thumb|Ole Einar Bjørndalen – trzynastokrotny medalista olimpijski w biathlonie thumb|Uschi Disl – dziewięciokrotna medalistka olimpijska w biathlonie thumb|Dekoracja medalistów w sztafecie mieszanej na igrzyskach w Soczi thumb|Medaliści biegu masowego na igrzyskach w Pjongczangu; od lewej: Simon Schempp (srebro), Martin Fourcade (złoto), Emil Hegle Svendsen (brąz) Medaliści igrzysk olimpijskich w biathlonie – zestawienie zawodników i zawodniczek, którzy przynajmniej raz stanęli na podium zawodów olimpijskich w biathlonie.
Pierwowzorem biathlonu był patrol wojskowy, który znalazł się jako dyscyplina pokazowa w programie Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1924 w Chamonix. Wyniki tych zawodów uznano za oficjalne w 2006 roku i pośmiertnie uznano najlepsze trzy drużyny za medalistów. Patrol wojskowy był dyscypliną pokazową również w 1928, 1936 i 1948 roku.
Pierwsze medale olimpijskie w biathlonie przyznano podczas igrzysk w Squaw Valley w 1960 roku. Rozegrano wówczas bieg indywidualny mężczyzn na 20 km. Osiem lat później, na igrzyskach w Grenoble, po raz pierwszy przeprowadzono rywalizację olimpijską męskich sztafet 4 × 7,5 km. Podczas igrzysk w Lake Placid w 1980 roku w kalendarzu olimpijskim po raz pierwszy znalazł się sprint mężczyzn. Kolejne konkurencje biathlonowe włączono do programu igrzysk olimpijskich w Albertville. Wówczas o pierwsze medale olimpijskie w biathlonie rywalizowały kobiety – w biegu indywidualnym, sprincie i sztafecie. W Albertville sztafetę kobiet przeprowadzono w formule 3 × 7,5 km, na trzech kolejnych igrzyskach w formule 4 × 7,5 km, a od igrzysk w Turynie w 2006 roku kobieca sztafeta odbywa się w formule 4 × 6 km. Od igrzysk w Salt Lake City w 2002 roku medale olimpijskie rozdawane są w biegach pościgowych, od kolejnych igrzysk w biegach masowych, a od igrzysk w Soczi w 2014 roku w sztafetach mieszanych.
Najbardziej utytułowanym biathlonistą na igrzyskach olimpijskich jest Norweg Ole Einar Bjørndalen, który w latach 1998–2014 zdobył 13 medali – 8 złotych, 4 srebrne i 1 brązowy. Wśród mężczyzn drugie miejsce w klasyfikacji indywidualnej zajmuje Francuz Martin Fourcade z 7 medalami (5 złotymi i 2 srebrnymi) zdobytymi w latach 2010–2018. Po osiem medali wywalczyli Ricco Groß, Emil Hegle Svendsen i Sven Fischer. Wśród kobiet najbardziej utytułowana jest Białorusinka Darja Domraczewa z dorobkiem 6 medali (4 złotych, 1 srebrnym i 1 brązowym) uzyskanym w latach 2010–2018. Więcej medali olimpijskich od Domraczewej, ale z mniej wartościowych kruszców, wywalczyły Uschi Disl (2 złote, 4 srebrne i 3 brązowe) oraz Kati Wilhelm (3 złote, 3 srebrne i 1 brązowy).
Najwięcej medali olimpijskich w biathlonie zdobyli zawodnicy i zawodniczki z Norwegii (56 medali – 22 złote, 18 srebrnych i 16 brązowych). Drugie miejsce w klasyfikacji wszech czasów zajmuja Niemcy (54 medale – 21 złotych, 20 srebrnych i 13 brązowych), a trzecie Francja (33 medale – 13 złotych, 8 srebrnych i 12 brązowych).
W 2014 roku srebrny medal w sprincie kobiet zdobyła Rosjanka Olga Wiłuchina. W 2017 roku została jednak zdyskwalifikowana przez Międzynarodowy Komitet Olimpijski za stosowanie środków dopingujących. W efekcie została pozbawiona medalu. Dyskwalifikację nałożono również na rosyjską sztafetę (Jana Romanowa, Olga Zajcewa, Jekatierina Szumiłowa i Olga Wiłuchina), która również zdobyła srebrny medal. Drugie miejsca w obu tych konkurencjach pozostały nieobsadzone.
W 2010 i 2014 roku złoty medal w biegu masowym mężczyzn i sztafecie oraz brąz również w sztafecie zdobył Rosjanin Jewgienij Ustiugow. W 2025 roku został ostatecznie zdyskwalifikowany przez Międzynarodowy Komitet Olimpijski za stosowanie środków dopingujących. W efekcie został pozbawiony wszystkich medali olimpijskich. Dyskwalifikację nałożono również na rosyjskie sztafety, które zostały zdyskwalifikowane, a drużyny z niższych miejsc zostały relokowane o miejsce wyżej.
