Johann Bernoulli (ur. 27 lipca 1667 w Bazylei, zm. 1 stycznia 1748 tamże) – szwajcarski matematyk i fizyk matematyczny, członek Petersburskiej Akademii Nauk, profesor uniwersytetów w Bazylei i w Groningen.
Bernoulli w matematyce zajmował się głównie analizą, a w fizyce – mechaniką klasyczną.
Jego rywalizacja z bratem Jakobem doprowadziła do postawienia problemu brachistochrony, co z kolei doprowadziło do powstania rachunku wariacyjnego.
Jego Lectiones mathematicae de methodo integralium były pierwszym podręcznikiem na temat równań różniczkowych zwyczajnych.
Życiorys Pochodził ze znanej rodziny matematyków – Bernoullich. Jego synem był Daniel Bernoulli, bratem – Jacob. Był profesorem uniwersytetów w Groningen (Holandia) od 1695 i Bazylei od 1705 roku. Zajmował się rachunkiem różniczkowym, całkowym i wariacyjnym oraz liniami geodezyjnymi. Sformułował i rozwiązał niezależnie od brata Jakoba zagadnienie brachistochrony. Odkrył talent matematyczny Leonharda Eulera i odwiódł jego ojca od decyzji kształcenia Leonharda na pastora. Był twórcą twierdzenia rachunku różniczkowego i całkowego, które umożliwia obliczanie granic wyrażeń dających w wyniku symbol nieoznaczony (reguła de l'Hospitala).
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne [dostęp 2021-10-24].
Kategoria:Analiza rzeczywista – naukowcy Kategoria:Fizycy XVII wieku Kategoria:Ludzie urodzeni w Bazylei Kategoria:Mechanicy płynów Kategoria:Szwajcarscy fizycy XVIII wieku Kategoria:Szwajcarscy geometrzy Kategoria:Szwajcarscy matematycy XVII wieku Kategoria:Szwajcarscy matematycy XVIII wieku Kategoria:Urodzeni w 1667 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu w Groningen Kategoria:Zmarli w 1748