Wiechlina alpejska, wyklina alpejska (Poa alpina L.) – gatunek rośliny z rodziny wiechlinowatych (Poaceae). Występuje na półkuli północnej w Europie, Azji, Ameryce Północnej (po środkowy Meksyk na południu) i północno-zachodniej Afryce (w Maroku). Na północy sięga po obszaru okołobiegunowe. W Polsce występuje tylko w wyższych partiach Karpat.
Morfologia thumb|180px|left|Kwiatostan thumb|180px|left|Kwiatostan z rozmnóżkami u formy żyworodnej thumb|180px|left|Nasada blaszki Pokrój Roślina wieloletnia tworząca gęste kępy. Łodyga Jej źdźbła mają różną wysokość, w zależności od warunków życiowych. W dobrych warunkach mogą osiągać nawet 50 cm wysokości. W dolnej części chronione są przez grube okrywy pochew liściowych. Liście Ulistnienie naprzemianległe. Liście żywozielone, równowąskie, całobrzegie. Pochwa obejmująca źdźbło sięga aż do kolanka. U dolnych liści języczek bardzo mały, u górnych większy (do 2 mm) i przeważnie ostry. Kwiaty Zebrane w rozpierzchłą wiechę. Szerokojajowate kłoski mają długość do 9 mm, składają się z 5–10 kwiatów i są brunatno lub fiołkowo nabiegłe. Obydwie plewy są ostre i mają zgiętą linię grzbietową. Są 3-nerwowe, przy czym nerwy plewki dolnej są na części jej długości, lub na całej długości srebrzyście owłosione. Owoc Ziarniak. Forma żyworodna nie wytwarza ani kwiatów, ani owoców.
Biologia i ekologia thumb|Forma żyworodna w Tatrach thumb|Forma typowa w amerykańskich Kordylierach Rozwój Bylina, hemikryptofit. Posiada żyworodną formę Poa alpina vivipara. Wysoko w górach występuje właśnie ta forma. Nie wytwarza ona kwiatów ani owoców, zamiast nich w kłoskach powstają rozmnóżki. Rozmnóżki te to maleńki pęd z 2-3 listkami. Pod wpływem ciężaru rozmnóżek źdźbła wiechliny wyginają się łukowato aż do ziemi, a rozmnóżki zakorzeniają się w niej. Mogą też być przenoszone np. przez wodę. Jest to rozmnażanie wegetatywne, będące przystosowaniem do życia w surowych wysokogórskich warunkach. Siedlisko Występuje na halach, przy ścieżkach, nad potokami, w ziołoroślach, wśród kosówki, wśród skał, na piargach. W Tatrach jest rośliną dość pospolitą. Roślina górska. Jej pionowy zasięg jest bardzo duży – od podtatrzańskich pól uprawnych aż po najwyższe szczyty. Nie ma wymagań co do podłoża, rośnie zarówno na wapieniu, jak i na granicie. Fitosocjologia Gatunek charakterystyczny dla Ass. Festuco pratensis-Plantaginetum.
Zastosowanie Bywa czasami uprawiana jako roślina ozdobna. Uprawiana na łąkach jest bardzo cenną rośliną pastewną.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Wiechlinowate Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza