thumb|250px|Nabój z pociskiem przeciwpancernym M829 Pocisk przeciwpancerny M829, amerykański pocisk typu APFSDS – podkalibrowy z rdzeniem ze zubożonego uranu i oddzielającym się po strzale sabotem. Stosowany jako amunicja armaty M256, która stanowi uzbrojenie m.in. czołgów M1A1 Abrams. Pocisk wszedł do uzbrojenia w 1985.
W 1991 na uzbrojenie wszedł ulepszony pocisk M829A1 który ze względu na swoją skuteczność otrzymał przydomek „srebrna kula”. Oba typy pocisków okazały się bardzo skuteczne w zwalczaniu czołgów chińskiej i radzieckiej produkcji należących do irackiej armii podczas wojny w Zatoce Perskiej. Zasięg skutecznego strzału szacowany jest na 3500 m, jednak podczas operacji Pustynna Burza zanotowano skuteczne strzały z odległości aż 4000 m.
Kolejne wersje pocisku A2 i wprowadzona do uzbrojenia w 2003 A3 są produkowane z zastosowaniem ulepszonych procesów technologicznych.
Dane taktyczno-techniczne Kaliber: 120 mm Średnica rdzenia: 28 mm Masa naboju: 19,7 kg Masa pocisku: 7,03 kg Masa rdzenia: 4,5 kg Prędkość wylotowa: 1670 m/s Maksymalne ciśnienie w lufie: 510 MPa Przebijalność: 540 mm RHAWynik otrzymany z zachodnią metodyką określania przebijalności. Oznacza że ponad 50% pocisków przebije pancerz grubości 540 mm(na odległość 2000 m)
Bibliografia
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Amunicja artyleryjska