Christian Mayer (ur. 10 stycznia 1972 w Finkenstein) – austriacki narciarz alpejski, dwukrotny medalista olimpijski, brązowy medalista mistrzostw świata oraz zdobywca Małej Kryształowej Kuli w klasyfikacji Pucharu Świata w gigancie.

Kariera Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Christian Mayer pojawił się w 1990 roku, podczas mistrzostw świata juniorów w Zinal. Zajął tam piąte miejsce w gigancie, szóste miejsce w zjeździe i dwudzieste miejsce w supergigancie. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata juniorów w Geilo wywalczył srebrny medal w supergigancie, przegrywając tylko z Jure Koširem z Jugosławii. Na tej samej imprezie zdobył też brązowy medal w kombinacji, a w gigancie zajął piąte miejsce. W zawodach Pucharu Świata zadebiutował w sezonie 1989/1990. Pierwsze punkty wywalczył 15 grudnia 1991 roku w Alta Badia, zajmując dziewiąte miejsce w gigancie. W sezonie 1991/1992 punktował jeszcze dwukrotnie, ale nie poprawił tego wyniku, ostatecznie zajmując 79. miejsce w klasyfikacji generalnej. Jeszcze w 1992 roku wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Albertville, gdzie zajął dwunaste miejsce w gigancie.

Pierwszy raz na podium zawodów Pucharu Świata stanął 13 grudnia 1993 roku w Val d’Isère, gdzie okazał się najlepszy w gigancie. W zawodach tych wyprzedził bezpośrednio Niemca Tobiasa Barnerssoi oraz Michaela von Grünigena ze Szwajcarii. W kolejnych startach jeszcze cztery razy stawał na podium w gigancie: 19 grudnia w Alta Badia był trzeci, a 11 stycznia w Hinterstoder, 6 marca w Aspen i 19 marca w Vail zajmował drugie miejsce. W efekcie był jedenasty w klasyfikacji generalnej, a w klasyfikacji giganta zdobył Małą Kryształową Kulę. W 1994 roku wziął udział w igrzyskach olimpijskich w Lillehammer, gdzie w swoim pierwszym starcie, kombinacji, nie ukończył rywalizacji. Parę dni później wystartował w gigancie, w którym po pierwszym przejeździe zajmował pierwsze miejsce, z przewagą 0,36 sekundy nad Ursem Kälinem ze Szwajcarii. W drugim przejeździe uzyskał jednak dziesiąty wynik co dało mu trzeci czas łączny i brązowy medal. Ostatecznie stracił 0,12 sekundy do Niemca Markusa Wasmeiera i 0,10 sekundy do Kälina.

Kolejne pucharowe zwycięstwo odniósł dopiero 21 grudnia 1997 roku w Alta Badia, gdzie ponownie był najlepszy w gigancie. W sezonie 1997/1998 wynik ten powtórzył 3 stycznia w Kranjskiej Gorze, a 28 lutego w Yongpyong zajął drugie miejsce. W klasyfikacji generalnej zajął dziewiąte miejsce, a w klasyfikacji giganta był trzeci za swym rodakiem Hermannem Maierem oraz von Grünigenem. W lutym 1998 roku brał też udział w igrzyskach olimpijskich w Nagano, jednak nie zdobył medalu w swej koronnej konkurencji, zajmując piąte miejsce. Wywalczył za to brązowy medal w kombinacji, plasując się za innym Austriakiem, Mario Reiterem i Lasse Kjusem z Norwegii. Mayer uzyskał tam trzeci czas zjazdu i czwarty wynik w slalomie do kombinacji.

W międzyczasie tylko dwukrotnie plasował się na pucharowym podium: 22 grudnia 1994 roku w Alta Badia był trzeci w gigancie, a 26 listopada 1995 roku w Park City był drugi w slalomie. W klasyfikacji generalnej plasował się jednak poza czołową dziesiątką. W tym czasie wystąpił na mistrzostwach świata w Sierra Nevada w 1996 roku, gdzie był szósty w gigancie i dziewiąty w slalomie. Podczas rozgrywanych rok później mistrzostw świata w Sestriere jego najlepszym wynikiem było czwarte miejsce w kombinacji. Walkę o brązowy medal przegrał tam z Mario Reiterem o 0,11 sekundy.

