Postawa polityczna – względnie trwały stosunek jednostek lub grup społecznych do podmiotów polityki i ich działań, systemu politycznego i jego składników, elit politycznych, idei i wartości politycznych oraz decyzji politycznych.
Postawa polityczna zawiera trzy składniki: Składnik poznawczy – oznacza całokształt prawdziwej i nieprawdziwej wiedzy dotyczącej systemu politycznego Składnik emocjonalno–oceniający – obejmuje uczucia wobec zjawisk politycznych oraz kryteria ich wartościowania Składnik behawioralny – gotowość do aktywności politycznej w oparciu o utrwalone wzorce zachowań politycznych lub pozostanie biernym wobec zjawisk politycznych.
Postawa polityczna przejawia się w formie świadomości politycznej, na którą składają się: Wiedza Oceny Potrzeby i postulaty będące rezultatem wzajemnych oddziaływań jednostek ludzkich i grup społecznych
Świadomość polityczna odnosi się do faktów, zjawisk i procesów życia politycznego, których przyswojenie pozwala poszczególnym podmiotom polityki na orientację w rzeczywistości społecznej i na regulację stosunków z otoczeniem.
Przedmioty świadomości politycznej: Potrzeby i interesy jednostek grup społecznych Formy indywidualnej i zbiorowej działalności politycznej ludzi, prowadzonej w celu realizacji tych potrzeb i interesów: partie polityczne związki zawodowe samorządy Zasady i mechanizmy kształtowania oraz realizacji potrzeb i interesów Formy organizacyjne działalności: zasady demokratyczne lub niedemokratyczne, sprawowania władzy publicznej mechanizmy współpracy lub walki kampanie wyborcze instytucje kontroli władzy publicznej
Postawy polityczne kształtują się w procesach: Socjalizacji politycznej Edukacji politycznej
Socjalizacja polityczna zakłada zdobywanie wiedzy politycznej, niezbędnej do aktywnego uczestnictwa w życiu politycznym na zasadach: przyjmowania informacji od innych podmiotów własnej aktywności intelektualnej i praktycznej
Na proces socjalizacji politycznej, poprzez oddziaływanie na jednostki i wpajanie wzorców postaw i zachowań ludzkich mają wpływ: rodzina szkoła organizacje społeczne kręgi towarzyskie
Edukacja polityczna - składnik socjalizacji politycznej: obejmuje oddziaływanie celowe, zaplanowane, zgodne z regułami pedagogiki, przeprowadzone przez wyspecjalizowane instytucje oświatowo – wychowawcze zorientowana jest na ciągłe kształtowanie świadomości, postaw i kultury politycznej jednostek ludzkich i zbiorowości społecznych nastawiona jest na przekazywanie i utrwalanie elementów wiedzy o polityce i systemie politycznym (zgodnie z potrzebami podmiotów polityki, a zwłaszcza podmiotów władzy politycznej) kształtowanie pozytywnych nastawień emocjonalnych kształtowanie wzorców zachowań wspierających system polityczny
Jednostki przyswajają sobie występującą w środowisku politycznym wiedzę o wartościach, normach i wzorcach zachowań politycznych. Jednocześnie podlegają presji otoczenia skierowanej na podjęcie zachowań zgodnych z obowiązującymi formalnie lub nieformalnie standardami.
W tym samym czasie podmioty polityki, świadome doniosłości postaw politycznych dążą do kształtowania w społeczeństwie świadomości politycznej funkcjonalnej wobec swoich ideologii, doktryn i programów politycznych.
Bibliografia Eugeniusz Zieliński, Nauka o państwie i polityce, Warszawa 2001. Jerzy Wiatr, Socjologia stosunków politycznych, Warszawa 1977.
Kategoria:Teoria polityki