Namur (ang. Namurian) – niestandardowe wydzielenie stratygraficzne (dawniej piętro) silezu. Nazwa pochodzi od miasta Namur w Belgii. Namur dzieli się na: namur A, namur B i namur C; w spągowej części namuru występuje goniatyt Glyphioceras spirale i paproć nasienna Sphenopteris elegans (= S. adiantoides). Namur w sensie geochronologicznym – najstarszy wiek silezu (karbonu późnego), trwający około 10,5 miliona lat (od 326,4 ± 1,6 do około 315 mln lat temu). W podziale standardowym jest odpowiednikiem serpuchowu i starszego baszkiru.
Namur w sensie chronostratygraficznym – dolne piętro silezu, leżące powyżej wizenu, a poniżej westfalu. Stratotyp dolnej granicy namuru znajduje się na Pendle Hill, hrabstwo Lancashire (Anglia).
Namur jest tradycyjną lokalną jednostką stratygraficzną karbonu produktywnego, stosowaną dla regionu europejskiego z zagłębiami węglowymi, niezalecaną obecnie przez ICS do stosowania. Osady namuru tworzyły się zwykle w warunkach lądowych z niewielkimi ingresjami morskimi i zawierają liczne pokłady węgla kamiennego.
Zobacz też tabela stratygraficzna
Przypisy
Bibliografia International Commission on Stratigraphy
Kategoria:Karbon