Moritz, jednak wróciła bez medalu. W zjeździe zajęła tam piąte miejsce, a rywalizacji w gigancie i slalomie nie ukończyła.
Pierwsze zwycięstwo w zawodach pucharowych odniosła 24 stycznia 1975 roku w Innsbrucku, wygrywając bieg zjazdowy. W sezonie 1974/1975 na podium stanęła jeszcze pięć razy, odnosząc przy tym jeszcze jedno zwycięstwo: 11 marca 1975 roku w Jackson Hole ponownie była najlepsza w zjeździe. W klasyfikacji generalnej była tym razem czwarta, a w zjeździe po raz kolejny była trzecia, za Moser-Pröll i swą rodaczką Bernadette Zurbriggen. W kolejnym sezonie w najlepszej trójce znalazła się dwa razy: 3 grudnia w Val d’Isère była trzecia w zjeździe, a 9 stycznia 1976 roku w Meiringen trzecie miejsce zajęła w gigancie. W klasyfikacji generalnej dało jej to czternaste miejsce, a w klasyfikacjach zjazdu i giganta była dziesiąta. W 1976 roku brała także udział w igrzyskach olimpijskich w Innsbrucku, gdzie nie zdołała obronić tytułów zdobytych w Sapporo. W gigancie była piąta, a w slalomie rywalizację zakończyła już po pierwszym przejeździe.
W sezonach 1976/1977 i 1977/1978 odniosła po jednym zwycięstwie w Pucharze Świata: 26 stycznia 1977 roku w Crans-Montana wygrała kombinację, a 7 grudnia 1977 roku w Val d’Isère była najlepsza w zjeździe. W obu sezonach zajęła trzecie miejsce w klasyfikacji zjazdu, natomiast w klasyfikacji generalnej była kolejno szósta i dziesiąta. W 1978 roku wystąpiła na mistrzostwach świata w Garmisch-Partenkirchen, zajmując czwarte miejsce w biegu zjazdowym. Walkę o brązowy medal przegrała tam ze swą rodaczką Doris de Agostini o 0,53 sekundy. Wystartowała tam także w gigancie, jednak nie ukończyła rywalizacji.
Sezon 1978/1979 był jej najlepszym w dotychczasowej karierze. Nadig siedmiokrotnie stawała na podium, odnosząc dwa zwycięstwa: 18 grudnia w Val d’Isère wygrała kombinację, a 19 marca 1979 roku w Furano giganta. Łącznie uzbierała 156 punktów i zajęła piąte miejsce w klasyfikacji generalnej. Była także trzecia w zjeździe i czwarta w gigancie. Wyniki te poprawiła rok później, kiedy na podium stawała 12 razy, z czego dziewięć zawodów wygrała. W dniach 5-6 grudnia w Val d’Isère wygrywała kolejno zjazd, giganta i kombinację, 14 grudnia w Piancavallo, 19 grudnia w Zell am See, 7 stycznia w Pfronten, 15 stycznia w Arosa i 20 stycznia w Bad Gastein wygrywała zjazd, a 2 marca 1980 roku w Mont-Sainte-Anne była najlepsza w gigancie. W klasyfikacji generalnej sezonu 1979/1980 dało jej to trzecie miejsce za Hanni Wenzel z Liechtensteinu oraz Annemarie Moser-Pröll. Ponadto Szwajcarka zdobyła Małą Kryształową Kulę za zwycięstwo w klasyfikacji zjazdu, a w gigancie była druga za Wenzel.
Ostatni medal na arenie międzynarodowej zdobyła w lutym 1980 roku, kiedy zajęła trzecie miejsce w zjeździe podczas igrzysk olimpijskich w Lake Placid. W zawodach tych lepsze były jedynie Moser-Pröll i Hanni Wenzel. Nadig wystartowała tam również w gigancie i slalomie, jednak ponownie w obu tych konkurencjach nie dotarła do mety. Startowała także w sezonie 1980/1981, który okazał się najlepszym w jej karierze. Na podium stawała jedenaście razy, podobnie jak przed rokiem odnosząc dziewięć zwycięstw: 3 grudnia w Val d’Isère wygrała zjazd, a dzień później kombinację, 8 grudnia w Limone Piemonte wygrała giganta, 12 grudnia w Piancavallo zwyciężyła w zjeździe i kombinacji, 19 stycznia w Crans-Montana i 29 stycznia w Megève była najlepsza w zjeździe, a 10 lutego w Mariborze oraz 13 marca w Furano triumfowała w gigancie. Zwycięstwo w Furano było jej ostatnim pucharowym podium. Wyniki te dały jej Kryształową Kulę za zwycięstwo w klasyfikacji generalnej, Małe Kryształowe Kule w klasyfikacjach zjazdu i kombinacji oraz drugie miejsce w klasyfikacji giganta. W lipcu 1981 roku zakończyła karierę.
