thumb|19-prowadnicowe wyrzutnie rurowe pocisków Hydra na śmigłowcu Bell AH-1 Cobra
Hydra 70 – amerykańska rodzina niekierowanych lotniczych pocisków rakietowych kalibru 70 mm (2,75 cala), przeznaczonych głównie do rażenia celów naziemnych jako uzbrojenie lotnicze typu powietrze–ziemia. Nazwa Hydra 70 odnosi się do systemu rakiet kalibru 2,75 cala, wykorzystujących silnik rakietowy Mk66, odpowiednią głowicę bojową i zapalnik. System jest następcą wcześniejszych rakiet lotniczych kalibru 2,75 cala FFAR z silnikami Mk4 i Mk40.
Budowa Hydra 70 nie jest pojedynczym typem pocisku o stałych parametrach, lecz rodziną rakiet, w której właściwości zmontowanego pocisku zależą od zastosowanej głowicy i zapalnika. System składa się z trzech podstawowych elementów: silnika rakietowego Mk66 Mod 4, jednej z głowic bojowych lub treningowych oraz zapalnika uderzeniowego albo zdalnie nastawianego. Głowice mogą mieć budowę jednolitą, kasetową albo treningową, a w zależności od wariantu służą m.in. do rażenia celów punktowych i powierzchniowych, zadymiania, oświetlania pola walki, oznaczania celów i szkolenia.
Silnik Mk66 wykorzystuje paliwo stałe i ma trzy składane stateczniki rozmieszczone wokół dyszy rakietowej. Z tego względu rakiety z silnikiem Mk66 określa się niekiedy jako WAFAR, czyli Wrap-Around Fin Aerial Rocket – rakiety lotnicze ze statecznikami składanymi wokół obwodu kadłuba – w odróżnieniu od starszego określenia FFAR, czyli Folding-Fin Aerial Rocket. Po opuszczeniu prowadnicy stateczniki rozkładają się i stabilizują tor lotu pocisku, a obrót nadawany rakiecie poprawia stabilność trajektorii.
+ Podstawowe elementy systemu Hydra 70 Element Funkcja Uwagi Silnik rakietowy Mk66 Mod 4 Napędza pocisk i stabilizuje lot za pomocą składanych stateczników. Silnik ma średnicę 70 mm, długość 106 cm i masę 6,2 kg. Głowica bojowa Określa przeznaczenie pocisku. Dostępne są m.in. głowice odłamkowo-burzące, dymne, oświetlające, treningowe i typu . Zapalnik Inicjuje działanie głowicy. W zależności od wariantu stosowane są zapalniki uderzeniowe, zbliżeniowe, czasowe lub zdalnie nastawiane. Wyrzutnia rakiet Przenosi i odpala rakiety. System jest przystosowany do wyrzutni 7- i 19-prowadnicowych.
Rozwój względem wcześniejszych rakiet 2,75 cala Silnik Mk66 opracowano jako wspólny silnik rakietowy kalibru 2,75 cala przeznaczony zarówno dla śmigłowców, jak i samolotów o wysokich osiągach. W stosunku do silnika Mk40 zastosowano dłuższy korpus, ulepszone dwubazowe paliwo stałe, inną dyszę i zmieniony zespół stateczników. Większa prędkość liniowa i obrotowa poprawiły stabilność toru lotu, a widoczność odpalenia i smuga dymu zostały ograniczone.
Pierwotna wersja Mk66 Mod 0 była gotowa w 1972 roku, ale nie weszła do produkcji seryjnej. Pierwszymi wersjami seryjnymi były Mk66 Mod 1 dla United States Army oraz Mk66 Mod 2 dla United States Air Force i United States Navy. Wersja Mk66 Mod 2 została dostosowana do wymagań bezpieczeństwa HERO (ang. Hazards of Electromagnetic Radiation to Ordnance), dotyczących odporności amunicji na oddziaływanie promieniowania elektromagnetycznego. Wersja Mk66 Mod 4, przeznaczona dla wszystkich rodzajów sił zbrojnych Stanów Zjednoczonych, weszła do produkcji pełnoskalowej w grudniu 1999 roku i stała się standardowym silnikiem amerykańskich lotniczych rakiet 70 mm.
