Czesław Bielecki (ur. 3 maja 1948 w Warszawie) – polski architekt, publicysta i polityk, doktor nauk technicznych, działacz opozycji antykomunistycznej w PRL, w latach 1997–2001 poseł na Sejm III kadencji i przewodniczący Komisji Spraw Zagranicznych. Kawaler Orderu Orła Białego.
Życiorys Młodość i wykształcenie Urodził się w Warszawie w zasymilowanej rodzinie inteligencji żydowskiej.
Absolwent VII Liceum Ogólnokształcącego im. Juliusza Słowackiego w Warszawie. W 1973 ukończył studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. W 1997 uzyskał stopień doktora nauk technicznych w zakresie architektury i urbanistyki na Wydziale Architektury Politechniki Krakowskiej na podstawie rozprawy pt. Gra w miasto.
Jako architekt pracował i odbywał staże zawodowe we Francji, Izraelu i RFN. W 1984 założył i zaczął prowadzić firmę architektoniczną „Dom i Miasto”.
Działalność w okresie PRL Działał w opozycji demokratycznej. W 1968 brał udział w wydarzeniach marcowych, został aresztowany za próby koordynowania protestu studentów Politechniki i Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1970–1979 był członkiem konspiracyjnej grupy „Polska Walcząca”. a w latach 1979–1980 Polskiego Porozumienia Niepodległościowego.
W 1979 rozpoczął współpracę z paryską „Kulturą”, publikując tekst Wolność w obozie. Regularnie pisywał w tym czasopiśmie do końca lat 90. Materiały opozycji antykomunistycznej przekazywał do Francji poprzez zorganizowaną przez siebie sieć kurierów. Publikował liczne artykuły w prasie podziemnej, w okresie opozycyjnym posługiwał się pseudonimem Maciej Poleski.
Od 1980 należał do NSZZ „Solidarność”. Zasiadał w Komisji Kultury MKZ Regionu Mazowsze. Po wprowadzeniu stanu wojennego ukrywał się. Zaangażował się w działalność wydawnictw podziemnych: był współautorem Małego Konspiratora, publikował m.in. w „Tygodniku KOS” i „Tygodniku Solidarność”. W latach 1982–1989 był założycielem i szefem Wydawnictwa CDN. Dwukrotnie aresztowany: w maju 1983, a następnie w kwietniu 1985, oskarżony o próbę obalenia ustroju. Za drugim razem został zwolniony po około jedenastu miesiącach. W trakcie osadzenia, domagając się przyznania mu statusu więźnia politycznego, prowadził głodówkę, podczas której był przymusowo karmiony. We Francji powstał wówczas komitet działający w jego obronie. W 1989 Czesław Bielecki uczestniczył w Konferencji Praw Człowieka w Leningradzie, organizowanej przez radzieckich opozycjonistów.
Działalność w III RP W latach 1990–1995 jako doradca prezydenta Lecha Wałęsy zasiadał w Radzie ds. Stosunków Polsko-Żydowskich oraz kierował Zespołem ds. Reformy Administracji Publicznej. W 1992 był doradcą w rządzie Jana Olszewskiego. W 1995 założył Komitet Stu, przekształcony następnie w partię Ruch Stu. W latach 1997–2001 sprawował mandat posła na Sejm III kadencji, wybranego w okręgu warszawskim z listy Akcji Wyborczej Solidarność. Przewodniczył Komisji Spraw Zagranicznych.
W 2001 wraz z pozostałymi działaczami Ruchu Stu przystąpił do PPChD. W tym samym roku bez powodzenia ubiegał się o reelekcję. Później należał do SKL-RNP, następnie wycofał się z bieżącej polityki i powrócił do pracy zawodowej w ramach swojej pracowni architektoniczno-budowlanej.
W wyborach samorządowych w 2010 był bezpartyjnym kandydatem z ramienia Prawa i Sprawiedliwości na prezydenta Warszawy, zajmując 2. miejsce z wynikiem 23,16%. W 2015 został członkiem Narodowej Rady Rozwoju powołanej przez prezydenta Andrzeja Dudę; wchodził w skład tego gremium do 2025.
Należał do Stowarzyszenia Wolnego Słowa. Został również członkiem Stowarzyszenia Architektów Polskich, Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, PEN Clubu. W 2021 objął funkcję prezesa Fundacji Konsens. Jest inicjatorem utworzenia w Warszawie SocLandu (Muzeum Pamięci Komunizmu). Autor felietonów z cyklu Na własny rachunek – najpierw publikowanych we „Wprost”. później w tygodniku „Uważam Rze”.
Zaprojektował m.in. gmach Telewizji Polskiej przy ul. Jana P. Woronicza 17. Budynek otrzymał w 2008 antynagrodę architektoniczną Makabryła. Zaprojektował również pomnik Radegast oraz pomnik Polaków Ratujących Żydów w Łodzi.
Życie prywatne Ma trzech synów. Jego żona Maria Twardowska, architektka i działaczka opozycyjna, zmarła w 2004. Związany ze scenarzystką Iloną Łepkowską.
Odznaczenia W 2006 został odznaczony przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.
W 2019, w uznaniu znamienitych zasług w krzewieniu ideałów wolności, demokracji i poszanowania praw człowieka w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, za działalność publiczną i państwową, prezydent Andrzej Duda nadał Czesławowi Bieleckiemu Order Orła Białego.
Publikacje Mały konspirator (1983, wraz z Janem Krzysztofem Kelusem i Urszulą Sikorską-Kelus) Mały jawniak (1988) Gra w miasto (1996) Plan akcji (1997) Głowa (2003) Więcej niż architektura. Pochwała eklektyzmu (2005) Wizja Polski (2007) Scenarzysta (2009) Wolność zrób to sam (2010) Polityka miejska (2011, wraz z Krzysztofem Banaszewskim) Godzina pytań czyli Szansa na dialog społeczny (2011) Sztuka budowania: współczesny paradygmat (2013) Jest alternatywa (2014) Głowa. Instrukcja użytkowania (2016) Archikod (2021)
Przypisy
Bibliografia
Sejm Rzeczypospolitej Polskiej. III kadencja. Przewodnik (2), Wydawnictwo Sejmowe, Warszawa 1999.
Linki zewnętrzne
Kategoria:Absolwenci VII LO im. Juliusza Słowackiego w Warszawie Kategoria:Absolwenci Wydziału Architektury Politechniki Krakowskiej Kategoria:Absolwenci Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej Kategoria:Polscy architekci Kategoria:Członkowie Narodowej Rady Rozwoju Kategoria:Członkowie Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” (1980–1989) Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej III kadencji (1997–2001) Kategoria:Uczestnicy protestów głodowych w Polsce Ludowej Kategoria:Uczestnicy wydarzeń Marca 1968 Kategoria:Więźniowie polityczni w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej 1957–1989 Kategoria:Wydawcy podziemni w PRL (1976–1989) Kategoria:Politycy Akcji Wyborczej Solidarność Kategoria:Politycy Porozumienia Polskich Chrześcijańskich Demokratów Kategoria:Politycy Prawa i Sprawiedliwości Kategoria:Politycy Ruchu Stu Kategoria:Politycy Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego Kategoria:Ludzie związani z paryską „Kulturą” Kategoria:Członkowie Stowarzyszenia Pisarzy Polskich Kategoria:Członkowie Stowarzyszenia Wolnego Słowa Kategoria:Działacze PPN Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Białego (III Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy Żydzi Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1948