Medaliści chronologicznie Sprint mężczyzn (10 km) Rywalizacja biathlonistów w sprincie, na dystansie 10 km, odbywa się od igrzysk w Lake Placid w 1980 roku. Poniżej przedstawiono medalistów tych zawodów w latach 1980–2026.
Rok i miejsce Złoto Srebro Brąz 1980, Lake Placid 1984, Sarajewo 1988, Calgary 1992, Albertville 1994, Lillehammer 1998, Nagano 2002, Salt Lake City 2006, Turyn 2010, Vancouver 2014, Soczi 2018, Pjongczang 2022, Pekin 2026, Mediolan-Cortina Stan po Igrzyskach olimpijskich 2022 Lp.ZawodnikZłotoSrebroBrązRazem1. 30032. 11023. 10124. 1001 1001 1001 1001 1001 1001 100111. 020212. 011213. 0101 0101 0101 0101 0101 0101 0101 010121. 0011 0011 0011 0011 0011 0011 0011 0011 0011 0011 Stan po Igrzyskach olimpijskich 2022 Lp.KrajZłotoSrebroBrązRazem1.532102.33063.20134.11025.10126.02247.011201129.010110.002211.00110011Razem (12 krajów)12121236
Bieg pościgowy mężczyzn (12,5 km) Biathlonowy bieg pościgowy mężczyzn znajduje się w programie olimpijskim od igrzysk w Salt Lake City w 2002 roku. Od początku odbywa się na dystansie 12,5 km. Poniżej znajduje się lista medalistów w tych biegach z lat 2002–2026.
Rok i miejsce Złoto Srebro Brąz 2002, Salt Lake City 2006, Turyn 2010, Vancouver 2014, Soczi 2018, Pjongczang 2022, Pekin 2026, Mediolan-Cortina Stan po Igrzyskach olimpijskich 2022 Lp.ZawodnikZłotoSrebroBrązRazem1. 20022. 11023. 1001 1001 10016. 0101 0101 0101 0101 010111. 0011 0011 0011 0011 0011 0011 Stan po Igrzyskach olimpijskich 2022 Lp.KrajZłotoSrebroBrązRazem1.41272.12033.11024.010101016.00337.0011Total66618
Bieg masowy mężczyzn (15 km) Biegi ze startu wspólnego mężczyzn są w kalendarzu olimpijskim od igrzysk w Turynie w 2006 roku. Odbywają się na dystansie 15 km. W tabeli przedstawiono medalistów tych biegów w latach 2006–2026.
Rok i miejsce Złoto Srebro Brąz 2006, Turyn 2010, Vancouver 2014, Soczi 2018, Pjongczang 2022, Pekin 2026, Mediolan-Cortina Stan po Igrzyskach olimpijskich 2022 Lp.ZawodnikZłotoSrebroBrązRazem1. 21032. 10123. 1001 10015. 0101 0101 0101 01019. 0011 0011 0011 0011 Stan po Igrzyskach olimpijskich 2022 RankNationGoldSilverBronzeTotal1.21032.20353.11024.0101010101017.00110011Total55515
Bieg indywidualny mężczyzn (20 km) Bieg indywidualny mężczyzn przeprowadzany jest na dystansie 20 km. Konkurencja ta znajduje się w programie olimpijskim od igrzysk w Squaw Valley w 1960 roku. Poniżej przedstawiono medalistów w biegach indywidualnych mężczyzn w latach 1960–2026.
Rok i miejsce Złoto Srebro Brąz 1960, Squaw Valley 1964, Innsbruck 1968, Grenoble 1972, Sapporo 1976, Innsbruck 1980, Lake Placid 1984, Sarajewo 1988, Calgary 1992, Albertville 1994, Lillehammer 1998, Nagano 2002, Salt Lake City 2006, Turyn 2010, Vancouver – 2014, Soczi 2018, Pjongczang 2022, Pekin 2026, Mediolan-Cortina Stan po Igrzyskach olimpijskich 2022 Lp.ZawodnikZłotoSrebroBrązRazem1. 20022. 12033. 11024. 1012 10126. 1001 1001 1001 1001 1001 1001 1001 1001 1001 1001 100117. 020218. 011219. 0101 0101 0101 0101 0101 0101 0101 0101 0101 0101 010130. 0011 0011 0011 0011 0011 0011 0011 0011 0011 0011 0011 0011 0011 Stan po Igrzyskach olimpijskich 2022 Lp.KrajZłotoSrebroBrązRazem1.624122.33393.20024.14165.13156.102310238.1001100110.021311.020212.011213.010114.0011Razem (14 krajów)17181651
Sztafeta mężczyzn Od igrzysk w Grenoble w 1968 roku przeprowadzana jest rywalizacja olimpijska sztafet 4 × 7,5 km. Poniżej przedstawiono medalistów tych zawodów w latach 1968–2026.
