Dzwonnik z Notre Dame (film 1996)

Dzwonnik z Notre Dame () – film animowany powstały w 1996 roku w wytwórni Walta Disneya w reżyserii Gary’ego Trousdale’a i Kirka Wise’a, będący luźną adaptacją powieści Wiktora Hugo Katedra Marii Panny w Paryżu. Trzydziesty czwarty film z oficjalnego kanonu Disneya. Serwis Rotten Tomatoes przyznał filmowi wynik 73%.

Kinowa premiera filmu w Polsce odbyła się 15 listopada 1996 z dystrybucją Syrena Entertainment Group.

Film doczekał się kontynuacji w postaci animacji Dzwonnik z Notre Dame II.

Fabuła Mistrz marionetek, Cygan Clopin w XV-wiecznym Paryżu opowiada zgromadzonym dzieciom o losach Quasimoda, tajemniczego dzwonnika z katedry Notre Dame. Quasimodo był dzieckiem Cyganki, która błagając o azyl w katedrze, zginęła z ręki sędziego Frolla, opętanego ideą oczyszczenia miasta z Cyganów. Frollo widzi, że zawiniątko, które brał za skradziony skarb, to dziecko. Przerażony jego zniekształconym ciałem zamierza wrzucić go do pobliskiej studni, lecz powstrzymuje go archidiakon Notre Dame. Zlękniony o swoją duszę Frollo za radą archidiakona wychowuje dziecko jak własne, pod warunkiem, że będzie mieszkało w dzwonnicy Notre Dame. Dziecko otrzymuje imię „Quasimodo” oznaczającego „niby-człowiek”. Obecnie 20-letni Quasimodo pracuje jako garbaty dzwonnik, ale Frollo jako jego opiekun, zabrania mu opuszczać mury Notre Dame tłumacząc się okrucieństwem świata zewnętrznego. W konsekwencji jego jedynymi przyjaciółmi są trzy kamienne gargulce – Hugo, Victor i Laverne. Quasimodo marzy jednak o życiu między ludźmi.

W tym samym czasie na placu przed katedrą piękna Cyganka Esmeralda zabawia przechodniów grą na tamburynie. Udaje się jej uciec dwóm żołnierzom uważającym, że uczciwie zarobione pieniądze w rzeczywistości skradła. Częściowo pomaga jej młody kapitan Febus przybyły do Paryża, by służyć sędziemu jako nowy kapitan straży. Frollo nakazuje mu znaleźć sekretną kryjówkę Cyganów zwaną Jaskinią Cudów. W dniu dorocznego Święta Błaznów Quasimodo, za namową gargulców, niepostrzeżenie dołącza do tańczącego tłumu. Tam poznaje Esmeraldę, która bierze jego brzydotę za kostium. Esmeralda pojawia się na estradzie i tańczy przed Frollem siedzącym na honorowym miejscu. Frollo udaje zgorszenie, ale nie odrywa od Esmeraldy wzroku, podobnie jak towarzyszący mu Febus. Gdy Clopin ogłasza początek ceremonii wyboru Króla Błaznów, Esmeralda wciąga Quasimoda na scenę, gdzie z przerażeniem odkrywa, że ten jako jedyny nie nosi kostiumu. Mimo to Quasimodo dzięki swej brzydocie zostaje wybrany Królem Błaznów. Radość Quasimoda znika, gdy jeden z gwardzistów obrzuca go pomidorem, a za jego przykładem idzie tłum. Frollo nie zamierza bronić podopiecznego, uznając, że musi on zostać ukarany. Na ratunek Quasimodowi spieszy Esmeralda, która oskarża Frolla o bezduszność. Rozjuszony sędzia każe ją aresztować.

