Lothar Rendulic, właściwie Lothar Rendulić (ur. 23 października 1887 w Wiener Neustadt, zm. 18 stycznia 1971 w Eferding w Austrii) – austriacko-niemiecki wojskowy, prawnik i dyplomata narodowości burgenlandzko-chorwackiej, generał pułkownik, doktor prawa, austriacki attaché wojskowy w Londynie i Paryżu, dowódca grup armii „Północ”, „Kurlandia”, „Południe” i „Ostmark”, członek NSDAP, zbrodniarz wojenny skazany w procesach norymberskich na dwadzieścia lat więzienia. Weteran I i II wojny światowej.
Życiorys Urodził się w rodzinie burgenlandzkich Chorwatów pod nazwiskiem Rendulić. W latach 1907–1910 studiował w Terezjańskiej Akademii Wojskowej, którą ukończył w stopniu podporucznika.
W czasie I wojny światowej służył w armii Austro-Węgier, walcząc w Galicji, froncie wschodnim, oraz froncie włoskim. Wojnę ukończył w stopniu kapitana. Po wojnie studiował prawo na Uniwersytecie Wiedeńskim, w 1920 uzyskał stopień naukowy doktora prawa.
Należał do NSDAP od 1932, w latach 1933–1935 pełnił funkcję austriackiego attaché wojskowego w Londynie i Paryżu.
Od 1936 w stanie spoczynku, od 1938 służył w Wehrmachcie, pełnił funkcję szefa sztabu XVII Korpusu Armijnego (m.in. podczas agresji na Polskę). 1 grudnia awansowany do stopnia generała majora. W czerwcu 1940 powierzono mu dowodzenie 52 Dywizją Piechoty, z którą brał udział w ataku na ZSRR. Za walki pod Moskwą w zimie 1941/1942 odznaczony w marcu 1942 Krzyżem Rycerskim. 1 listopada został dowodzącym XXXV Korpusu Armijnego, miesiąc później awansowany do stopnia generała piechoty. Wraz ze swym korpusem brał udział w walkach pod Kurskiem i Orłem.
Z początkiem sierpnia 1943 przejął dowodzenie nad 2 Armią Pancerną na Bałkanach, 1 kwietnia 1944 otrzymał awans do stopnia generała pułkownika. Pod koniec czerwca tego roku dowodził 20 Armią Górską cofającą się przez Norwegię. W końcowym okresie wojny dowodził jeszcze kolejno Grupą Armii Północ w Prusach Wschodnich, od marca 1945 Grupą Armii Kurlandia, a od kwietnia Grupą Armii Południe. Dostał się do niewoli amerykańskiej.
Sądzony w procesie norymberskim (proces o mord zakładników) w związku z zarzutami popełnienia zbrodni wojennych w Jugosławii i Laponii. W lutym 1948 skazany na 20 lat więzienia, później wyrok skrócono do 10 lat, ostatecznie został ułaskawiony w 1951. Po zwolnieniu zamieszkał w Austrii.
Odznaczenia, m.in.: Krzyż Żelazny I i II klasy Krzyż Rycerski Krzyża Żelaznego (6 marca 1942) z Liśćmi Dębu (15 sierpnia 1943) z Liśćmi Dębu i Mieczami (18 stycznia 1945)
Linki zewnętrzne
Przypisy
Kategoria:Oficerowie cesarskiej i królewskiej Armii Kategoria:Generałowie Wehrmachtu Kategoria:Absolwenci Terezjańskiej Akademii Wojskowej Kategoria:Austriaccy prawnicy Kategoria:Austriaccy dyplomaci Kategoria:Niemieccy zbrodniarze wojenni osądzeni przez Międzynarodowy Trybunał Wojskowy w Norymberdze Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Austro-Węgry) Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona niemiecka) Kategoria:Niemieccy uczestnicy walk na froncie wschodnim w II wojnie światowej Kategoria:Politycy NSDAP Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Rycerskim Krzyża Żelaznego z Liśćmi Dębu i Mieczami Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niemieckim Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Żelaznym Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Zasługi Wojskowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Honorowym (III Rzesza) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wojskowym Karola Kategoria:Odznaczeni Orderem Korony Żelaznej Kategoria:Odznaczeni Orderem Krzyża Wolności (Finlandia) Kategoria:Odznaczeni Odznaką za Służbę Wojskową (III Rzesza) Kategoria:Odznaczeni Medalem Zasługi Wojskowej Signum Laudis Kategoria:Odznaczeni Medalem Rannych Kategoria:Odznaczeni Medalem za Kampanię Zimową na Wschodzie 1941/1942 Kategoria:Odznaczeni Złotą Odznaką NSDAP Kategoria:Austriacy pochodzenia chorwackiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Wiener Neustadt Kategoria:Urodzeni w 1887 Kategoria:Zmarli w 1971 Kategoria:Wojskowi I Republiki Austriackiej