MC5 (skrót od Motor City Five) – zespół hardrockowy, powstały w Detroit w 1964 r. W jego skład wchodzili i (gitary), (bas), (śpiew) i (perkusja). W 2024 wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame.
Kariera Zespół MC5 osiągnął popularność po wydaniu swojego pierwszego albumu, , nagranego na żywo w dniach 30 i 31 października 1968.
Po wydaniu płyty pojawiły się kontrowersje związane ze słowami wykrzykiwanymi w tytułowym utworze: "kick out the jams, motherfuckers!". W późniejszych wydaniach zostały one ocenzurowane i pojawiały się jako "kick out the jams, brothers and sisters!" (Do pierwotnej wersji powrócono na wydaniach CD). Natomiast kontrowersje związane z polityką pojawiły się po tym, jak do gwałtownych protestów doszło po występie zespołu podczas Konwencji Narodowej Demokratów w 1968 w Chicago.
Drugi album, , wyprodukowany przez , przyszłego mentora Bruce’a Springsteena, dzięki prostej, szybkiej, ostrej i agresywnej grze dostarczył podstaw dla punk rocka. Trzeci album, , stanowił inspirację m.in. dla takich zespołów jak Aerosmith i KISS.
13 lutego 1972 Michael Davis opuścił zespół MC5. Pozostali trzej członkowie grupy nagrali jeszcze trzy nowe utwory - "Gold," "Train Music," i "Inside Out" - do ścieżki dźwiękowej filmu Gold. Była to ostatnia sesja nagraniowa zespołu - wkrótce potem drogi muzyków rozeszły się w związku z problemami narkotykowymi.
Dalsze losy założył zespół , z którym wydał kilka płyt; poślubił piosenkarkę Patti Smith i wycofał się z branży muzycznej, aby zająć się rodziną.
Wayne Kramer pojawiał się czasami na albumach innych wykonawców, zanim trafił do więzienia za wykroczenia związane z narkotykami. Nieoczekiwanie spotkał tam basistę MC5, , odsiadującego wyrok za podobne przewinienia. Po wyjściu z więzienia Kramer wydał kilka albumów solowych.
zmarł w 1991, natomiast w 1994.
Ponowne spotkanie W 2003 roku Kramer, Davis i Thompson ponownie zagrali razem. Występ odbył się w 100 Club w Londynie. Miejsce Freda Smitha zajął Nicke Andersson z zespołu The Hellacopters. Swoich głosów użyczyli też David Vanian z The Damned, Lemmy Kilmister z Motörhead, Ian Astbury z The Cult i piosenkarka Kate O’Brien. Natomiast w sekcji dętej, podobnie jak na albumie High Time, zagrali Charles Moore i Buzzy Jones.
W 2004 odbyło się światowe tournée zespołu, pod nazwą DKT/MC5. Zespołowi znowu towarzyszyło wielu gości, takich jak Mark Arm z Mudhoney, Nicke Royale z The Hellacopters, Evan Dando z The Lemonheads, Marshall Crenshaw, i in. Od lutego 2005, wokalistą zespołu jest .
W maju 2006 basista Michael Davis doznał urazu kręgosłupa w wypadku motocyklowym.
Dyskografia Albumy , 1969 , 1970 , 1971 , 1983 (zbiór singli z początków działalności zespołu)
Kompilacje The Big Bang! Best of the MC5, 2000
Single I Can Only Give You Everything, 1967 One of the Guys, 1967 Looking at You, 1968 Borderline, 1968 Kick Out the Jams, 1969 Motor City is Burning, 1969 Tonight, 1969 Shaking Street, 1970 The American Ruse, 1970 Over and Over / Sister Anne, 1971 (niewydany oficjalnie)
Filmy MC5 1999 2002
Przypisy
Linki zewnętrzne MC5 GATEWAY - szczegółowa strona na temat MC5
Teksty utworów MC5
Kategoria:Amerykańskie zespoły hardrockowe Kategoria:Amerykańskie zespoły bluesrockowe Kategoria:Członkowie Rock and Roll Hall of Fame Kategoria:Laureaci Kerrang! Awards