Robin Bo Carl Söderling (ur. 14 sierpnia 1984 w Tibro) – tenisista szwedzki, finalista French Open 2009 i French Open 2010, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk.

Kariera tenisowa Treningi tenisowe Söderling rozpoczął w wieku 5 lat. Ma na koncie wiele sukcesów juniorskich, w 2001 roku triumfował w nieoficjalnych mistrzostwach świata w Orange Bowl (w finale pokonał Argentyńczyka Juana Mónaco), był również mistrzem Europy w singlu (i wicemistrzem w deblu). Sezon 2001 zakończył na 4. miejscu światowego rankingu juniorów. W tym samym roku debiutował w cyklu zawodowym ATP World Tour, dopuszczony z "dziką kartą" do turnieju w Sztokholmie (odpadł w II rundzie).

W dwóch kolejnych latach regularnie poprawiał swoją pozycję w rankingu seniorskim, w 2003 roku awansując do pierwszej setki na świecie. W 2002 roku debiutował w imprezie wielkoszlemowej – przeszedł I rundę na US Open. W 2003 roku wygrał dwa turnieje kategorii ATP Challenger Tour, a podczas Wimbledonu osiągnął III rundę, eliminując m.in. Martina Verkerka. Na koniec sezonu Söderling awansował do finału w Sztokholmie, gdzie przegrał 5:7, 6:3, 6:7(4) z Amerykaninem Mardym Fishem.

W 2004 roku odniósł pierwsze turniejowe zwycięstwo rangi ATP World Tour – w finale w Lyonie pokonał Belga Xaviera Malisse'a. Ponadto Szwed doszedł do finału w Marsylii, gdzie finałowy mecz przegrał z Dominikiem Hrbatým.

W 2005 roku wygrał zawody w Mediolanie, po zwycięstwie w finale nad Radkiem Štěpánkiem. Regularne występy w 2006 roku – finał w Memphis przegrany z Haasem, półfinały i ćwierćfinały innych imprez – pozwoliły mu na dalszy awans w rankingu.

Sezon 2007 Söderling zakończył bez większych sukcesów, natomiast w roku 2008 wygrał trzeci tytuł ATP World Tour. Powtórzył wyczyn z 2004 roku wygrywając Lyonie, tym razem w finale z Julienem Benneteau. Söderling zwyciężył również w rozgrywkach deblowych wspólnie z Jonasem Björkmanem w Båstad oraz doszedł do dwóch innych finałów rozgrywek ATP World Tour w grze pojedynczej, w Rotterdamie (porażka z Michaëlem Llodrą) oraz Memphis (porażka z Steve'em Darcisem).

W maju 2009 roku Szwed doszedł do finału wielkoszlemowego Rolanda Garrosa, pokonując po drodze m.in. Davida Ferrera, obrońcę tytułu Rafaela Nadala, Nikołaja Dawydienkę i Fernando Gonzáleza. W finale przegrał wynikiem 1:6, 6:7(1), 4:6 z Rogerem Federerem. W połowie lipca wygrał turniej na ziemnych kortach w Båstad. Mecz finałowy zakończył się zwycięstwem Söderlinga nad Juanem Mónaco. We wrześniu Szwed awansował do ćwierćfinału US Open, eliminując wcześniej m.in. Nikołaja Dawydienkę; przegrał z Federerem. Do końca roku osiągnął również ćwierćfinały rozgrywek ATP World Tour Masters 1000 w Szanghaju (porażka z Feliciano Lópezem) oraz Paryżu (porażka z Novakiem Đokoviciem). Na koniec roku zakwalifikował się po raz pierwszy w karierze do kończącego sezon turnieju ATP World Tour Finals. Z fazy grupowej Söderling wyszedł na pierwszym miejscu po wygranych pojedynkach nad Nadalem i Đokoviciem, jednak w półfinale został pokonany przez Juana Martína del Potro.