Ostatni medal na arenie międzynarodowej zdobył na rozgrywanych w lutym 1999 roku mistrzostwach świata w Vail. Zajął tam trzecie miejsce w slalomie, w którym wyprzedzili go tylko Kalle Palander z Finlandii oraz Lasse Kjus. Do zwycięzcy Mayer stracił 0,13 sekundy, a do drugiego miejsca zabrakło mu 0,02 sekundy. Na tej samej imprezie był też ósmy w gigancie i czwarty w kombinacji, w które w walce o medal lepszy o 0,27 sekundy był Szwajcar Paul Accola. W zawodach pucharowych na podium stawał siedmiokrotnie, w tym 11 marca w Sierra Nevada zwyciężył w supergigancie. W klasyfikacji generalnej dało mu to siódme miejsce, w supergigancie był czwarty, a w gigancie piąty. Podobne wyniki osiągał w sezonie 1999/2000, który ukończył na ósmej pozycji. Na podium stawał cztery razy, z czego trzy razy zwyciężał: 22 grudnia w Saalbach-Hinterglemm, 8 marca w Kranjskiej Gorze i 11 marca 2000 roku w Hinterstoder był najlepszy w gigancie. W klasyfikacji giganta był tym razem drugi za Hermannem Maierem.

Austriak startował jeszcze przez pięć lat, uzyskując stopniowo coraz słabsze wyniki. Ostatni raz na podium w zawodach Pucharu Świata stanął 4 stycznia 2000 roku w Kranjskiej Gorze, gdzie był drugi w gigancie. W tym okresie najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 2000/2001, który zakończył na 36. pozycji. Był też między innymi siódmy w klasyfikacji giganta w sezonie 2002/2003. W 2003 roku wystartował na mistrzostwach świata w Sankt Moritz, gdzie w swojej koronnej konkurencji był czternasty. Kilkukrotnie zdobywał medale mistrzostw Austrii, w tym złote w gigancie i kombinacji w 1992 roku. Ponadto w 1994 roku otrzymał Odznakę Honorową za Zasługi dla Republiki AustriiStaatliche Auszeichnungen bis 2008 . W 2005 roku zakończył karierę.

Osiągnięcia Igrzyska olimpijskie Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca 12. 18 lutego 1992 Albertville Gigant 2:06,98 +3,08 Alberto Tomba DNF 15 lutego 1994 Lillehammer Kombinacja 3:17,53 – Lasse Kjus 3.15px 23 lutego 1994 Lillehammer Gigant 2:52,46 +0,12 Markus Wasmeier 3.15px 12 lutego 1998 Nagano Kombinacja 3:08,06 +2,05 Mario Reiter 9. 19 lutego 1998 Nagano Gigant 2:38,51 +2,16 Hermann Maier 5. 21 lutego 1998 Nagano Slalom 1:49,31 +1,78 Hans Petter Buraas

Mistrzostwa świata Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca DNF 19 lutego 1996 Sierra Nevada Kombinacja 3:31,95 – Marc Girardelli 6. 23 lutego 1996 Sierra Nevada Gigant 1:58,63 +2,48 Alberto Tomba 9. 25 lutego 1996 Sierra Nevada Slalom 1:42,26 +2,25 Alberto Tomba 10. 3 lutego 1997 Sestriere Supergigant 1:29,68 +1,09 Atle Skårdal 4. 6 lutego 1997 Sestriere Kombinacja 3:10,40 +1,40 Kjetil André Aamodt 4. 9 lutego 1999 Vail Kombinacja 2:43,09 +0,80 Kjetil André Aamodt 8. 12 lutego 1999 Vail Gigant 2:19,31 +1,94 Lasse Kjus 3.15px 14 lutego 1999 Vail Slalom 1:42,12 +0,13 Kalle Palander 14. 12 lutego 2003 Sankt Moritz Gigant 2:45,93 +1,42 Bode Miller