Dzięki swemu sprytowi Esmeralda wślizguje do wnętrza Notre Dame, gdzie jako azylantka nie może zostać aresztowana. Zaprzyjaźnia się z Quasimodem, który widząc jej dobroć, pomaga jej umknąć z Notre Dame. Esmeralda z wdzięczności daje mu amulet powiązany z Jaskinią Cudów. Wracając do katedry Quasimodo, natyka się na Febusa sympatyzującego z Esmeraldą. Chce on, by Quasimodo przekazał Cygance, że ta nie musi się go obawiać. Tymczasem Frollo zaczyna odczuwać namiętność do Esmeraldy i gdy dowiaduje się o jej ucieczce z katedry, obsesyjnie rozkazuje przeszukać cały Paryż. W trakcie przeszukań Frollo osobiście podpala młyn, podejrzewając młynarza o ukrywanie Cyganów. Zrozumiawszy, jakim człowiekiem jest Frollo, Febus ratuje rodzinę młynarza. Frollo natychmiast skazuje go na śmierć i uciekający Febus po postrzale wpada do rzeki. Ratuje go Esmeralda i udając się do katedry, prosi Quaismoda o ukrycie go. Z rozczarowaniem Quasimodo odkrywa, że Esmeralda kocha Febusa, a jego traktuje tylko jak przyjaciela.

Quasimodo naraża się na gniew Frolla, oskarżającego go o to, co się stało w Paryżu. Febus prosi Quasimoda o pomoc w odnalezieniu Esmeraldy. Obaj wymykają się z katedry, nie wiedząc, że śledzi ich Frollo. Amulet wręczony przez Esmeraldę okazuje się planem miasta z zaznaczonym cmentarzem, gdzie znajduje się Jaskinia Cudów. Clopin chce ich zabić za szpiegostwo, ale Esmeralda zapewnia o ich lojalności. Wszystkich ich dopada Frollo ze swą armią. Esmeralda ma zostać spalona na stosie na placu katedralnym. Przykuty łańcuchami Quasimodo w końcu uwalnia się i ratuje Esmeraldę, wspinając się na dzwonnicę. Gdy Frollo szturmuje katedrę, Febus prowadzi pod sobą lud oburzony złamaniem najświętszego prawa, jakim jest nienaruszalność kościoła. Quasimodo zażarcie broni gwardzistom dostępu do katedry, przewracając kadzie z ołowiem. Ostatecznie Frollo otwiera drzwi ciosem miecza. Quasimodo w końcu sprzeciwia się swemu panu i ucieka z Esmeraldą na krużganki. Po gwałtownej walce Quasimodo i Frollo spadają z krużganka, jednak jedynie Frollo ginie, spadając w piekielną otchłań i zostając spalonym na śmierć. Quasimodo akceptuje wybór Esmeraldy i błogosławi związek z Febusem. Następnie jest niesiony na ramionach przez zachwycony tłum, który ogłasza go bohaterem.

Obsada Tom Hulce – Quasimodo Demi Moore – Esmeralda (dialogi) Heidi Mollenhauer – Esmeralda (śpiew) Tony Jay – Frollo Kevin Kline – Febus Jason Alexander – Hugo Charles Kimbrough – Victor Mary Wickes – Laverne Paul Kandel – Clopin David Ogden Stiers – archidiakon Mary Kay Bergman – Djali Corey Burton – Brutish, młynarz Bill Fagerbakke – Oafish Gary Trousdale – stary heretyk Mary Kay Bergman – matka Quasimodo

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Dubbing

Kategoria:Amerykańskie filmy z 1996 roku Kategoria:Filmy animowane Walta Disneya Kategoria:Filmy animowane z 1996 roku Kategoria:Amerykańskie filmy animowane Kategoria:Amerykańskie filmy muzyczne Kategoria:Filmy w reżyserii Kirka Wise’a Kategoria:Filmy w reżyserii Gary’ego Trousdale’a Kategoria:Filmowe adaptacje utworów Victora Hugo Kategoria:Katedra Notre-Dame w Paryżu w filmie Kategoria:Motywy romskie w filmie