Spółgłoska szczelinowa języczkowa bezdźwięczna – rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w językach naturalnych, oznaczany w międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA symbolem [χ].
Artykulacja Opis W czasie artykulacji tej spółgoski: modulowany jest strumień powietrza wydychany z płuc, czyli jest to spółgłoska płucna egresywna tylna część podniebienia miękkiego zamyka dostęp do jamy nosowej, jest to spółgłoska ustna prąd powietrza w jamie ustnej uchodzi wzdłuż środkowej linii języka - spółgłoska środkowa tylna część języka dotyka języczka - jest to spółgłoska języczkowa wiązadła głosowe nie drgają, spółgłoska ta jest bezdźwięczna
Warianty Opisanej powyżej artykulacji może towarzyszyć dodatkowo: wzniesienie środkowej części grzbietu języka w stronę podniebienia twardego, mówimy wtedy o spółgłosce zmiękczonej (spalatalizowanej): [] przewężenie w gardle, mówimy spółgłosce faryngalizowanej spółgłosce: [] zaokrąglenie warg, mówimy wtedy o labializowanej spółgłosce []
Przykłady w języku francuskim: trois [] "trzy" w języku hebrajskim (wymowa aszkenazyjska): חדר "sala" w języku kabardyjskim: нэхъ [] "więcej" w języku tlingit: tlaxh "bardzo"
szczelinowa języczkowa bezdźwięczna