thumb|Żniwiarka, 1844 Kanuty Rusiecki (ur. 10 lutego 1800 w Stebiakach, zm. 21 sierpnia 1860 w Wilnie) – malarz.
Życiorys Kanuty Rusiecki urodził się we wsi Stebiaki w powiecie poniewieskim, w guberni kowieńskiej. Pochodził z rodziny szlacheckiej: był synem Jana, wileńskiego sędziego grodzkiego i Teresy z Romanowiczów. W 1816 rozpoczął studia na Uniwersytecie Wileńskim: początkowo na Wydziale Prawa oraz architekturę na Wydziale Matematyczno-Fizycznym. W 1818 wstąpił na Oddział Sztuk Pięknych pod kierunkiem Jana Rustema i Saundersa odtąd całkowicie poświęcił się sztuce. Podczas studiów był związany z kręgiem filomatów. Kształcił się później za granicą, w Paryżu (École nationale supérieure des beaux-arts, 1821–1822) i od 1823 w Rzymie (Akademia Świętego Łukasza). Podczas studiów w Rzymie, będąc nieformalnym przywódcą tamtejszych polskich artystów, jako pierwszy przedstawił program polskiego malarstwa romantycznego. Powróciwszy do Wilna w 1831 udzielał prywatnych lekcji rysunku. W 1834 został nauczycielem w Wileńskim Instytucie Szlacheckim.
Był żonaty z Antoniną Czerwińską, mieli pięcioro dzieci: Annę, Bolesława (również malarza), Tadeusza, Michała i Prospera. Został pochowany na cmentarzu Bernardyńskim w Wilnie.
Twórczość Malował obrazy religijne, akwarelowe portrety, krajobrazy, sceny rodzajowe. Kopiował też malarstwo włoskie i naśladował artystów włoskiego Renesansu. Z okresu studiów zagranicznych pochodzą dzieła oparte na motywach mitologicznych i religijnych, studia portretowe oraz pejzaże Rzymu i okolic.
W swoich obrazach wprowadził manierę znacznej stylizacji poprzez stosowanie wyraźnego rysunku i gładkiej powierzchniobrazy Żniwiarka i Dziewczyna z palmami, ale tworzył również sumiennie traktowane portretyportret żony i B. Kisłowa w Muzeum Narodowym w Krakowie.
Spuścizna Po śmierci artysty jego syn Bolesław zachował zawartość pracowni, a w 1913 roku przekazał muzeum wileńskiemu. Nie jest znany los większości dużych obrazów z kolekcji prywatnych oraz rozsianych po kościołach litewskich. Zdaniem Vladasa Drëmy (autora jego biografii) zabrakło najlepszej, najważniejszej części jego dorobku artystycznegoVladas Drëma Kanutas Ruseckas.
Przypisy
Bibliografia Kanuty Rusiecki. Walenty Wańkowicz, Beata Garnyte, Nasza Gazeta – Ornatowski.com Wielka Encyklopedia Powszechna PWN, za Malarstwo Polskie w zbiorach za granicą, Stefania Krzysztofowicz-Kozakowska, Wydawnictwo Kluszczyński, 2003,
Kategoria:Absolwenci i studenci École nationale supérieure des beaux-arts de Paris Kategoria:Artyści związani z Wilnem Kategoria:Członkowie Towarzystwa Filomatów Kategoria:Pochowani na cmentarzu Bernardyńskim w Wilnie Kategoria:Polscy malarze XIX wieku Kategoria:Urodzeni w 1800 Kategoria:Zmarli w 1860