thumb|240px|Conrad Drzewiecki w 1985 Conrad Drzewiecki (ur. 14 października 1926 w Poznaniu, zm. 25 sierpnia 2007) – polski tancerz, choreograf oraz reformator baletu. Zdobywca wielu nagród zagranicznych, m.in. Srebrnego Medalu Międzynarodowego Konkursu Tańca w Bukareszcie (z Teresą Kujawą – 1953), Złotego Medalu Międzynarodowego Konkursu Tańca w Warszawie (1955) Primo Premio Assoluto Międzynarodowego Konkursu Baletowego w Vercelli (1956).
Życiorys W 1951 został solistą baletu Opery Poznańskiej, a następnie jego kierownikiem (1963–1973).
W latach 1971–1980 pełnił funkcję dyrektora artystycznego Państwowej Szkoły Baletowej w Poznaniu. Jako choreograf pracował również za granicą między innymi: w Ballet Nationale J.M.F., Het National Ballet w Amsterdamie, Danza Nationale de Cuba w Hawanie, Staatsoper i Deutsche Oper w Berlinie, Stadttheatern Malmö i Narodne Divadlo w Pradze.
Początek jego działalności datuje się na przełom lat 60. i 70. Wprowadził do repertuaru Opery Poznańskiej kompozycje choreograficzne, które syntezowały technikę neoklasyczną i taniec modern. Działalność ta zaowocowała wkrótce powstaniem Polskiego Teatru Tańca. Jako dyrektor PTT, Conrad Drzewiecki, otrzymał wiele nagród: dyplom Ministra Spraw Zagranicznych, dyplom ITI za popularyzację sztuki polskiej za granicą.
Uczestniczył w licznych tournée po całej Europie oraz otrzymywał zaproszenia do udziału w światowych festiwalach, m.in.: Międzynarodowym Festiwalu Tańca w Paryżu i Chateauvallon, Baletto Oggi w Bari, Musica Sacra w Mediolanie, Intercontri Musicali Romani, Bregener Festspiele i Berliner Festtage.
Zrealizował m.in. następujące spektakle: Ognisty ptak (1967), Adagio na smyczki i organy (1967), Pawana na śmierć Infantki (1968), Cudowny Mandaryn (1970), Epitafium dla don Juana (1974), Odwieczne pieśni (1975), Modus vivendi (1975), Stabat Mater (1976), Krzesany (1977), Yesterday (1982), z których wiele zyskało także swoją wersję filmową. Ostatnie spektakle dla Polskiego Teatru Tańca Pieśń Roksany i Śmierć Izoldy, Conrad Drzewiecki przygotował w 1998 roku z okazji jubileuszu 25-lecia Teatru.
Będąc dyrektorem Polskiego Teatru Tańca, często współpracował z teatrami dramatycznymi i telewizją jako choreograf i reżyser.
Jego żoną była tancerka i choreografka Teresa Kujawa, z którą Drzewiecki wielokrotnie współpracował.
Pochowany na cmentarzu Junikowo (pole 41 kwatera N-9-3).
Ordery i odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (2007, pośmiertnie) – pkt 1. Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2006) Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony dla Kultury Narodowej” (1986)Potrzeby i nowe zadania /w/ "Rzeczpospolita", nr 229, 1 października 1986, s. 8. Nagroda Prezesa Rady Ministrów z dziedziny muzyki I stopnia za osiągnięcia w dziedzinie choreografii i upowszechniania polskiej sztuki baletowej zagranicą (1979) Nagroda Miasta Poznania za szczególne osiągnięcia w dziedzinie kultury i sztuki Prix Italia za film Gry „Terpsychora” nagroda za całokształt twórczości
Upamiętnienie 14 października 2009 przemianowano dawną ulicę Kasztelanów na poznańskim Grunwaldzie na Conrada DrzewieckiegoPrzegląd wydarzeń. Sierpień-październik 2009, w: Kronika Miasta Poznania, nr 4/2009, s. 540, ISSN 0137-3552..
Przypisy
Bibliografia
Gazeta Wyborcza z 2007-08-25: Poznań: Zmarł tancerz i choreograf Konrad Drzewiecki; on-line:
Linki zewnętrzne oficjalna strona
Kategoria:Artyści związani z Poznaniem Kategoria:Dyrektorzy teatrów w Poznaniu Kategoria:Ludzie urodzeni w Poznaniu Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni odznaką tytułu honorowego „Zasłużony dla Kultury Narodowej” Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Kategoria:Pochowani na Cmentarzu na Junikowie Kategoria:Polscy choreografowie Kategoria:Polscy tancerze baletowi Kategoria:Urodzeni w 1926 Kategoria:Zmarli w 2007