Rok i miejsce Złoto Srebro Brąz 1968, Grenoble ZSRR Aleksandr TichonowNikołaj PuzanowWiktor MamatowWładimir Gundarcew Norwegia Ola WærhaugOlav JordetMagnar SolbergJon Istad Szwecja Lars-Göran ArwidsonTore ErikssonOlle PetrussonHolmfrid Olsson 1972, Sapporo ZSRR Aleksandr TichonowRinat SafinIwan BiakowWiktor Mamatow Finlandia Esko SairaJuhani SuutarinenHeikki IkolaMauri Röppänen NRD Hansjörg KnautheJoachim MeischnerDieter SpeerHorst Koschka 1976, Innsbruck ZSRR Aleksandr JelizarowIwan BiakowNikołaj KrugłowAleksandr Tichonow Finlandia Henrik FlöjtEsko SairaJuhani SuutarinenHeikki Ikola NRD Karl-Heinz MenzFrank UllrichManfred BeerManfred Geyer 1980, Lake Placid ZSRR Władimir AlikinAleksandr TichonowWładimir BarnaszowAnatolij Alabjew NRD Mathias JungKlaus SiebertFrank UllrichEberhard Rösch RFN Franz BernreiterHansi EstnerPeter AngererGerhard Winkler 1984, Sarajewo ZSRR Dmitrij WasiljewJurij KaszkarowAlgimantas ŠalnaSiergiej Bułygin Norwegia Odd LirhusEirik KvalfossRolf StorsveenKjell Søbak RFN Ernst ReiterWalter PichlerPeter AngererFritz Fischer 1988, Calgary ZSRR Dmitrij WasiljewSiergiej CzepikowAleksandr PopowWalerij Miedwiedcew RFN Ernst ReiterStefan HöckPeter AngererFritz Fischer Włochy Werner KiemGottlieb TaschlerJohann PasslerAndreas Zingerle 1992, Albertville Niemcy Ricco GroßJens SteinigenMark KirchnerFritz Fischer WNP Walerij MiedwiedcewAleksandr PopowWalerij KirijenkoSiergiej Czepikow Szwecja Ulf JohanssonLeif AnderssonTord WikstenMikael Löfgren 1994, Lillehammer Niemcy Ricco GroßFrank LuckMark KirchnerSven Fischer Rosja Walerij KirijenkoWładimir DraczowSiergiej TarasowSiergiej Czepikow Francja Thierry DusserrePatrice Bailly-SalinsLionel LaurentHervé Flandin 1998, Nagano Niemcy Ricco GroßPeter SendelSven FischerFrank Luck Norwegia Egil GjellandHalvard HanevoldDag BjørndalenOle Einar Bjørndalen Rosja Pawieł MuslimowWładimir DraczowSiergiej TarasowWiktor Majgurow 2002, Salt Lake City Norwegia Halvard HanevoldFrode AndresenEgil GjellandOle Einar Bjørndalen Niemcy Ricco GroßPeter SendelSven FischerFrank Luck Francja Gilles MarguetVincent DefrasneJulien RobertRaphaël Poirée 2006, Turyn Niemcy Ricco GroßMichael RöschSven FischerMichael Greis Rosja Iwan CzeriezowSiergiej CzepikowPawieł RostowcewNikołaj Krugłow Francja Julien RobertVincent DefrasneFerréol CannardRaphaël Poirée 2010, Vancouver Norwegia Halvard HanevoldTarjei BøEmil Hegle SvendsenOle Einar Bjørndalen Austria Simon EderDaniel MesotitschDominik LandertingerChristoph Sumann Szwecja Fredrik LindströmCarl Johan BergmanMattias NilssonBjörn Ferry 2014, Soczi Niemcy Erik LesserDaniel BöhmArnd PeifferSimon Schempp Austria Christoph SumannDaniel MesotitschSimon EderDominik Landertinger Norwegia Tarjei BøJohannes Thingnes BøOle Einar BjørndalenEmil Hegle Svendsen 2018, Pjongczang Szwecja Peppe FemlingJesper NelinSebastian SamuelssonFredrik Lindström Norwegia Lars Helge BirkelandTarjei BøJohannes Thingnes BøEmil Hegle Svendsen Niemcy Erik LesserBenedikt DollArnd PeifferSimon Schempp 2022, Pekin Norwegia Sturla Holm LægreidTarjei BøJohannes Thingnes BøVetle Sjåstad Christiansen Francja Fabien ClaudeÉmilien JacquelinSimon DesthieuxQuentin Fillon Maillet Rosyjski Komitet Olimpijski Said Karimułła ChaliliAleksandr ŁoginowMaksim CwietkowEduard Łatypow 2026, Mediolan-Cortina Francja Fabien ClaudeÉmilien JacquelinQuentin Fillon MailletÉric Perrot Norwegia Martin UldalJohan-Olav BotnSturla Holm LægreidVetle Sjåstad Christiansen Szwecja Viktor BrandtJesper NelinMartin PonsiluomaSebastian Samuelsson Stan po Igrzyskach olimpijskich 2022 Lp.KrajZłotoSrebroBrązRazem1.60062.51173.34184.10345.02136.020202028.01349.0123012311.010112.00110011Razem (13 krajów)15151545 Stan po Igrzyskach olimpijskich 2022