Białogóra – florystyczny rezerwat przyrody, który chroni fragmenty nadmorskiego lasu bagiennego oraz boru bażynowego. Lasy otaczają rozległe obniżenia terenu za wydmami, na których wykształciło się unikatowe w skali Polski torfowisko typu atlantyckiego (nawiązujące do wrzosowisk). Na wiosnę i częściowo latem stoi tu woda. Na kwaśnym podłożu występuje wiele rzadkich gatunków roślin typowych dla flory atlantyckiej: sit sztywny, woskownica europejska, wełnianeczka darniowa, wrzosiec bagienny, brzeżyca jednokwiatowa oraz trzy gatunki rosiczki. Rezerwat jest jednym z dwóch miejsc w Polsce, gdzie rośnie ponikło wielołodygowe, inną bardzo rzadką rośliną turzycowatą jest również przygiełka brunatna.
Rezerwat obejmuje obszar wydm i obniżeń międzywydmowych o powierzchni 211,56 haRozporządzenie Nr 85/06 Wojewody Pomorskiego z dnia 19 września 2006 r. ws. rezerwatu przyrody „Białogóra” (Dz. Urz. Woj. Pomorskiego z 2006 r. Nr 108 poz. 2229). Leży w obrębie Nadmorskiego Parku Krajobrazowego.
Rezerwat został ustanowiony w 1973 r. i początkowo zajmował powierzchnię 55,27 haZarządzenia Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 27 października 1972 r. ().
Zobacz też Białogóra
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Obszary Natura 2000 w województwie pomorskim Kategoria:Rezerwaty przyrody w gminie Krokowa Kategoria:Wrzosowiska Kategoria:Mokradła w województwie pomorskim Kategoria:Białogóra (wieś)