Kilkukrotnie zdobywała medale mistrzostw Szwajcarii, w tym złote w zjeździe i kombinacji w 1972 roku oraz gigancie w latach 1976 i 1980. W 1972 roku została także wybrana sportsmenką roku w Szwajcarii.
Po zakończeniu kariery prowadziła sklep sportowy. Później otworzyła hotel, a następnie szkółkę narciarską. Po uzyskaniu uprawnień trenerskich pracowała z młodzieżą. Od 1999 roku pracowała z pierwszą kadrą Szwajcarii, a w latach 2004–2005 była głównym trenerem.
Osiągnięcia Igrzyska olimpijskie 50px Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni 1.15px 5 lutego 1972 Sapporo Zjazd 1:36,68 min - - 1.15px 8 lutego 1972 Sapporo Gigant 1:29,90 min - - DNF 11 lutego 1972 Sapporo Slalom 1:31,24 min - Barbara Cochran DNF 11 lutego 1976 Innsbruck Slalom 1:30,54 min - Rosi Mittermaier 5. 13 lutego 1976 Innsbruck Gigant 1:29,13 min +1,31 s Kathy Kreiner 3.15px 17 lutego 1980 Lake Placid Zjazd 1:37,52 min +0,84 s Annemarie Moser-Pröll DNF 21 lutego 1980 Lake Placid Gigant 2:41,66 min - Hanni Wenzel DNF 23 lutego 1980 Lake Placid Slalom 1:25,09 min - Hanni Wenzel
Mistrzostwa świata Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni 1.15px 5 lutego 1972 Sapporo Zjazd 1:36,68 min - - 1.15px 8 lutego 1972 Sapporo Gigant 1:29,90 min - - DNF 11 lutego 1972 Sapporo Slalom 1:31,24 min - Barbara Cochran DNF 3 lutego 1974 Sankt Moritz Gigant 1:43,18 min - Fabienne Serrat 5. 7 lutego 1974 Sankt Moritz Zjazd 1:50,84 min +1,63 s Annemarie Moser-Pröll DNF 8 lutego 1974 Sankt Moritz Slalom 1:34,63 min - Hanni Wenzel DNF 11 lutego 1976 Innsbruck Slalom 1:30,54 min - Rosi Mittermaier 5. 13 lutego 1976 Innsbruck Gigant 1:29,13 min +1,31 s Kathy Kreiner 4. 1 lutego 1978 Garmisch-Partenkirchen Zjazd 1:48,31 min +1,33 s Annemarie Moser-Pröll DNF 3 lutego 1978 Garmisch-Partenkirchen Slalom 1:24,85 min - Lea Sölkner DNF 4 lutego 1978 Garmisch-Partenkirchen Gigant 2:41,15 min - Maria Epple 3.15px 17 lutego 1980 Lake Placid Zjazd 1:37,52 min +0,84 s Annemarie Moser-Pröll DNF 21 lutego 1980 Lake Placid Gigant 2:41,66 min - Hanni Wenzel DNF 23 lutego 1980 Lake Placid Slalom 1:25,09 min - Hanni Wenzel
Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej sezon 1971/1972: 5. sezon 1972/1973: 17. sezon 1973/1974: 6. sezon 1974/1975: 4. sezon 1975/1976: 14. sezon 1976/1977: 6. sezon 1977/1978: 10. sezon 1978/1979: 5. sezon 1979/1980: 3. sezon 1980/1981: 1.