Mistrzostwa świata juniorów Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca 6. 21 marca 1990 Zinal Zjazd 1:19,42 +1,72 Kjetil André Aamodt 20. 22 marca 1990 Zinal Supergigant 1:24,30 +3,94 Kjetil André Aamodt 5. 24 marca 1990 Zinal Gigant 2:20,38 +2,48 Lasse Kjus 2.15px 8 kwietnia 1991 Geilo Supergigant 1:27,16 +0,35 Jure Košir 11. 11 kwietnia 1991 Geilo Zjazd 1:05,48 +1,52 Ivan Bormolini 5. 12 kwietnia 1991 Geilo Gigant 2:04,64 +0,29 Massimo Zucchelli 8. 14 kwietnia 1991 Geilo Slalom 1:33,29 +0,83 Casey Puckett 3.15px 14 kwietnia 1991 Geilo Kombinacja ? – Bruno Kernen

Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej sezon 1991/1992: 79. sezon 1992/1993: 82. sezon 1993/1994: 11. sezon 1994/1995: 34. sezon 1995/1996: 17. sezon 1996/1997: 28. sezon 1997/1998: 9. sezon 1998/1999: 7. sezon 1999/2000: 8. sezon 2000/2001: 36. sezon 2001/2002: 53. sezon 2002/2003: 38. sezon 2003/2004: 67. sezon 2004/2005: 143. sezon 2005/2006: 135.

Zwycięstwa w zawodach Val d’Isère – 13 grudnia 1993 (gigant) Alta Badia – 21 grudnia 1997 (gigant) Kranjska Gora – 3 stycznia 1998 (gigant) Sierra Nevada – 11 marca 1999 (supergigant) Saalbach-Hinterglemm – 22 grudnia 1999 (gigant) Kranjska Gora – 8 marca 2000 (gigant) Hinterstoder – 11 marca 2000 (gigant)

7 zwycięstw (6 gigantów i 1 supergigant)

Pozostałe miejsca na podium Alta Badia – 19 grudnia 1993 (gigant) – 3. miejsce Hinterstoder – 11 stycznia 1994 (gigant) – 2. miejsce Aspen – 6 marca 1994 (gigant) – 2. miejsce Vail – 19 marca 1994 (gigant) – 2. miejsce Alta Badia – 22 grudnia 1994 (gigant) – 3. miejsce Park City – 26 listopada 1995 (slalom) – 2. miejsce Yongpyong – 28 lutego 1998 (gigant) – 2. miejsce Park City – 20 listopada 1998 (gigant) – 2. miejsce Park City – 22 listopada 1998 (slalom) – 3. miejsce Aspen – 27 listopada 1998 (supergigant) – 3. miejsce Innsbruck – 21 grudnia 1998 (supergigant) – 2. miejsce Kranjska Gora – 5 stycznia 1999 (gigant) – 2. miejsce Bormio – 18 marca 2000 (gigant) – 2. miejsce Park City – 22 listopada 2002 (gigant) – 2. miejsce Alta Badia – 22 grudnia 2002 (gigant) – 3. miejsce Kranjska Gora – 4 stycznia 2003 (gigant) – 2. miejsce

Przypisy

Bibliografia Oficjalna strona (wersja archiwalna) Profil na stronie FIS

Profil na Alpine Ski Database

Kategoria:Austriaccy narciarze alpejscy Kategoria:Austriaccy medaliści olimpijscy Kategoria:Austriaccy olimpijczycy (Albertville 1992) Kategoria:Austriaccy olimpijczycy (Lillehammer 1994) Kategoria:Austriaccy olimpijczycy (Nagano 1998) Kategoria:Medaliści Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1994 Kategoria:Medaliści Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1998 Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1992 Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1994 Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1998 Kategoria:Odznaczeni Odznaką Honorową za Zasługi dla Republiki Austrii Kategoria:Urodzeni w 1972