Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata

Pismo Święte w Przekładzie Nowego Świata () – przekład Pisma Świętego dokonany przez Komitet Przekładu Biblii Nowego Świata Świadków Jehowy, przez nich wydawany i głównie przez nich rozpowszechniany. Przekładu dokonano bezpośrednio z języka hebrajskiego, aramejskiego i greckiego na współczesny język angielski. Wydania w innych językach oparte są na przekładzie angielskim, z uwzględnieniem języków oryginału.

Tytuł tego przekładu Biblii nawiązuje do wersetów z Księgi Izajasza 65,13.17. Tekst ten widnieje na pierwszej stronie w następującym brzmieniu:

„Tak mówi Wszechwładny Pan, Jehowa: «[…] Oto stwarzam nowe niebo i nową ziemię. Minione wydarzenia nie będą już przychodziły na myśl ani nie będzie się ich wspominać w sercu»”.

Tłumaczenie to zostało opublikowane w ponad 327 językach i w ponad 256 milionach egzemplarzy**. Pełny Przekład Nowego Świata (zarówno część hebrajska, jak i grecka) został opublikowany w części z tych języków. W pozostałych wydano albo sam Nowy Testament pod nazwą „Chrześcijańskie Pisma Greckie”, albo pojedyncze księgi w 29 językach migowych.

Geneza przekładu Badacze Pisma Świętego, jak do roku 1931 nazywali się Świadkowie Jehowy, od początku swojej działalności największy nacisk kładli na Biblię, której używali jako głównego narzędzia w swojej działalności kaznodziejskiej i misyjnej. W związku z tym używali przede wszystkim przekładu Biblii króla Jakuba. Już w roku 1880 Charles Taze Russell zarekomendował czytelnikom „Strażnicy” następujące przekłady biblijne: The Emphatic Diaglott, przekład Nowego Testamentu Tischendorfa oraz przekład American Bible Union. Towarzystwo Strażnica nabywało różne przekłady Biblii w dużych ilościach, które potem udostępniało po znacznie obniżonej cenie w stosunku do ceny rynkowej.

Począwszy od roku 1890 Towarzystwo Strażnica rozpoczęło druk Biblii, korzystając z usług komercyjnych firm drukarskich. Pierwszym wydanym przekładem był New Testament Josepha B. Rotherhama (wyd. II) z roku 1864. W roku 1896 do oficjalnej nazwy korporacji prawnej włączono wzmiankę o Biblii, dzięki czemu od tego czasu jej nazwa brzmi Watch Tower Bible and Tract Society (Strażnica – Towarzystwo Biblijne i Traktatowe). W roku 1902 Towarzystwo Strażnica wydało Biblię paralelną Holmana w nakładzie 5000 egzemplarzy, a w roku 1907 opublikowało specjalną edycję Pisma Świętego zawierającą przedruk Biblii króla Jakuba oraz 500-stronicowy dodatek nazwany „Berejskim podręcznikiem nauczycieli biblijnych”. Ta edycja z roku 1907 została nazwana „Biblią nauczycieli”.

Od roku 1926 rozpoczęto druk przekładów biblijnych na własnych maszynach drukarskich, a pierwszym samodzielnie wydrukowanym przekładem był The Emphatic Diaglott dokonany przez Benjamina Wilsona. W latach 1942–1950 Świadkowie Jehowy wydrukowali i rozprowadzili około 700 tysięcy egzemplarzy Biblii króla Jakuba z 1611 roku. W latach 1944–1950 wydrukowali i rozpowszechnili ponad 250 tysięcy sztuk przekładu American Standard Version z roku 1901.

Począwszy od roku 1879 w „Strażnicy” oraz w innych publikacjach Towarzystwa Strażnica powoływano się na dziesiątki różnych przekładów Pisma Świętego. Przedstawiciele grupy uważali jednak stosowane dotychczas tłumaczenia za obarczone błędami wynikającymi z wpływu tradycji kościelnej i dogmatów, co ich zdaniem zniekształcało pierwotny sens tekstu. Głównym zarzutem wysuwanym przez nich było również usuwanie tetragramu (imienia Bożego) z tekstu głównego. W konsekwencji w 1946 roku ówczesny prezes organizacji, Nathan H. Knorr, podjął inicjatywę wydania własnego tłumaczenia, które odpowiadałoby doktrynalnym i językowym kryteriom grupy*.

