Jamraj nosaty, jamraj zwyczajny (Perameles nasuta) – gatunek niewielkiego ssaka z podrodziny jamrajów (Peramelinae) w obrębie rodziny jamrajowatych (Peramelidae).
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1804 roku francuski przyrodnik Étienne Geoffroy Saint-Hilaire nadając mu nazwę Perameles nasuta. Miejsce typowe według oryginalnego opis to „Nouvelle-Hollande”, uściślone przez Toma Iredale’a i Ellisa Le Geyt Troughtona do Sydney, w Nowej Południowej Walii, w Australii. Holotyp to skóra i czaszka (obecnie zaginiona) samca o sygnaturze MNHN-ZM-MO-1990-417 z kolekcji Muzeum Historii Naturalnej w Paryżu; odłowiony w 1802 roku przez francuskiego przyrodnika Charlesa Alexandre’a Lesueura.
Takson siostrzany w stosunku do P. gunnii. Wcześniej wyróżniany podgatunek pallescens został na podstawie analizy opartej na danych genetycznych i morfometrycznych podniesiony do rangi gatunku. Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten gatunek za monotypowy.
Etymologia Perameles: pēra ‘kieszeń, torba’; rodzaj Meles Brisson, 1762 (borsuk). nasuta: ‘o dużym nosie’, od nasus ‘nos’.
Zasięg występowania Jamraj nosaty występuje we wschodniej Australia od środkowo-północnego Queenslandu na południe do Wiktorii.
Wygląd Długość ciała 31–44,5 cm, długość ogona 12–16 cm; masa ciała 0,52–1,3 kg (dorosłe samce są o 25% cięższe i 10% większe od dorosłych samic). Ssak podobny do szczura: pysk wydłużony, duże uszy, kończyny krótkie z długimi pazurami. Sierść szorstka, jasnobrunatna lub szara. Brzuch biały.
Tryb życia Żyje na otwartych terenach, jest aktywny nocą. Przeważnie żywi się owadami, ale również małymi kręgowcami i roślinami. Ciąża trwa ok. 12 dni, w miocie rodzi się 1-5 młodych, zwykle 2-3.
Status zagrożenia W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii LC ( „najmniejszej troski”).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Jamrajowate Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1804 roku