Dumortieryt – minerał z gromady krzemianów. Należy do grupy minerałów rzadkich.
Nazwa pochodzi od nazwiska francuskiego paleontologa M.E. Dumortiera (1803-1876).
Właściwości
Zazwyczaj tworzy kryształy o pokroju słupkowym, pręcikowym, igiełkowym. Występuje w skupieniach włóknistych, rozetowych i promienistych. Jest minerałem kruchym i półprzezroczystym. Częstymi zanieczyszczeniami w strukturze są tytan, żelazo, wapń i magnez.
Występowanie
Występuje w pegmatytach i skałach metamorficznych. Występuje w paragenezie z topazem, kwarcem, albitem, muskowitem, cytrynem, szerlitem, hematytem, berylem, turmalinem.
Miejsca występowania: USA, Kanada, Meksyk, Brazylia, Madagaskar, Francja, Włochy, Niemcy, Wielka Brytania, Norwegia.
W Polsce opisany w pegmatytach ze Szklarskiej Poręby i okolic Karpacza (Krucze Skały).
Zastosowanie prażony dumortieryt wydziela tlenek boru, a pozostałość spieka się na mullit syntetyczny, który jest używany w przemyśle ceramicznym i materiałów ogniotrwałych, ma znaczenie kolekcjonerskie, wykorzystywany jako kamień ozdobny, niekiedy wykorzystywany do wyrobu biżuterii (okazy gemmologiczne występują w Nevadzie USA – fioletowe, Sri Lance – niebieskie).
Zobacz też topaz, beryl, turmalin, krzemiany.
Przypisy
Bibliografia J. Parafiniuk: Minerały systematyczny katalog 2004, TG ”Spirifer” W-wa 2005 A. Bolewski, A. Manecki: Mineralogia szczegółowa, Wyd.PAE. 1993 r. G.G. Gormaz, J.J. Casanovas: Atlas mineralogii, „Wiedza i życie” 1992 r. R. Hochleitner: Minerały i kryształy, „Muza S.A.” 1994 r. W. Schumann: Minerały świata, O. Wyd. ”Alma - Press” 2003 r.
Linki zewnętrzne Dumortieryt na stronie Webmineral
Kategoria:Krzemiany (minerały) Kategoria:Surowce ceramiczne