thumb|240px|Grób Marii Ginter na Starych Powązkach Maria Ginter, z domu Zieleniewska (ur. 23 listopada 1922 w Smolicach, zm. 26 sierpnia 2011 w Warszawie) – polska pisarka, rzeźbiarka, malarka i sportsmenka. Uczestniczka ruchu oporu w czasie II wojny światowej, powstaniec warszawski. Po wojnie była pierwszą w Polsce kobietą-zawodowym kierowcą ciężarówki.
Zarys biografii Urodziła się w rodzinnym majątku ziemskim w Smolicach i tam spędziła dzieciństwo. Była absolwentką klasztornych szkół sióstr urszulanek w Pniewach. Od najmłodszych lat wykazywała zamiłowanie do przyrody i zwierząt. Ponadto uprawiała z sukcesami wiele dyscyplin sportowych, m.in. jeździectwo, narciarstwo i tenis, tocząc zacięte pojedynki z najlepszą polską tenisistką, Jadwigą Jędrzejowską. Była także aktywną członkinią klubu automobilowego – uczestniczką wielu rajdów i wyścigów oraz szybowniczką.
Po wybuchu II wojny światowej wraz z rodziną przeniosła się do Warszawy. Podczas obrony stolicy zgłosiła się ochotniczo do pracy w szpitalu w charakterze sanitariuszki. Wstąpiła do ZWZ-AK (pseud. „Iza”) i w tym samym czasie wyszła za mąż za Jana Korzybskiego. Po aresztowaniu przez Niemców trafiła do więzienia na Pawiaku, skąd dzięki wielu zabiegom udało się ją wydostać. Walczyła w powstaniu warszawskim, w którym straciła męża, również powstańca, i została sama z maleńkim synem.
Po zakończeniu wojny, by zapewnić byt dziecku i zdobyć mieszkanie, musiała pokonywać liczne przeszkody stawiane przed nią przez ówczesne władze ze względu na figurujące w jej dokumentach zapisy: „b.z.” (były ziemianin) i „członek AK”. Imała się różnych zajęć, była m.in. pierwszą w tym okresie kobietą w Polsce, która zawodowo prowadziła samochody ciężarowe. Później pracowała – przeważnie dorywczo – jako graficzka, tłumaczka i dziennikarka. Po pewnym czasie uznała, iż chcąc utrzymać rodzinę, musi wyjechać za granicę.
Wyemigrowała w 1962. Najpierw przebywała w Wielkiej Brytanii, Francji i krótko w Maroku, a następnie w Kanadzie i Stanach Zjednoczonych. W USA podjęła studia uniwersyteckie na wydziałach romanistyki i sztuki, na obu uzyskując tytuł MA. Za oceanem współpracowała z tamtejszą Polonią, wśród której zdobyła duży szacunek. Malowała, rzeźbiła i organizowała wystawy swoich prac, pisała książki i podróżowała.
W 1980 wróciła do Polski i zamieszkała w Warszawie, na Żoliborzu. Niemal od razu zaangażowała się w działalność artystyczną, społeczną i sportową. Była członkinią polskiego PEN Clubu, Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, Europejskiej Unii Kobiet, Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej (miała stopień porucznika rezerwy) i Polskiego Towarzystwa Ziemiańskiego. Od 1987 była fundatorką corocznej nagrody literackiej za twórczość pamiętnikarską.
Wspomagała także finansowo warszawskie schroniska dla zwierząt. W swoim żoliborskim domu zawsze miała kilka psów, a przez dłuższy czas prowadziła – pionierską w Polsce – hodowlę labradorów. Gdy byłam młoda, moją największą pasją były konie, a teraz gdy doszłam do wieku seniorskiego są nią psy, a szczególnie labradory.
Jej siostrą była Irena Findeisen-Bellert.
Maria Ginter zmarła 26 sierpnia 2011 w Warszawie. Pochowana z wojskowymi honorami, spoczęła w rodzinnym grobie na cmentarzu Powązkowskim.
Odznaczenia i wyróżnienia 1948 Medal Wojska 1949 Krzyż Walecznych (Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie) 1984 medal „Za udział w wojnie obronnej 1939”; Medal za Warszawę 1939–1945 Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 1979 Krzyż Armii Krajowej 1982 Warszawski Krzyż Powstańczy 1985 Odznaka pamiątkowa Akcji „Burza” Medal Maksymiliana Kolbego „Nasza miłość za Wasze cierpienia” 1992 Krzyż Partyzancki 1996 Odznaka Weteran Walk o Wolność i Niepodległość Ojczyzny 2000 Patent Weteran Walk o Wolność i Niepodległość Ojczyzny 2000 Honorowa, srebrna odznaka jeździecka Polskiego Związku Jeździeckiego 2002 Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Honorowa Obywatelka Królewskiego Miasta Łęczyca
Twórczość pisarska 1963 Life in Both Hands, Hodder and Stroughton (Londyn) 1972 Poems and Visual Images, King Ehret (USA) 1983 Galopem na przełaj, Iskry, 1987 Z wiatrem, pod wiatr, PAX 1990 Ali Baba i jego pieskie życie • Ali Baba and His Dog's Life (książka dwujęzyczna), Wydawnictwo Omega, Galopem pod wiatr, Wydawnictwo Omega 1992 Po rosie, po grudzie, Polska Oficyna Wydawnicza BGW 1993 Z wiatrem, pod wiatr (II wyd. pol.), Iskry, 2000 Pół wieku wspomnień, Wydawnictwo Muza, Prace zbiorowe 1964 Wspomnienia więźniów Pawiaka, LSW 1999 Ojciec święty i ja
Bibliografia Niezależny portal miasta i okolic Łęczycy – Maria Ginter
PAP – Pogrzeb Marii Ginter na Starych Powązkach
Kategoria:Członkowie Stowarzyszenia Pisarzy Polskich Kategoria:Członkowie Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej (kombatanci) Kategoria:Honorowi obywatele Łęczycy Kategoria:Kobiety – powstańcy warszawscy Kategoria:Kobiety – żołnierze Armii Krajowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Armii Krajowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Partyzanckim Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Wojska Kategoria:Odznaczeni medalem „Za udział w wojnie obronnej 1939” Kategoria:Odznaczeni Medalem za Warszawę 1939–1945 Kategoria:Odznaczeni Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945 Kategoria:Odznaczeni Odznaką „Weteran Walk o Wolność i Niepodległość Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni odznaką pamiątkową Akcji „Burza” Kategoria:Odznaczeni Warszawskim Krzyżem Powstańczym Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy działacze ziemiańscy Kategoria:Polscy pisarze współcześni Kategoria:Więźniowie Pawiaka (okupacja niemiecka) Maria Ginter Kategoria:Urodzeni w 1922 Kategoria:Zmarli w 2011