mały|Popiersie Rómulo Gallegosa wykonane przez włoskiego rzeźbiarza José Pizzo, 1948 Premio Internacional de Novela Rómulo Gallegos – nagroda literacka ustanowiona (dekretem z 6 sierpnia 1964) przez prezydenta Wenezueli Raúla Leoniego.
Patronem nagrody jest wenezuelski pisarz i polityk Rómulo Gallegos, a pierwszy raz przyznano ją w 1967. Premio Rómulo Gallegos wyróżnia się najlepszą hiszpańskojęzyczną powieść z danego okresu. Przez ponad dwie dekady otrzymać mógł ją jedynie pisarz pochodzący z Ameryki Południowej, od lat 90. przyznawana jest także Hiszpanom.
Laureaci 1967 – Mario Vargas Llosa (Peru), Zielony dom (La casa verde) 1972 – Gabriel García Márquez (Kolumbia), Sto lat samotności (Cien años de soledad) 1977 – Carlos Fuentes (Meksyk), Terra Nostra (Terra Nostra) 1982 – Fernando del Paso (Meksyk), Palinuro de México 1987 – (Argentyna), Los perros del paraíso 1989 – (Kolumbia), La casa de las dos palmas 1991 – Arturo Uslar Pietri (Wenezuela), La visita en el tiempo 1993 – Mempo Giardinelli (Argentyna), Santo oficio de la memoria 1995 – Javier Marías (Hiszpania), Jutro, w czas bitwy, o mnie myśl (Mañana en la batalla piensa en mí) 1997 – (Meksyk), Mal de amores 1999 – Roberto Bolaño (Chile), Los detectives salvajes 2001 – Enrique Vila-Matas (Hiszpania), El viaje vertical 2003 – Fernando Vallejo (Kolumbia), El desbarrancadero 2005 – (Hiszpania), El vano ayer 2007 – Elena Poniatowska (Meksyk), El tren pasa primero 2009 – (Kolumbia), El país de la canela 2011 – Ricardo Piglia (Argentyna), Blanco nocturno 2013 – (Portoryko), Simone 2015 – (Kolumbia), Tríptico de la infamia 2020 – Perla Suez (Argentyna), El país del diablo
Przypisy
Kategoria:Nagrody literackie