Wyżeł włoski krótkowłosy (bracco italiano) – jedna z ras psów należąca do grupy wyżłów, zaklasyfikowana do sekcji wyżłów kontynentalnych, w podsekcji psów w typie gończych. Typ wyżłowaty. Podlega próbom pracy. Należy do grupy 7 FCI.
Wyżeł włoski krótkowłosy jest uznawany za przodka wyżłów kontynentalnych. Jest cięższy w budowie i masywniejszy. Pochodzi co najmniej z V w. p.n.e. Na polowaniu wytrwały, sprawdza się jako posokowiec i aporter. Występuje w dwóch odmianach: lżejszej pochodzącej z Piemontu cięższej z Lombardii
Rasa ta popularna była w renesansie, kiedy to Włosi przekazywali ją jako podarunek Francuzom i Hiszpanom.
Szata i umaszczenie Wyżły włoskie krótkowłose mają umaszczenie: białe z oranżem (Bianco-Arancio) lub kasztanowe (Roano-Marrone) z brązowymi, bursztynowymi łatami na pysku, uszach, ogonie i brzuchu.
Przypisy
Bibliografia David Alderton "Psy", Wiedza i życie", Warszawa 2006
Eva-Maria Krämer "Rasy psów", Oficyna Wydawnicza MULTICO, Warszawa 2003
Kategoria:Rasy psów Kategoria:Wyżły kontynentalne