Autorzy przekładu W październiku 1946 roku Nathan H. Knorr przedstawił zarządowi Towarzystwa Strażnica propozycję wydania nowego przekładu Biblii. Tłumaczenie zlecono Komitetowi Przekładu Biblii Nowego Świata (). W skład komitetu wchodziły osoby zaliczane przez tę grupę religijną do tzw. pomazańców, czyli według ich doktryny do grona 144 000 mających nadzieję żyć w niebie. Pracę nad przekładem rozpoczęto 2 grudnia 1947 roku. 3 września 1949 prezes Towarzystwa Strażnica powiadomił zarząd, że komitet ten przetłumaczył już Chrześcijańskie Pisma Greckie na współczesny język angielski, a także odczytano oświadczenie komitetu o przekazaniu Towarzystwu Strażnica manuskryptów tego przekładu wraz z prawem własności i prawem do publikowania. Pracę nad Starym Testamentem rozpoczęto 12 lutego 1952 roku, a zakończono 13 marca 1960.

Według deklaracji samych twórców, celem komitetu był przekład Biblii, który byłby jasny i zrozumiały dla czytelników, a przy tym uwzględniający najnowsze wyniki badań naukowych i jednocześnie wierny oryginałowi. Komitet Przekładu Biblii Nowego Świata sformułował trzy główne zasady, którymi kierowano się podczas tłumaczenia: 1) uświęcenie imienia Bożego przez przywrócenie mu należnego miejsca w Piśmie Świętym; 2) gdzie to możliwe, oddanie tekstu dosłownie, natomiast tam, gdzie takie tłumaczenie byłoby niezrozumiałe lub nasuwało czytelnikom mylne wnioski, przekazać właściwy sens; 3) użycie zrozumiałego języka, który zachęca do lektury.

Tłumaczenie przygotował anonimowy zespół tłumaczy Komitet Przekładu Biblii Nowego Świata, który prosił o zachowanie anonimowości jego członków również po ich śmierci. Życzenie to zostało uszanowane. Komitet ten przekazał opracowany przez siebie tekst Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania (Pensylwańskie Towarzystwo Biblijne i Traktatowe – Strażnica) oficynie wydawniczej Świadków Jehowy, a Towarzystwo Strażnica zajęło się jego drukowaniem, tłumaczeniem na inne języki i rozpowszechnianiem.

Wydania w językach innych niż angielski nie zostały przetłumaczone przez Komitet Przekładu Biblii Nowego Świata, lecz zostały przetłumaczone z języka angielskiego na języki współczesne z uwzględnieniem języków oryginału przez zespoły innych tłumaczy. Żaden obcojęzyczny przekład nie jest dziełem jednego tłumacza, lecz został dokonany przez grupę tłumaczy. Najpierw pod kierownictwem Komitetu Redakcyjnego Ciała Kierowniczego zostaje powołany zespół tłumaczy. Praca nad przekładami na inne języki jest nadzorowana przez Towarzystwo Strażnica. W 1989 roku przy Biurze Głównym powołano dział nazwany Służbą Wspierania Tłumaczeń, który odpowiada na zapytania zespołów tłumaczy. Zespołom tym Towarzystwo Strażnica udostępniło specjalnie przygotowany przez Służbę Wspierania Tłumaczeń program komputerowy Bible Translation System pomocny przy tłumaczeniu Biblii, przeznaczony do organizowania pracy i ułatwiający dostęp do materiałów pomocniczych przy tej pracy, dzięki czemu różnojęzyczne wydania Biblii są ze sobą zgodne. Przeciętnie przetłumaczenie Chrześcijańskich Pism Greckich (Nowego Testamentu) trwa od roku do trzech lat, a całej Biblii – co najmniej cztery lata. Może to trwać dłużej w wypadku języków migowych.

Podstawa przekładu W wydaniu angielskim za podstawę tłumaczenia w zakresie Starego Testamentu przyjęto tekst Biblia Hebraica Rudolfa Kittela (wydania 7, 8 i 9 z lat 1951–1955), a w zakresie Nowego Testamentu tekst krytycznego wydania The New Testament in the Original Greek Brooke’a Westcotta i Fentona Horta z roku 1881, sięgając również do wydania Novum Testamentum Graece Erwina Nestlego z roku 1948. Wydanie zrewidowane z roku 1984 wykorzystywało dodatkowo tekst Biblia Hebraica Stuttgartensia z roku 1977, którym posłużono się głównie do uaktualnienia przypisów. Dodatkowo w wielu miejscach skorzystano również z tekstów Zwojów znad Morza Martwego oraz wielu wczesnych przekładów.

W wydaniu zrewidowanym z 2013 roku w zakresie tekstu hebrajskiego korzystano z Biblia Hebraica Stuttgartensia oraz Biblia Hebraica Quinta. Natomiast w zakresie tekstu greckiego w porównaniu z edycją z roku 1984 posłużono się dodatkowo tekstem Nestle-Aland oraz tekstem Zjednoczonych Towarzystw Biblijnych (UBS).

