Stefan (ang. Stephanian) – niestandardowe wydzielenie stratygraficzne (dawniej piętro) silezu. Nazwa pochodzi od łacińskiej nazwy francuskiego miasta Saint-Étienne - Stephanus. Stratotyp dolnej granicy stefanu znajduje się w Velilla de Taronte koło Palencii (Hiszpania). Dolna granica jest wyznaczona przez pojawienie się paproci Odontopteris cantabrica. Stefan dzieli się na : stefan A, stefan B i stefan C.
w sensie geochronologicznym - młodszy wiek silezu (karbonu późnego), trwający od 306,5 ±1,0 do 299,0 ±0,8 mln lat temu. W podziale standardowym jest odpowiednikiem kasimowu i gżelu.
w sensie chronostratygraficznym - górne piętro silezu, leżące powyżej westfalu, a poniżej autunu.
Stefan jest tradycyjną lokalną jednostką stratygraficzną karbonu produktywnego, stosowaną dla regionu europejskiego z zagłębiami węglowymi, niezalecaną obecnie przez ICS do stosowania. Osady stefanu tworzyły się zwykle w warunkach lądowych i zawierają liczne pokłady węgla kamiennego.
Zobacz też tabela stratygraficzna
Przypisy
Kategoria:Karbon