Zawody w piłce nożnej na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1984 w Los Angeles rozegrane zostały po raz osiemnasty w historii igrzysk olimpijskich. W rywalizacji wzięło udział 16 męskich reprezentacji piłkarskich z 5 konfederacji piłkarskich. W ramach turnieju olimpijskiego rozegrano 32 mecze. Rywalizacja podzielona została na 4 grupy, z których do dalszej gry w fazie pucharowej awansowały po 2 ekipy. Gospodarzami turnieju olimpijskiego były cztery amerykańskie miasta: Pasadena, Stanford, Annapolis i Boston.
W 1984 roku do udziału w igrzyskach olimpijskich po raz pierwszy dopuszczeni zostali profesjonalni piłkarze, reprezentujący Azję, Afrykę, Amerykę Północną, Środkową i Karaiby oraz Oceanię. W przypadku zawodników z Europy i Ameryki Południowej ciągle obowiązywały stare przepisy. Znaczny wpływ na listę zakwalifikowanych drużyn miał bojkot igrzysk. Wśród uczestników zabrakło obrońców mistrzowskiego tytułu – Czechosłowacji; dodatkowo z udziału w zawodach zrezygnowały reprezentacje Związku Radzieckiego oraz Niemiec Wschodnich, które awans do zawodów zdobyły wygrywając swoje grupy eliminacyjne.
Turniej zakończył się zwycięstwem reprezentacji Francji, która w walce o złoty medal pokonała wynikiem 2:0 zespół Brazylii. Rywalizacja o medal brązowy zakończyła się triumfem reprezentacji Jugosławii, która wynikiem 2:1 pokonała drużynę Włoch. Francuzi, wygrywając turniej olimpijski, stali się pierwszą reprezentacją w historii, która w jednym roku zdobyła złoty medal olimpijski i mistrzostwo Europy. Królami strzelców turnieju olimpijskiego zostało trzech zawodników z dorobkiem 5 goli: Jugosłowianie Borislav Cvetković i Stjepan Deverić oraz Francuz Daniel Xuereb.
Był to drugi olimpijski turniej piłkarski goszczący w Stanach Zjednoczonych. Do historii przeszedł dzięki rekordowi publiczności oglądającej mecz finałowy – spotkanie Francji z Brazylią rozegrane na Rose Bowl w Pasadenie oglądało na żywo 101 799 osób. Rekord frekwencji pobity został dopiero w 2000 roku. Był to także rekordowy wynik jeżeli chodzi o frekwencję na meczu piłkarskim w Stanach Zjednoczonych; rezultat pobito dopiero w 2014 roku.
Zakwalifikowane drużyny AFC:
CAF:
CONCACAF:
CONMEBOL:
UEFA:
Niemcy Zachodnie
gospodarz:
Stadiony Wśród miast gospodarzy turnieju olimpijskiego zabrakło stolicy igrzysk, czyli Los Angeles; był to pierwszy taki przypadek w historii. Główną i największa areną zawodów był stadion Rose Bowl w Pasadenie (leżącej w obszarze metropolitalnym Los Angeles). Obiekt gościł sześć meczów fazy grupowej (grupy C i D) oraz dwa ćwierćfinały, półfinał, mecz o 3. miejsce i finał. Ostatni mecz turnieju zgromadził na stadionie rekordową liczbę osób (biorąc pod uwagę Igrzyska Olimpijskie i piłkę nożną w Stanach Zjednoczonych). Pojedynek pomiędzy Brazylią i Francją oglądało na żywo 101 799 osób. Wynik ten poprawiony został dopiero w 2000 roku, kiedy to mecz finałowy turnieju olimpijskiego między Kamerunem i Hiszpanią rozegrany na Stadium Australia w Sydney obserwowało 104 098 osób. Rekord frekwencji na meczu piłki nożnej w Stanach Zjednoczonych pobity został w 2014 roku na Michigan Stadium w Ann Arbor, gdzie 109 318 osób oglądało na żywo pojedynek klubowy między Manchester United i Realem Madryt.
Drugim stadionem turnieju olimpijskiego położonym na terenie Kalifornii był Stanford Stadium w Stanford – mieście leżącym w rejonie San Francisco Bay Area. Obiekt gościł sześć meczów w ramach fazy grupowej (grupa C i D) oraz dwa ćwierćfinały i półfinał. Rekord frekwencji podczas turnieju olimpijskiego na Stanford Stadium wyniósł 83 642; tyle osób na żywo oglądało półfinałowe spotkanie między Włochami i Brazylią. Zarówno Stanford Stadium jak i Rose Bowl w swojej późniejszej historii miało okazję gościć inne ważne imprezy piłkarskie, w tym mistrzostwa świata w 1994 roku. Stadion w Stanford wyburzony został w 2005 roku; na jego miejscu wybudowany został nowy obiekt.
Listę olimpijskich aren piłkarskich dopełniały dwa – znacznie mniejsze stadiony, położone na wschodnim wybrzeżu Stanów Zjednoczonych. Były to Harvard Stadium w Bostonie oraz Navy-Marine Corps Memorial Stadium w Annapolis. Obiekty w ramach turnieju olimpijskiego gościły po sześć meczów w fazy grupowej (grupy A i B).
