Cztery pory roku () – cykl 4 koncertów skrzypcowych umieszczony w wydanym w 1725 roku zbiorze 12 koncertów Op. 8 Il cimento dell’armonia e dell’inventione ().
Historia Antonio Vivaldi skomponował cykl około roku 1720 w Mantui i wydał w Amsterdamie w 1725 roku z dedykacją czeskiemu hrabiemu Wenzelowi von Morzin, który był jego mecenasem. Są to koncerty solowe, będące przykładem muzyki ilustracyjnej. Utwory powstały na podstawie anonimowych sonetów, których autorem był prawdopodobnie sam kompozytor. W partyturze zaznaczono, które fragmenty sonetów odnoszą się do której części kompozycji. Wykonanie Czterech pór roku trwa około 40 minut.
Koncerty Koncert nr 1 E-dur „Wiosna” („La primavera”), RV 269 Allegro Largo Allegro. Koncert nr 2 g-moll „Lato” („Lʼestate”), RV 315 Allegro non molto Adagio e piano – Presto e forte Presto. Koncert nr 3 F-dur „Jesień” („Lʼautunno”), RV 293 Allegro Adagio molto Allegro. Koncert nr 4 f-moll „Zima” („Lʼinverno”), RV 297 Allegro non molto Largo Allegro.
Jak pisze Danuta Gwizdalanka:
„Nawet na tle popularnego wówczas repertuaru programowo-ilustracyjnego Cztery pory roku wyróżniały się wielką ilością efektów onomatopeicznych i pomysłowym malarstwem dźwiękowym (...). Każdy koncert poprzedzał sonet objaśniający, a odniesienia ilustracyjne kompozytor wielokrotnie zaznaczał w nutach (...). Orkiestrowe ritornele stwarzają nastrój, epizody solowe malują konkretne wydarzenia”.
Pliki dźwiękowe
Wykonawca: John Harrison, skrzypce.
Wiosna
Lato
Jesień
Zima
Przypisy
Kategoria:Dzieła Antonia Vivaldiego Kategoria:Koncerty skrzypcowe