Frankie Laine, właśc. Francesco Paolo LoVecchio (ur. 30 marca 1913 w Chicago, zm. 6 lutego 2007 w San Diego) – amerykański piosenkarz pochodzenia włoskiego, był popularny w latach 50.
Był synem Giovanniego i Cresenzii Lo Vecchio (z d. Salerno), emigrantów z Sycylii.
W latach 40., występował w hollywoodzkich zespołach muzycznych, zauważony przez Hoagy’ego Carmichaela, rozpoczął błyskawiczna karierę. Występował w radiu, nagrywał piosenki do filmów wytwórni Columbia, pojawiał się w telewizji. Pierwszym wylansowanym przez Laine’a przebojem, była piosenka „That’s My Desire”. Wylansował również tytułową piosenkę do legendarnego filmu „W samo południe” z Garym Cooperem.
Największe triumfy Laine święcił jednak nie w Stanach Zjednoczonych, a w Wielkiej Brytanii, gdzie wprowadził na 1. miejsce brytyjskiej listy przebojów cztery piosenki, w tym będący w zestawieniu przez 18 tygodni w 1953 roku „I Believe”, co do dziś (stan na 2007 rok) stanowi niepobity rekord. W latach 1953–1954 Laine’a ogłoszono najwybitniejszą osobowością muzyczną.
Echem jego wielkiej popularności jest fragment piosenki Leonarda Cohena „Memories”: Frankie Lane, he was singing Jezebel / I pinned an Iron Cross to my lapel / I walked up to the tallest and the blondest girl.
Karierę zakończył definitywnie w 1960 roku, z liczbą 21 złotych płyt, sprzedając na świecie około 100 mln nagrań.
Zmarł po operacji biodra w San Diego, o czym poinformował jego wieloletni producent Jimmy Martino.
Wybrane piosenki „Answer Me” „Gunfight at the OK Coral” „Hey Joe!” „The Ballad of High Noon” „Jezebel” „I Believe” „Rawhide” „That’s My Desire” „A Woman in Love”
Przypisy
Linki zewnętrzne Oficjalna strona Frankiego Laine’a
Kategoria:Urodzeni w 1913 Kategoria:Zmarli w 2007 Kategoria:Amerykańscy wokaliści popowi Kategoria:Amerykańscy wokaliści jazzowi Kategoria:Amerykańscy wokaliści rhythmandbluesowi Kategoria:Amerykańscy wokaliści folkowi Kategoria:Amerykańscy wokaliści country Kategoria:Ludzie urodzeni w Chicago