Piąty turniej rangi ATP World Tour Szwed wygrał w lutym 2010 roku w Rotterdamie, eliminując po drodze m.in. Dawydienkę, a w finale Michaiła Jużnego. Kolejny w sezonie finał rozegrał w kwietniu w Barcelonie, jednak w finałowym meczu uległ Fernando Verdasco. Majowy występ podczas Rolanda Garrosa Söderling zakończył, jak w 2009 roku, dochodząc do finału. W ćwierćfinale po raz pierwszy w karierze pokonał Rogera Federera, w półfinale Tomáša Berdycha, natomiast w finale wynikiem 4:6, 2:6, 4:6 nie sprostał Rafaelowi Nadalowi. Na Wimbledonie zakończył swój start na ćwierćfinale po porażce z Nadalem. W lipcu osiągnął finał zawodów w Båstad, jednak finałowe spotkanie przegrał z Nicolásem Almagro. We wrześniu, podczas rywalizacji na US Open Szwed dotarł do ćwierćfinału, jednak mecz o dalszą fazę turnieju przegrał z Federerem. W listopadzie, w paryskiej hali Bercy Söderling wygrał pierwszy w karierze turniej rangi ATP World Tour Masters 1000, eliminując po drodze m.in. Andy'ego Roddicka, a w finale pokonując 6:1, 7:6(1) Gaëla Monfilsa. W listopadzie wystąpił, po raz drugi z rzędu, w kończącym sezon turnieju ATP World Tour Finals w Londynie. W grupie wygrał jedno spotkanie (z Ferrerem), przegrał zaś dwa (z Murrayem i Federerem) i odpadł w pierwszej fazie turnieju.

W styczniu 2011 roku Szwed wygrał zawody w Brisbane. W drodze po tytuł nie przegrał seta, a w finale wynikiem 6:3, 7:5 pokonał Andy'ego Roddicka. W lutym Söderling obronił tytuł z Rotterdamu. Spotkanie finałowe zakończyło się zwycięstwem Szweda w trzech setach 6:3, 3:6, 6:3 nad Jo-Wilfriedem Tsongą. Trzeci turniej w sezonie Szwed wywalczył w Marsylii, wygrywając w meczu o tytuł z Chorwatem Marinem Čiliciem. W połowie lipca szwed zatriumfował w Båstad, gdzie w pojedynku finałowym był lepszy od Davida Ferrera. Był to jednak ostatni rozegrany przez Szweda w sezonie turniej. W następnych miesiącach zdiagnozowano u niego mononukleozę. Choroba wykluczyła Söderlinga ze startów również w 2012 i 2013 roku. 23 grudnia 2015 poinformował on o oficjalnym zakończeniu kariery zawodowej.

Jako reprezentant Szwecji Söderling debiutował w Pucharze Davisa w lutym 2004 roku, przegrywając z Australijczykiem Lleytonem Hewittem. W 2006 roku zdobył dwa punkty w meczu z Brazylią, przyczyniając się do pozostania Szwecji w najwyższej grupie rozgrywkowej Pucharu Davisa. Wygrał również dwa mecze w lutym 2007 roku, pokonując Białorusinów Wałczkoua i Mirnego. Bilans jego występów pucharowych w singlu wyniósł 13 zwycięstw i 3 porażki, z kolei w deblu 1 wygrana i 1 przegrana.

Söderling wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Atenach w 2004 roku. W grze pojedynczej odpadł w I rundzie z Feliciano Lópezem, a w deblu – w parze z Thomasem Enqvistem – w I rundzie ulegli Jonatanowi Erlichowi i Andy'emu Ramowi. W 2008 roku w Pekinie ponownie przegrał w I rundach gier singlowych i deblowych.

Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był na 4. miejscu w listopadzie 2010 roku.

Finały w turniejach ATP World Tour Gra pojedyncza (10–10) Legenda Wielki Szlem (0–2) Igrzyska olimpijskie (0–0) Tennis Masters Cup /ATP World Tour Finals (0–0) ATP Masters Series /ATP World Tour Masters 1000 (1–0) ATP International Series Gold /ATP World Tour 500 (2–4) ATP International Series /ATP World Tour 250 (7–4)Wygrane według nawierzchni Twarda (5–6) Ceglana (2–4) Trawiasta (0–0) Dywanowa (3–0)

Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPrzeciwnikWynik finałuFinalista 1. 26 października 2003 Sztokholm Twarda (hala) Mardy Fish 5:7, 6:3, 6:7(4)Finalista 2. 29 lutego 2004 Marsylia Twarda (hala) Dominik Hrbatý 6:4, 4:6, 4:6Zwycięzca 1. 10 października 2004 Lyon (1) Dywanowa (hala) Xavier Malisse 6:2, 3:6, 6:4Zwycięzca 2. 6 lutego 2005 Mediolan Dywanowa (hala) Radek Štěpánek 6:3, 6:7(2), 7:6(5)Finalista 3. 26 lutego 2006 Memphis Twarda (hala) Tommy Haas 3:6, 2:6Finalista 4. 24 lutego 2008 Rotterdam Twarda (hala) Michaël Llodra 7:6(3), 3:6, 6:7(4)Finalista 5. 2 marca 2008 Memphis Twarda (hala) Steve Darcis 3:6, 6:7(5)Finalista 6. 12 października 2008 Sztokholm Twarda (hala) David Nalbandian 2:6, 7:5, 3:6Zwycięzca 3. 26 października 2008 Lyon (2) Dywanowa (hala) Julien Benneteau 6:3, 6:7(5), 6:1Finalista 7. 7 czerwca 2009 French Open, Paryż Ceglana Roger Federer 1:6, 6:7(1), 4:6Zwycięzca 4. 19 lipca 2009 Båstad (1) Ceglana Juan Mónaco 6:3, 7:6(4)Zwycięzca 5. 14 lutego 2010 Rotterdam (1) Twarda (hala) Michaił Jużny 6:4, 2:0 kreczFinalista 8. 25 kwietnia 2010 Barcelona Ceglana Fernando Verdasco 3:6, 6:4, 3:6Finalista 9. 6 czerwca 2010 French Open, Paryż Ceglana Rafael Nadal 4:6, 2:6, 4:6Finalista 10. 18 lipca 2010 Båstad Ceglana Nicolás Almagro 5:7, 6:3, 2:6Zwycięzca 6. 14 listopada 2010 Paryż Twarda (hala) Gaël Monfils 6:1, 7:6(1)Zwycięzca 7. 9 stycznia 2011 Brisbane Twarda Andy Roddick 6:3, 7:5Zwycięzca 8. 13 lutego 2011 Rotterdam (2) Twarda (hala) Jo-Wilfried Tsonga 6:3, 3:6, 6:3Zwycięzca 9. 20 lutego 2011 Marsylia Twarda (hala) Marin Čilić 6:7(8), 6:3, 6:3Zwycięzca 10. 17 lipca 2011 Båstad (2) Ceglana David Ferrer 6:2, 6:2

Gra podwójna (1–1) Legenda Wielki Szlem (0–0) Igrzyska olimpijskie (0–0) Tennis Masters Cup /ATP World Tour Finals (0–0) ATP Masters Series /ATP World Tour Masters 1000 (0–0) ATP International Series Gold /ATP World Tour 500 (0–0) ATP International Series /ATP World Tour 250 (1–1)Wygrane według nawierzchni Twarda (0–0) Ceglana (1–1) Trawiasta (0–0) Dywanowa (0–0)

Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPartnerPrzeciwnicy w finaleWynik finałuZwycięzca 1. 13 lipca 2008 Båstad Ceglana Jonas Björkman Johan Brunström Jean-Julien Rojer 6:2, 6:2Finalista 1. 19 lipca 2009 Båstad Ceglana Robert Lindstedt Jaroslav Levinský Filip Polášek 6:1, 3:6, 7–10

Osiągnięcia w turniejach Wielkiego Szlema i ATP World Tour Masters 1000 (gra pojedyncza) Turniej 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 Wygrane turnieje Bilans w turnieju Wielki SzlemAustralian Open––2R1R–1R–2R1R4R0 / 65–6French Open––1R2R1R1R3RFFQF0 / 819–8Wimbledon–3R1R1R1R3R2R4RQF3R0 / 914–9US Open2R1R2R3R2R–1RQFQF–0 / 813–8 Wygrane turnieje0 / 10 / 20 / 40 / 40 / 30 / 30 / 30 / 40 / 40 / 30 / 31N/ABilans spotkań1–12–22–43–41–32–33–314–414–49–3N/A51–31 ATP World Tour Finals ATP World Tour Finals–––––––SFRR–0 / 23–4 ATP World Tour Masters 1000 Indian Wells––2R–3R3R2R2RSF3R0 / 710–7 Miami––2R–––3R2RSF3R0 / 58–5 Monte Carlo––1R1R3RQF2R1R––0 / 66–6 Madryt––2R–3R–2R2R2RQF0 / 67–6 Rzym––1R1R–2R1R3R3RQF0 / 76–7 Montreal/Toronto––2R2R1R1R3R–3R–0 / 65–6 Cincinnati––3R2R3R–3R1R3R–0 / 68–6 SzanghajNie ATP World Tour Masters 1000QFQF–0 / 25–2 Paryż––QF–2R–2RQFW–1 / 511–4 Hamburg––1R2R3R2R3RNie Masters 10000 / 56–6 Wygrane turnieje0 / 00 / 00 / 90 / 50 / 70 / 50 / 90 / 81 / 80 / 41 / 55N/ABilans spotkań0–00–09–93–510–76–512–98–818–76–4N/A72–54 Ranking na koniec sezonu1636034772541178513N/A

Legenda

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Urodzeni w 1984 Kategoria:Szwedzcy tenisiści Kategoria:Szwedzcy olimpijczycy Kategoria:Tenisiści ziemni na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2004 Kategoria:Tenisiści ziemni na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2008 Kategoria:Ludzie urodzeni w Tibro