2 Korpus Pancerny (2 KPanc) – wyższy związek taktyczny wojsk pancernych Sił Zbrojnych PRL.

Formowanie Korpus sformowano w lutym 1949 na bazie 10 i 11 Dywizji Piechoty oraz samodzielnych pułków pancernych: 2, 6 i 8 pułku czołgów i 24 pułku artylerii pancernej, z których utworzono 10 Dywizję Pancerną i 11 Dywizję Piechoty Zmotoryzowanej. W 1951, w związku z przeformowaniem 10 Dywizji Pancernej i 11 Dywizji Piechoty Zmotoryzowanej w dywizje zmechanizowane, przemianowano go na 2 Korpus Zmechanizowany. W listopadzie 1955, ze względu na przeformowanie wchodzących w jego skład dywizji zmechanizowanych na dywizje pancerne, ponownie przemianowano go na 2 Korpus Pancerny. W składzie korpusu znalazły się 10 i 19 Dywizja Pancerna. We wrześniu 1956, w związku z redukcjami Wojska Polskiego dowództwo korpusu zostało rozwiązane, a wchodzące w jego skład dywizje podporządkowano Dowództwu Śląskiego Okręgu Wojskowego.

Korpus w okresie Poznańskiego Czerwca 56 Dywizje Korpusu przebywające w lecie 1956 na poligonie w Biedrusku zostały użyte do akcji przeciw demonstrantom podczas tzw. wydarzeń czerwcowych w Poznaniu. 28 czerwca 1956 o 11.30. czasowo pełniący obowiązki dowódcy 2 Korpusu Pancernego otrzymał od szefa Sztabu Generalnego Jerzego Bordziłowskiego zarządzenie nakazujące ogłoszenie alarmu bojowego dla oddziałów korpusu i postawienie ich w stan gotowości bojowej. Płk Lach ogłosił alarm, a jednostki 10 i 19 DPanc o 14:00 28 czerwca 1956 osiągnęły gotowość bojową. Ok. godz. 14:00 wydzielone oddziały 10 Sudeckiej Dywizji Pancernej otrzymały zadanie: wyjść w rejon Suchego Lasu, przygotować się do działań, wydać dwie jednostki ognia do broni strzeleckiej z tego jedną jo utrzymywać w transporcie i jedną przekazać bezpośrednio żołnierzom. Pozostawić na miejscu sprzęt ciężki tj. czołgi, działa pancerne i artylerię polową, wyprowadzając składy osobowe jednostek na transporcie samochodowym w gotowości do działań w szyku pieszym. Ok. godz. 20:00 oddziały dywizji wyszły z rejonu lotniska Łagiewniki i przystąpiły do działań.O godz. 14:30, na rozkaz szefa Sztabu Generalnego, w kierunku Poznania rozpoczęły marsz oddziały 19 Dywizji Pancernej. O godz. 16:00 etatowy dowódca 2 KPanc, gen. bryg. Józef Kamiński powrócił z urlopu, a wiceminister obrony narodowej postawił mu zadanie: wprowadzić jednostki 2 Korpusu Pancernego do działań w Poznaniu. W dniu 30 czerwca, ok. godz. 18.00 dowódca 10 DPanc otrzymał rozkaz wyprowadzenia swoich oddziałów z miasta (bez 27 pz). O 21:00 rozpoczęto wycofywanie jednostek na OC Biedrusko. Do 6:00 1 lipca oddziały ześrodkowały się w swoich rejonach. Dowódca 19 DPanc wyprowadzał swoje oddziały w dwóch turach. O 15:00 zaczął wyprowadzać 36 dah, 12 dar i 66 bsap. Jednostki te ześrodkowały się na OC Biedrusko do 17:30. Pozostałe jednostki: 73 pz, 69 pcz, 23 pcz, 13 bczap i 2 br wyruszyły z Poznania o 21:00 i ześrodkowały się na poligonie do 1:00 1 lipca. 2 Korpus Pancerny w rejonie Poznania użył: 4063 żołnierzy w tym: 573 oficerów, 1192 podoficerów, 2298 szeregowców, 265 czołgów, 22 działa pancerne, 28 transporterów opancerzonych

Struktura organizacyjna 1949 Dowództwo 2 Korpusu Pancernego (Wrocław) 10 Sudecka Dywizja Pancerna (Opole) 11 Dywizja Piechoty Zmotoryzowanej (Żagań) 52 batalion łączności

1955 Dowództwo 2 Korpusu Pancernego (Wrocław) 10 Sudecka Dywizja Pancerna (Opole) 19 Dywizja Pancerna (Gubin) 36 batalion saperów 52 batalion łączności 57 kompania sztabowa

Żołnierze korpusu dowódcy korpusu gen. bryg. Dawid Barinow (1949–1952) (AR) gen. bryg. Siemion Tichonczuk (1952–1954) (AR) gen. bryg. Józef Kamiński (1954–1957) Oficerowie sztabu korpusu Zdzisław Bobecki

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Korpusy pancerne ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Ludowe Wojsko Polskie we Wrocławiu Kategoria:Polskie jednostki pancerne utworzone w 1949 Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1951 Kategoria:Polskie jednostki pancerne utworzone w 1955 Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1956