+ Porównanie silników Mk66 i Mk40 według FM 1-140 Cecha Mk66 Mk40 Długość bez głowicy 41,7 cala; 106 cm 39,3 cala; ok. 100 cm Masa silnika przed odpaleniem 13,6 lb; 6,2 kg 11,0 lb; 5,0 kg Czas pracy silnika przy 77 °F 1,05–1,10 s 1,55–1,69 s Średni ciąg 1300–1370 lbf 720 lbf Średnia prędkość obrotowa 9–10 obr./s 1 obr./s Odległość do wypalenia paliwa silnika 1280 ft; 397 m 1460 ft; 445 m Prędkość po wypaleniu paliwa silnika 2425 ft/s; ok. 739 m/s 1965 ft/s; ok. 599 m/s Maksymalny zasięg przy kącie podniesienia 43° i głowicy kasetowej MPSM przy odpaleniu naziemnym 10 425 m 8080 m
Głowice Współczesna broszura General Dynamics wymienia dziewięć głowic i wariantów treningowych stosowanych z silnikiem Mk66 Mod 4.
+ Głowice i warianty treningowe wymienione przez General Dynamics dla Hydra 70 Oznaczenie Typ / przeznaczenie Długość głowicy Masa głowicy Uwagi M151 High Explosive odłamkowo-burząca 16,2 cala; 41,2 cm 9,3 lb; 4,2 kg Według FM 1-140 głowica M151 jest przeznaczona do rażenia siły żywej i celów nieopancerzonych; tradycyjnie określano ją jako „10 Pounder”. M229 High Explosive wydłużona głowica odłamkowo-burząca 26 cali; 66 cm 17 lb; 7,7 kg FM 1-140 opisuje M229 jako wydłużoną wersję M151, określaną jako „17 Pounder”. M255A1 Flechette głowica przeciwpiechotna typu 26,9 cala; 68,3 cm 14 lb; 6,4 kg Wariant flechette służy do rażenia celów za pomocą stalowych strzałek. M264 Smoke (RP) głowica dymna z czerwonym fosforem 26,9 cala; 68,3 cm 8,6 lb; 3,9 kg Przeznaczona do zadymiania i ograniczania widoczności na polu walki. M156 (WP) głowica z białym fosforem 16,2 cala; 41,2 cm 9,65 lb; 4,38 kg FM 1-140 opisuje M156 jako głowicę używaną przede wszystkim do oznaczania celów i zastosowań zapalających. M257 Overt Illuminating Flare głowica oświetlająca w świetle widzialnym 29,1 cala; 73,9 cm 11 lb; 5 kg Według FM 1-140 zapewnia oświetlenie o natężeniu miliona kandeli przez co najmniej 100 s i może oświetlać obszar ponad 1 km² przy optymalnej wysokości działania. M278 Infrared Illuminating Flare głowica oświetlająca w podczerwieni 29,1 cala; 73,9 cm 11 lb; 5 kg Przeznaczona do oświetlania celu w paśmie podczerwieni. M274 (Practice) Smoke Signature treningowa, z efektem dymnym 16,2 cala; 41,2 cm 9,3 lb; 4,2 kg FM 1-140 opisuje M274 jako treningowy odpowiednik balistyczny głowicy M151, dający efekt błysku, huku i dymu. WTU-1/B (Practice) treningowa 16,2 cala; 41,2 cm 9,3 lb; 4,2 kg Wariant ćwiczebny wymieniany w zestawieniu głowic General Dynamics.
Starsze i dodatkowe warianty głowic opisywane w dokumentacji wojskowej obejmowały m.in. M261, M267, M247 oraz M255E1.
