Stefan Ireneusz Pietrusiewicz (ur. 24 lipca 1909 w Klwowie, zm. 9 lipca 1990 w Warszawie) – polski inżynier budownictwa lądowego i polityk. Minister przemysłu materiałów budowlanych (1955–1957), minister budownictwa (1957), minister budownictwa i przemysłu materiałów budowlanych (1957–1960) oraz przewodniczący Komitetu Budownictwa, Urbanistyki i Architektury (1960–1964). Budowniczy Polski Ludowej.
Życiorys Syn Konstantego i Emilii, absolwent Politechniki Warszawskiej, w 1935 roku uzyskał stopień zawodowy inżyniera hydrotechnika. W latach 1928–1935 dozorca i robotnik, w 1935–1936 odbył służbę wojskową w Modlinie, następnie 1936–1939 kierownik budów wodno-melioracyjnych w Łodzi i Kaliszu. Jako podporucznik rezerwy saperów wziął udział w wojnie obronnej 1939. Wzięty do niewoli w Bitwie nad Bzurą. W latach 1939–1945 jeniec Oflagu II C Woldenberg (obecnie Dobiegniew).
Od 1945 członek Polskiej Partii Robotniczej, a następnie od 1948 Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Porucznik i kapitan w Głównym Zarządzie Politycznym Wojska Polskiego oraz dyrektor Społecznego Przedsiębiorstwa Budowy Warszawa. Podsekretarz stanu w ministerstwach odbudowy (1945–1949), budownictwa (1949–1950), budownictwa miast i osiedli (1951), budownictwa przemysłowego (1951–1955). Od 1 marca 1955 do 5 kwietnia 1957 był ministrem przemysłu materiałów budowlanych. Od 27 lutego 1957 do 5 kwietnia 1957 był również ministrem budownictwa. Od 22 marca 1957 do 20 marca 1960 był ministrem budownictwa i przemysłu materiałów budowlanych. Od 14 czerwca 1960 do 3 marca 1964 przewodniczący Komitetu Budownictwa, Urbanistyki i Architektury. W latach 1964–1968 podsekretarz stanu w Ministerstwie Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych, a następnie do 1974 dyrektor Instytutu Techniki Budowlanej.
Był żonaty z Jadwigą Marią Pietrusiewicz (1911–1977). Jego siostrzeńcem był filozof, Leszek KołakowskiLeszek Macanek-Kołakowski, minakowski.pl.
Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera B35-2-17).
Ordery i odznaczenia
Order Budowniczych Polski Ludowej (1977) Order Sztandaru Pracy I klasy (1959)Najwyższe odznaczenia dla zasłużonych obywateli Polski Ludowej, „Trybuna Robotnicza”, nr 173, 22 lipca 1959, s. 7. Odznaka honorowa „Za Zasługi dla Warszawy” (1965)Odznaki honorowe „Za Zasługi dla Warszawy” [w:] „Głos Słupski”, nr 15 (3841), 18 stycznia 1965, s. 1.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Działacze PZPR Kategoria:Jeńcy Oflagu II C Woldenberg Kategoria:Ludzie urodzeni w Klwowie Kategoria:Ministrowie PRL Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Za Zasługi dla Warszawy” Kategoria:Odznaczeni Orderem Budowniczych Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy I klasy Kategoria:Oficerowie polityczni ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Podporucznicy saperów II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy bitwy nad Bzurą (1939) Kategoria:Urodzeni w 1909 Kategoria:Wiceministrowie i urzędnicy PRL Kategoria:Zmarli w 1990