250px|Rose Bowl Miasta-organizatorzy turnieju olimpijskiego w 1984 roku 250px|Navy-Marine Corps Memorial Stadium Rose Bowl Navy-Marine Corps Memorial Stadium Pasadena, Kalifornia Annapolis, Maryland 250px|Stanford Stadium 250px|Harvard Stadium Stanford Stadium Harvard Stadium Stanford, Kalifornia Boston, Massachusetts
Sędziowie thumb|Jan Keizer – w ramach turnieju olimpijskiego sędziował trzy spotkania, w tym mecz o złoty medal
Spotkania w ramach turnieju olimpijskiego w 1984 roku sędziowało 22 arbitrów, z czego: 3 z Azji, 3 z Afryki, 4 z Ameryki Północnej, Środkowej i Karaibów, 4 z Ameryki Południowej i 8 z Europy.
AFC: Abdul Aziz Al-Salmi Cha Kyung-bok Toshikazu Sano
CAF: Mohamed Hossameldin Gebreyesus Tesfaye Bester Kalombo
CONCACAF: Tony Evangelista Antonio Márquez Ramírez Jesus Paulino Siles Calderón David SochaCONMEBOL: Romualdo Arppi Filho Gastón Castro Jesús Díaz Jorge Eduardo Romero
UEFA: Enzo Barbaresco Ioan Igna Jan Keizer Brian McGinlay Joël Quiniou Volker Roth Victoriano Sánchez Arminio Edvard Šoštarič
Medaliści MedalReprezentacjaBramkarzeObrońcyPomocnicyNapastnicy 16px|Medal złotyAlbert RustMichel BensoussanWilliam AyacheMichel BibardPhilippe JeannolDidier SénacJean-Christophe ThouvenelDominique BijotatGuy LacombeJean-Claude LemoultJean-Philippe RohrJosé TouréJean-Louis ZanonFrançois BrissonPatrick CubaynesPatrice GarandeDaniel Xuereb 16px|Medal srebrnyGilmar RinaldiLuís HenriqueRonaldoPingaMauro GalvãoAndré LuísDaviAdemirPaulo SantosDungaLuis Carlos WinckTonhoKitaGilmar PopocaSilvinhoChicãoMilton Cruz 16px|Medal brązowyIvan PudarTomislav IvkovićVlado ČapljićMirsad BaljićMarko ElsnerLjubomir RadanovićBranko MiljušSrečko KatanecAdmir SmajićNenad GračanMehmed BaždarevićJovica NikolićDragan StojkovićMitar MrkelaMiłko ǴurowskiBorislav CvetkovićStjepan Deverić
Wyniki Faza grupowa Grupa A Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/− 4 3 1 2 0 5 4 +1 4 3 1 2 0 2 1 +1 3 3 1 1 1 3 2 +1 1 3 0 1 2 2 5 -3
Grupa B Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/− 6 3 3 0 0 7 3 +4 3 3 1 1 1 4 3 +1 2 3 1 0 2 3 5 -2 1 3 0 1 2 3 6 -3
Grupa C Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/− 6 3 3 0 0 6 1 +5 Niemcy Zachodnie4 3 2 0 1 8 1 +7 2 3 1 0 2 1 4 -3 0 3 0 0 3 1 10 -9
Grupa D Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/− 4 3 2 0 1 2 1 +1 3 3 1 1 1 5 3 +2 3 3 1 1 1 4 2 +2 2 3 1 0 2 2 7 -5
Faza pucharowa
Ćwierćfinały
Półfinały
Mecz o 3. miejsce
Finał
Strzelcy 5 goli:
Daniel Xuereb Borislav Cvetković Stjepan Deverić
4 gole:
Gilmar Popoca
3 gole:
François Brisson Jovica Nikolić Dale Mitchell Rudolf Bommer Uwe Rahn
2 gole:
Dunga Emad Soliman Husajn Said Khalid Salman Al-Muhannadi Christian Schreier Joar Vaadal Rick Davis Beniamino Vignola
1 gol:
Madżid Abdullah Kita Ronaldo Silvinho Fernando Santis Jaime Baeza Khaled Gadallah Magdi Abdelghani Mahmoud El Khatib Dominique Bijotat Guy Lacombe Jean-Claude Lemoult Patrice Garande Philippe Jeannol Ali Hussein Ljubomir Radanović Mirsad Baljić Nenad Gračan Louis M’Fedé Paul Bahoken Roger Milla Gerry Gray Igor Vrablic Enrique Rivers Evaristo Coronado Mustafa Merry Andreas Brehme Frank Mill Manfred Bockenfeld Per Egil Ahlsen Gregg Thompson Jean Willrich Aldo Serena Franco Baresi Pietro Fanna
Bibliografia library.la84.org, Oficjalny raport z Letnich Igrzysk Olimpijskich 1984 w Los Angeles, cz. II, s. 417–431. [dostęp: 25 listopada 2016]. sports-reference.com, Football at the 1984 Los Angeles Summer Games [dostęp: 25 listopada 2016]. rsssf.com, Games of the XXIII. Olympiad Football Tournament (Los Angeles, USA, July 29 – August 11, 1984) [dostęp: 25 listopada 2016]. fifa.com, Los Angeles, 1984 [dostęp: 25 listopada 2016].