Szef personelu Białego Domuźródło polskiego tłumaczenia: , szef sztabu Białego Domu (ang. White House Chief of Staff) – jedno z najwyższych stanowisk we władzy wykonawczej na szczeblu federalnym w Stanach Zjednoczonych.
Szef personelu kieruje pracami Urzędu Wykonawczego Prezydenta Stanów Zjednoczonych (Executive Office of the President of the United States), będącego odpowiednikiem Kancelarii Prezydenta w innych państwach, jednak – ze względu na specyfikę systemu prezydenckiego – mającego znacznie większe znaczenie ustrojowe i polityczne. Tym samym organizuje pracę najbliższego zaplecza politycznego i urzędniczego prezydenta. Jest jednym z najbliższych doradców szefa rządu i zarazem głowy państwa, często reprezentuje go także w kontaktach z parlamentem i departamentami. Ma duży wpływ na kształtowanie kalendarza prezydenta oraz na dobór spraw i osób, które znajdą się w Gabinecie Owalnym. Z urzędu jest członkiem gabinetu federalnego, gdzie zasiada na równi z szefami departamentów (ministerstw).
Szef personelu ma zwykle jednego lub dwóch zastępców. Swoich własnych szefów personelu mają wiceprezydent USA oraz pierwsza dama, jednak ranga obu tych urzędników jest zdecydowanie niższa niż szefa personelu całego Białego Domu.
Podobnie jak w przypadku wiceprezydenta USA, faktyczne znaczenie tego stanowiska zmieniało się na przestrzeni różnych administracji prezydenckich i zależy w największym stopniu od preferencji samego prezydenta oraz politycznego i osobistego układu sił w jego otoczeniu. Początków tej funkcji można dopatrywać w stanowisku „asystenta prezydenta”, który również miał rangę ministra bez teki i pełnił analogiczne obowiązki. Od 1961 nosi obecny tytuł. Wśród ostatnich prezydentów własnego szefa sztabu nie posiadał tylko John F. Kennedy, zaś Jimmy Carter obsadził je dopiero w połowie swej kadencji.
Niektórzy byli szefowie personelu Białego Domu pełnili później inne wysokie stanowiska, jak np. Alexander Haig (późniejszy sekretarz stanu w gabinecie Ronalda Reagana), Donald Rumsfeld (sekretarz obrony u Geralda Forda i George’a W. Busha) czy Dick Cheney (sekretarz obrony u George’a H.W. Busha, wiceprezydent w Gabinecie George’a W. Busha). Dwa razy szefami zostawali byli szefowie departamentów. (sekretarz transportu 1992–1993) był nim w latach 2001–2006, zaś James Baker zaczynał karierę w rządzie właśnie od kierowania Białym Domem, potem pełnił funkcję sekretarza skarbu i stanu, ale w 1992 zrezygnował z kierowania dyplomacją, aby ponownie stanąć na czele urzędu prezydenckiego.
Lista szefów personelu Białego Domu Szef sztabu Prezydent Okres Harry Truman 1946–1952 Sherman Adams Dwight Eisenhower 1953–1958 1958–1961 wakat John F. Kennedy 1961–1963 Lyndon B. Johnson 1963–1968 H.R. Haldeman Richard Nixon 1969–1973 Alexander Haig 1973–1974 Donald Rumsfeld Gerald Ford 1974–1975 Dick Cheney 1975–1977 wakat Jimmy Carter 1977–1979 1979–1980 1980–1981 James Baker Ronald Reagan 1981–1985 1985–1987 Howard Baker 1987–1988 1988–1989 George H.W. Bush 1989–1991 1991–1992 James Baker 1992–1993 Bill Clinton 1993–1994 Leon Panetta 1994–1997 1997–1998 1998–2001 George W. Bush 2001–2006 2006–2009Rahm Emanuel Barack Obama 2009–2011 p.o. Pete Rouse 2011 Bill Daley 2011–2012 Jack Lew 2012–2013 Denis McDonough 2013−2017Reince PriebusDonald Trump2017John F. Kelly2017−2019p.o. Mick Mulvaney2019−20202020−2021Ron KlainJoe Biden2021−20232023−2025Susie WilesDonald Trump2025−
Przypisy
Kategoria:Listy amerykańskich polityków