Zwycięstwa w zawodach Innsbruck – 24 stycznia 1975 (zjazd) Jackson Hole – 11 marca 1975 (zjazd) Crans-Montana – 26 stycznia 1977 (kombinacja) Val d’Isère – 7 grudnia 1977 (zjazd) Val d’Isère – 18 grudnia 1978 (kombinacja) Furano – 19 marca 1979 (gigant) Val d’Isère – 5 grudnia 1979 (zjazd) Val d’Isère – 6 grudnia 1979 (gigant) Val d’Isère – 6 grudnia 1979 (kombinacja) Piancavallo – 14 grudnia 1979 (zjazd) Zell am See – 19 grudnia 1979 (zjazd) Pfronten – 7 stycznia 1980 (zjazd) Arosa – 15 stycznia 1980 (zjazd) Bad Gastein – 20 stycznia 1980 (zjazd) Mont-Sainte-Anne – 2 marca 1980 (gigant) Val d’Isère – 3 grudnia 1980 (zjazd) Val d’Isère – 4 grudnia 1980 (kombinacja) Limone Piemonte – 8 grudnia 1980 (gigant) Piancavallo – 12 grudnia 1980 (zjazd) Limone Piemonte – 12 grudnia 1980 (kombinacja) Crans-Montana – 19 stycznia 1981 (zjazd) Megève – 29 stycznia 1981 (zjazd) Maribor – 10 lutego 1981 (gigant) Furano – 13 marca 1981 (gigant)
24 wygrane (13 zjazdów, 6 gigantów i 5 kombinacji)
Pozostałe miejsca na podium Grindelwald – 18 stycznia 1972 (zjazd) – 2. miejsce Saint-Gervais – 22 stycznia 1972 (gigant) – 3. miejsce Crystal Mountain – 25 lutego 1972 (zjazd) – 2. miejsce Crystal Mountain – 26 lutego 1972 (zjazd) – 3. miejsce Pra Loup – 18 marca 1972 (gigant) – 3. miejsce Mont-Sainte-Anne – 2 marca 1973 (gigant) – 3. miejsce Zell am See – 19 grudnia 1973 (zjazd) – 3. miejsce Zell am See – 20 grudnia 1973 (gigant) – 2. miejsce Grindelwald – 13 stycznia 1974 (zjazd) – 3. miejsce Bad Gastein – 23 stycznia 1974 (zjazd) – 2. miejsce Saalbach – 21 grudnia 1974 (zjazd) – 2. miejsce Grindelwald – 10 stycznia 1975 (zjazd) – 3. miejsce Schruns – 15 stycznia 1975 (zjazd) – 3. miejsce Chamonix – 31 stycznia 1975 (zjazd) – 3. miejsce Val d’Isère – 3 grudnia 1975 (zjazd) – 3. miejsce Meiringen – 9 stycznia 1976 (gigant) – 3. miejsce Zell am See – 21 grudnia 1976 (zjazd) – 2. miejsce Pfronten – 8 stycznia 1977 (zjazd) – 2. miejsce Garmisch-Partenkirchen – 11 stycznia 1977 (zjazd) – 3. miejsce Schruns – 18 stycznia 1977 (zjazd) – 3. miejsce Pfronten – 7 stycznia 1978 (zjazd) – 3. miejsce Bad Gastein – 18 stycznia 1978 (zjazd) – 3. miejsce Bad Kleinkirchheim – 12 marca 1978 (zjazd) – 3. miejsce Piancavallo – 12 grudnia 1978 (gigant) – 2. miejsce Val d’Isère – 18 grudnia 1978 (gigant) – 3. miejsce Les Diablerets – 12 stycznia 1979 (zjazd) – 3. miejsce Lake Placid – 2 marca 1979 (zjazd) – 2. miejsce Aspen – 8 marca 1979 (gigant) – 3. miejsce Pfronten – 6 stycznia 1980 (zjazd) – 2. miejsce Arosa – 16 stycznia 1980 (gigant) – 2. miejsce Saint-Gervais – 26 stycznia 1980 (gigant) – 3. miejsce Les Gets – 27 stycznia 1981 (kombinacja) – 3. miejsce Megève – 28 stycznia 1981 (zjazd) – 2. miejsce
Bibliografia Profil na stronie FIS Profil na Ski Alpine Database
Kategoria:Medaliści Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1980 Kategoria:Medaliści Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1972 Kategoria:Szwajcarscy medaliści olimpijscy Kategoria:Szwajcarscy narciarze alpejscy Kategoria:Szwajcarscy olimpijczycy (Sapporo 1972) Kategoria:Szwajcarscy olimpijczycy (Innsbruck 1976) Kategoria:Szwajcarscy olimpijczycy (Lake Placid 1980) Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1972 Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1976 Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1980 Kategoria:Urodzeni w 1954 Kategoria:Szwajcarscy trenerzy narciarscy