+ Wybrane głowice i warianty opisane w FM 1-140 Oznaczenie Typ Charakterystyka M151 High Explosive odłamkowo-burząca Głowica przeznaczona do rażenia siły żywej i celów nieopancerzonych, określana jako „10 Pounder”; promień rażenia wybuchem podawano jako 10 m, a odłamki o dużej prędkości mogły powodować skutki rażące w promieniu przekraczającym 50 m. M229 High Explosive wydłużona odłamkowo-burząca Wydłużona wersja M151, określana jako „17 Pounder”; wypełnienie stanowiło 4,8 lb materiału wybuchowego Composition B. M156 White Phosphorous (Smoke) dymna / oznaczająca / zapalająca Głowica z 2,2 lb białego fosforu i 0,12 lb ładunku rozrywającego z materiału Composition B; balistycznie dopasowana do M151. M257 Illumination oświetlająca Zapewnia oświetlenie o natężeniu miliona kandeli przez co najmniej 100 s; z silnikiem Mk66 zapalnik integralny M442 zapewnia odległość zadziałania ok. 3500 m. M261 High-Explosive Multipurpose Submunition wielozadaniowa głowica kasetowa MPSM Zawiera dziewięć podpocisków M73; była przeznaczona do rażenia lekkiego opancerzenia, pojazdów kołowych, sprzętu i siły żywej. M267 MPSM Smoke Signature (Training) treningowa kasetowa z efektem dymnym Odpowiednik treningowy M261; trzy podpociski ćwiczebne M75 i sześć obojętnych symulatorów zastępowały dziewięć bojowych podpocisków M73. M247 High-Explosive przeciwpancerna z ładunkiem kumulacyjnym Głowica z ładunkiem kumulacyjnym podobnym do stosowanego w M72 LAW; w FM 1-140 opisano ją jako niewytwarzaną już, lecz mogącą pozostawać w zapasach wojennych. M255E1 Flechette Zawierała ok. 1180 hartowanych stalowych strzałek o masie 60 grainów; według FM 1-140 była projektowana do użycia z zapalnikiem M439.
Zapalniki W systemie Hydra 70 stosowano różne zapalniki dobierane do typu głowicy. FM 1-140 opisuje m.in. zapalniki M423, M429, M433, M439, M442 i M446.
+ Wybrane zapalniki stosowane z rakietami Hydra 70 według FM 1-140 Oznaczenie Typ Zastosowanie / cechy M423 uderzeniowy Zastosowany m.in. z głowicą M151; uzbraja się po przebyciu przez rakietę ok. 43–92 m od wyrzutni. M429 Zapalnik dopplerowski zapewniający wybuch w powietrzu, przeznaczony do zwiększenia skuteczności przeciw sile żywej. M433 czasowy / opóźniający Zapalnik wieloopcyjny z nastawami dla terenu otwartego, penetracji koron drzew oraz penetracji bunkra lub budynku. M439 czasowy, zdalnie nastawiany Zapalnik bazowy do głowic kasetowych i typu ; pozwala na zdalne nastawienie wybuchu w powietrzu dla zakresu 500–7200 m. M442 integralny, opóźniony po wypaleniu paliwa silnika Stosowany z głowicą oświetlającą M257. M446 integralny, opóźniony po wypaleniu paliwa silnika Stosowany z głowicami dymnymi, m.in. M259.
Wyrzutnie i nośniki Hydra 70 może być odpalana z wyrzutni 7- i 19-prowadnicowych oraz przenoszona przez różne typy statków powietrznych, w tym śmigłowce i samoloty. General Dynamics jako przykładowe nosiciele wymienia m.in. AH-64 Apache, AH-1 Cobra i F-16 Fighting Falcon.
Do odpalania rakiet z silnikiem Mk66 w śmigłowcach United States Army przewidziano wyrzutnie M260 i M261. W porównaniu ze starszymi wyrzutniami zapewniały one mniejszą masę systemu i możliwość zdalnego nastawiania zapalników; starsze wyrzutnie M158A1 i M200 nie były kompatybilne z silnikiem Mk66.
