mały|Przygotowanie do wykonania kopnięcia piłki na bramkę. Z prawej strony ujęcia widoczni holder (klęczy) i kopacz, czekający na podanie od środkowego z linii wznowienia gry. Field goal (skrót FG) lub kop na bramkę – pojęcie w futbolu amerykańskim i kanadyjskim określające sposób zdobycia punktów poprzez kopnięcie piłki między słupy oraz ponad poprzeczkę bramki futbolowej. Udany kop na bramkę daje drużynie kopiącej trzy punkty.

Jest to również jeden z dwóch sposobów na zdobycie punktów w ramach podwyższenia wyniku po zdobyciu przyłożenia. Wówczas udany kop daje drużynie wykonującej jeden punkt.

Zasady i wykonanie Kop na bramkę wykonywany jest najczęściej podczas czwartej próby (4th down), gdy zdobycie pierwszej próby (1st down) ma małe szanse powodzenia, ale odległość od bramki przeciwnika pozwala na wykonanie kopnięcia, lub gdy drużyna atakująca nie posiada wystarczająco dużo czasu na zdobycie punktów poprzez przyłożenie. mały|Formacja specjalna wykonująca kop na bramkę. Kopacz z holderem (klęczy) oczekują na podanie od long snappera (z piłką). Według zasad futbolu amerykańskiego (NFL) i kanadyjskiego (CFL) kop na bramkę polega na kopnięciu piłki z pola gry, pomiędzy słupami oraz nad poprzeczką bramki przeciwnika. W futbolu amerykańskim piłka w trakcie lotu piłka nie może dotknąć ani ziemi, ani żadnego zawodnika, natomiast w futbolu kanadyjskim dotknięcie zawodnika jest dopuszczalne. Kopnięcie na bramkę, według amerykańskich i kanadyjskich zasad, może zostać wykonane na dwa sposoby:

poprzez kopnięcie piłki z ziemi (place kick), lub poprzez kopnięcie piłki z powietrza, zanim piłka dotknie ziemi (drop kick).

Kop na bramkę wykonuje formacja specjalna. W przypadku kopnięcia z ziemi w jego wykonanie zangażowani są long snapper, holder i kopacz. Zagranie rozpoczyna się od wznowienia na linii. Long snapper podaje piłkę do ustawionego za nim siedem jardów holdera, który łapie piłkę, stawia ją na ziemi w pozycji pionowej i przytrzymuje z góry dla nadbiegającego kopacza (place kicker), który następnie wykonuje kop. W wypadku kopnięcia z powietrza w zagranie zaangażowani są long snapper i kopacz. mały|Zablokowanie kopnięcia na bramkę. Długość kopa na bramkę w National Football League (NFL) to odległość pomiędzy linią wznowienia gry a linią punktową (goal line) pola punktowego rywala, powiększona o długość pola punktowego (10 jardów) oraz dystans pomiędzy linią wznowienia gry a miejscem, z którego kopacz uderza piłkę (siedem jardów).

Piłka kopnięta przez kopacza może zostać zablokowana przez zawodników drużyny przeciwnej lub jej tor lotu może zostać zmieniony poprzez uderzenie jej ręką. Jeśli piłka nie wyleciała poza boisko lub nie spadła w polu punktowym po spudłowaniu kopnięcia, lub jej zablokowaniu, to pozostaje ona tzw. piłką żywą, która może zostać złapana i przemieszczana przez zawodnika. Podczas próby zablokowania piłki zawodnik nie może m.in. stać na innym zawodniku, zostać podniesiony przez kolegę z drużyny lub odepchnąć się od zawodnika w celu zwiększenia swoich możliwości na zablokowanie.

Field goal jako podwyższenie wyniku

mały|Film przedstawiający wykonanie kopnięcia na bramkę. Kop na bramkę w futbolu amerykańskim i kanadyjskim jest jednym z dwóch sposobów na podwyższenie wyniku po zdobyciu przyłożenia. Wówczas jest to próba podwyższenia za jeden punkt (extra point/point after touchdown lub convert). W futbolu amerykańskim kopnięcie wykonuje się z 15 jardów sprzed linii punktowej, natomiast w kanadyjskim kop wykonywany jest z 25 jardów. Podwyższenie wyniku poprzez field goala można także poprzez kop z ziemi lub kop z powietrza.

Kopnięcie piłki z powietrza jest bardzo rzadkim i trudnym zagraniem ze względu na kształt piłki do futbolu. Ostatni raz taką formę podwyższenia wyniku po przyłożeniu w NFL wykorzystał Doug Flutie 1 stycznia 2006 roku w meczu Miami Dolphins - New England Patriots. Był to pierwszy kop na bramkę wykonany jako kop z powietrza w NFL od 1941 roku. Ten typ zagrania był często wykorzystywany przez zawodników w latach 20. i 30. XX wieku.

Rekordy Rekord wszech czasów w długości field goala w historii futbolu w Stanach Zjednoczonych padł w 1976 roku i należy do Ove Johanssona z Abilene Christian Wildcats, który w meczu futbolu akademickiego NCAA z drużyną East Texas State trafił do bramki z 69 jardów.

W 2008 roku Sebastian Janikowski, wówczas w Oakland Riders, w meczu z San Diego Chargers podjął się próby najdłuższego kopnięcia na bramkę w historii NFL. Było to 74-jardowe kopnięcie, ale zostało spudłowane. Do 2025 roku najdłuższe udane kopnięcie na bramkę wykonał Cam Little (Jacksonville Jaguars) z 68 jardów, właśnie w 2025 roku.

Najwięcej udanych prób kopnięcia na bramkę w historii NFL podczas jednego meczu ma na swoim koncie kopacz Rob Bironas z Tennessee Titans, który w meczu z Houston Texans w 2007 roku trafił osiem field goali, z 52, 25, 21, 30, 28, 43 i dwa razy z 29 jardów.

Najwięcej w historii NFL kopnięć na bramkę zakończonych powodzeniem ma grający w latach 1996–2019 – 599 z 715 wykonanych w ogóle. Sebastian Janikowski ma ich na swoim koncie 436 z 542 wykonanych.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Wykonanie drop kicka przez Douga Flutie’a na kanale NFL Scrimmage w serwisie YouTube [dostęp: 2026-03-18]. Zablokowanie kopnięcia na bramkę na kanale National Football League w serwisie YouTube [dostęp: 2026-03-19].

Kategoria:Terminologia futbolu amerykańskiego Kategoria:Terminologia futbolu kanadyjskiego