thumb|300px|Fuþark starszy uszeregowany w trzy ośmioznakowe grupy Fuþark (Futhark) starszy – najstarsza forma alfabetu runicznego, o charakterze ogólnogermańskim, używana od II do VIII wieku. Zachowało się około 350 inskrypcji pisanych tą odmianą alfabetu, pochodzących głównie z terenu Półwyspu Jutlandzkiego i Skanii, ale również w Europie Środkowej m.in. na Morawach. W wyniku procesów fonetycznych zachodzących w językach germańskich został wyparty w Skandynawii przez zredukowany tzw. fuþark młodszy, a na Wyspach Brytyjskich przez 28-znakowy, a później 31-znakowy, fuþork. thumb|300px|Inskrypcja w fuþarku starszym na kamieniu runicznym z Kylver w Szwecji Fuþark starszy składał się z 24 liter, podzielonych na trzy ośmioznakowe grupy. Każda z liter miała swoją nazwę, będącą zarazem określeniem pewnej wartości o najprawdopodobniej magicznym charakterze: RunaWartość fonetycznaNazwaZnaczenie14x30pxf*bogactwo14x30pxu*tur, wół14x30pxþ*olbrzym, zła moc14x30pxa*bóg14x30pxr*wyprawa14x30pxk*choroba, rana, wrzód14x30pxg*dar14x30pxw*powodzenie14x30pxh*grad14x30pxn*los14x30pxi*lód, śmierć14x30pxj*rok, plon14x30pxï*cis14x30pxp*drzewo owocowe14x30pxz*łoś14x30pxs*słońce14x30pxt*Tyr14x30pxb*brzoza14x30pxe*koń14x30pxm *człowiek14x30pxl*woda14x30pxŋ*fallus, płodność14x30pxd*dzień14x30pxo*dziedzictwo
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Runy Kategoria:Normanowie