+ Wybrane wyrzutnie stosowane z rakietami Hydra 70 Oznaczenie Liczba prowadnic Charakterystyka / zastosowanie Źródło M260 7 Lekka wyrzutnia śmigłowcowa stosowana z silnikiem Mk66; wraz z M261 wymieniona w FM 1-140 jako wymagana dla rakiet z silnikiem Mk66. M261 19 Lekka wyrzutnia śmigłowcowa stosowana z silnikiem Mk66; zapewniała interfejs zdalnego nastawiania zapalników. LAU-68D/A 7 Wyrzutnia serii LAU używana z rakietami kalibru 2,75 cala; wymieniana jako jedna z wyrzutni stosowanych z Mk66. LAU-61C/A / LAU-61G/A 19 Wyrzutnia 19-prowadnicowa serii LAU; warianty serii LAU-61 wymieniane są w zestawieniach wyrzutni dla rakiet kalibru 2,75 cala. LAU-130/A 19 Wyrzutnia 19-prowadnicowa wymieniana jako jedna z wyrzutni stosowanych z rakietami Mk66. LAU-131/A 7 Wyrzutnia 7-prowadnicowa wymieniana jako jedna z wyrzutni stosowanych z rakietami Mk66. M158A1 7 Starsza wyrzutnia stosowana z wcześniejszymi silnikami; według FM 1-140 niekompatybilna z Mk66. M200 19 Starsza wyrzutnia 19-prowadnicowa; według FM 1-140 niekompatybilna z Mk66.
+ Przykładowe statki powietrzne wymieniane jako nosiciele Hydra 70 i APKWS Platforma Typ Uwagi Źródło AH-64 Apache śmigłowiec szturmowy Wymieniany przez General Dynamics jako jeden z nosicieli Hydra 70; wymienia AH-64 także dla APKWS. AH-1 Cobra / AH-1Z Viper śmigłowiec szturmowy Rodzina AH-1 jest wymieniana w źródłach jako platforma dla rakiet 70 mm; AH-1W i UH-1Y były platformami, na których APKWS osiągnął początkową gotowość operacyjną. F-16 Fighting Falcon samolot wielozadaniowy Wymieniany przez General Dynamics jako przykładowy nosiciel Hydra 70; według NAVAIR APKWS został wdrożony na F-16 w 2016 roku. MH-60S/R śmigłowiec wielozadaniowy Według NAVAIR APKWS został zintegrowany z MH-60S i MH-60R w 2014 roku. AV-8B Harrier II samolot szturmowy / wielozadaniowy Według NAVAIR APKWS został wdrożony na AV-8B w 2016 roku. A-10 Thunderbolt II samolot szturmowy Według NAVAIR APKWS został wdrożony na A-10 w 2016 roku. UH-60 Black Hawk śmigłowiec wielozadaniowy BAE Systems wymienia UH-60L/M wśród platform zakwalifikowanych do użycia APKWS. OH-58 Kiowa Warrior śmigłowiec rozpoznawczy / szturmowy BAE Systems wymienia OH-58 Kiowa Warrior wśród platform zakwalifikowanych do użycia APKWS. EC665 Tiger śmigłowiec szturmowy BAE Systems wymienia EC665 Tiger wśród platform zakwalifikowanych do użycia APKWS.
Bezzałogowe statki powietrzne jako nośniki Rakiety Hydra 70 i zestawy naprowadzania integrowano także z bezzałogowymi statkami powietrznymi jako uzbrojenie przenoszone przez platformę bezzałogową. BAE Systems podaje, że zestawy APKWS są kwalifikowane nie tylko na platformach śmigłowcowych i samolotowych, lecz także na bezzałogowych statkach powietrznych, platformach lądowych i jednostkach morskich.