Aleksandr Nikołajewicz Ostrowski (; ur. w Moskwie, zm. w Szczełykowie) – pisarz-dramaturg, twórca rosyjskiej komedii obyczajowej, dyrektor teatru cesarskiego w Moskwie.
Życiorys Autor sztuk społeczno-obyczajowych z życia kupiectwa moskiewskiego, dramatów historycznych oraz komedii satyrycznych. Nazywany „ojcem rosyjskiego teatru realistycznego”, wywarł znaczny wpływ na współczesną mu dramaturgię i teatr. Klasyk literatury rosyjskiej.
Wybrana twórczość 1847 – Семейная картина (Siemiejnaja kartina) – debiut literacki 1849 – Kruk krukowi oka nie wykole (inne nazwy: Bankrut; Do wójta nie pójdziemy; Trafił swój na swego; ros. Свои люди – сочтёмся) 1856 – Intratna posada lub Łapownicy (ros. Доходное место) 1864, 1885 – Wojewoda (ros. Воевода) 1866 – Dmitrij Samozwaniec (ros. Дмитрий самозванец) 1868 – I koń się potknie (inne nazwy: Koń ma cztery nogi, a też się potknie; Pamiętnik szubrawca własnoręcznie przez niego napisany; Pamiętnik szubrawca, własną ręką napisany; Pamiętnik szubrawca; Nasz człowiek; ros. На всякого мудреца довольно простоты) 1860 – Burza (ros. Гроза) – polski przekład J. Jędrzejewicza 1863 – Pechowe dni (ros. Тяжелые дни) 1868 – Gorące serce (ros. Горячее сердце) 1869 – Wściekłe pieniądze lub Szalone pieniądze (ros. Бешеные деньги) 1870 – Las (ros. Лес) 1874 – Późna miłość (ros. Поздняя любовь) 1875 – Wilki i owce (ros. Волки и овцы) 1877 – Małżeństwo Bieługina (ros. Женитьба Белугина) 1878 – Panna bez posagu (ros. Бесприданница) 1878 – Ostatnia ofiara (ros. Последняя жертва) 1882 – Talenty i wielbiciele (ros. Таланты и поклонники) 1884 – Niewinni winowajcy (inne nazwy: Grzesznicy bez winy; Bez winy winni; ros. Без вины виноватые)
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Ludzie urodzeni w Moskwie Kategoria:Pisarze związani z Moskwą Kategoria:Rosyjscy dramaturdzy XIX wieku Kategoria:Urodzeni w 1823 Kategoria:Zmarli w 1886