Diagramy zależności Przekładu Nowego Świata Diagramy przedstawiające teksty źródłowe użyte przy tłumaczeniu Pisma Świętego w Przekładzie Nowego Świata na język angielski (wydanie z roku 1984):

Historia wydań mały|Różne edycje Przekładu Nowego Świata (wydanie dużym drukiem, kieszonkowe, standardowe oraz wydanie w Przekładzie Międzywierszowym)

Początkowo w latach 1950–1960 przekład ten był publikowany w sześciu kolejnych tomach. Skład tomu pierwszego, Chrześcijańskich Pism Greckich, rozpoczęto 29 września 1949 roku. Jego wydanie ogłosił Nathan H. Knorr 3 sierpnia 1950 roku podczas kongresu Świadków Jehowy pod hasłem „Rozrost Teokracji”, który odbywał się na nowojorskim stadionie Yankee. W 1952 roku wydano zrewidowane wydanie Chrześcijańskich Pism Greckich opracowane rok wcześniej. W roku 1953 ukazał się tom I Pism Hebrajskich w Przekładzie Nowego Świata zawierający księgi od Rodzaju do Rut, w roku 1955 tom II od 1 Samuela do Estery, w roku 1957 tom III od Hioba do Pieśni nad Pieśniami, w roku 1958 tom IV od Izajasza do Lamentacji. Wydanie tomu piątego Pism Hebrajskich (od Ezechiela do Malachiasza), a zarazem szóstego tomu całego Przekładu Nowego Świata ogłosił N.H. Knorr 18 czerwca 1960 roku na kongresie pod hasłem „Lud zabiegający o pokój” w Manchesterze.

To pierwsze wydanie sześciotomowe posiadało rozbudowane przypisy zawierające argumenty na poparcie wiarygodności Pisma Świętego, a także system łańcuchów odsyłaczy do kluczowych tekstów dotyczących danego zagadnienia. Ponadto każdy tom zawierał przedmowy, zdjęcia starożytnych manuskryptów, a także skorowidze oraz mapy.

W roku 1961 na kongresach pod hasłem „Zjednoczeni wielbiciele” udostępniono zrewidowane wydanie jednotomowe. Wydanie to liczące 1472 strony zawierało również konkordancję, omówienie tematów biblijnych oraz mapki. Było ono udostępniane w cenie jednego dolara za egzemplarz. Dwa lata później, 30 czerwca 1963 roku na kongresie pod hasłem „Wiecznotrwała dobra nowina” ogłoszono wydanie specjalnej jednotomowej edycji Pisma Świętego w Przekładzie Nowego Świata, która miała stanowić pomoc do prowadzenia studium Biblii.

Drugie wydanie zrewidowane zostało udostępnione na kongresach pod hasłem „Ludzie dobrej woli” w roku 1970, trzecie w 1971 z przypisami, czwarte w roku 1981. Kolejne wydanie zrewidowane ukazało się w roku 1984 na kongresach pod hasłem „Rozwój Królestwa”. Wydanie to zawiera ponad 11 tysięcy przypisów, a także przeszło 125 tysięcy uaktualnionych i przejrzanych odsyłaczy, które pierwotnie znalazły się w pierwszym wydaniu sześciotomowym z lat 1950–1960. Zawiera również 43 artykuły dodatkowe, obszerną konkordancję oraz mapy biblijne. W tym samym roku ten sam tekst przekładu wydano z odsyłaczami, ale bez przypisów, w formacie standardowym. Ostatnie zrewidowane wydanie w języku angielskim pochodzi z roku 2013.

Przekład międzywierszowy mały|The Kingdom Interlinear Translation of the Greek Scriptures (edycja z 1985 roku)

W roku 1969 na kongresie pod hasłem „Pokój na ziemi” wydano wersję Pisma Greckie w międzywierszowym przekładzie Królestwa (). Na każdej stronie zawiera ona dwie szpalty – lewa, szersza to oryginalny tekst grecki Nowego Testamentu The New Testament in the Original Greek w opracowaniu krytycznym biblistów B.F. Westcotta i F.J.A. Horta pochodzący z roku 1881, a także umieszczone pod nim najwierniej odpowiadające słowo angielskie zgodnie z dosłownym tłumaczeniem na język angielski z roku 1969 – „Word-for-word English translations” (Angielski przekład dosłowny) oraz prawą, węższą szpaltę zawierającą tekst Chrześcijańskich Pism Greckich w Przekładzie Nowego Świata.