Szczaw gajowy (Rumex sanguineus L.) – gatunek rośliny należący do rodziny rdestowatych. Występuje dziko w Azji (Iran i Kaukaz) oraz na większości obszaru Europy. W Polsce rozpowszechniony.
Morfologia thumb|180px|left|Kwiatostan thumb|180px|left|Kwiaty thumb|180px|left|Dojrzewające owoce Pokrój Roślina kępiasta, z przyziemną rozetą liści osiągająca wysokość od 30 do 35 cm. Podczas owocowania cała roślina przebarwia się na czerwono. Łodyga W czasie kwitnienia, osiąga wysokość od 50 do 75 cm, ulistniona skrętolegle. Liście Odziomkowe duże, długoogonkowe, koloru zielonego w okresie owocowania przebarwiają się na bordowo. Blaszka liściowa, całobrzega owalnie lancetowata, z sercowatą nasadą, użyłkowana pierzasto z silnym nerwem głównym. Żyłki nerwowe w kolorze karminowym, które w stronę brzegu liścia łagodnie przechodzą w kolor liścia. Liście łodygowe drobne, strzałkowate, siedzące zmniejszające się w stronę szczytu łodygi kwiatowej, ułożone skrętoległe. Kwiaty Drobne, zebrane w wiechę, ulistnioną co najwyżej do połowy. Owoce Graniaste orzeszki.
Biologia i ekologia Bylina. hemikryptofit. Kwitnie od lipca do sierpnia. Nasiona rozsiewane przez wiatr. Występuje w wilgotnych lasach liściastych, zaroślach i na cienistych przydrożach. Gatunek mrozoodporny, znosi temperatury do -20° C. Rośnie na niezbyt suchej glebie, lubi stanowiska półcieniste, wilgotne. Gatunek charakterystyczny dla zespołu roślinności podgórski łęg jesionowy (Carici remotae-Fraxinetum). Podstawowa roślina żywicielska dla motyla czerwończyka nieparka.
Zmienność Tworzy mieszańce z Rumex aquaticus, R. conglomeratus, R. crispus, R. maritimus, R. obtusifolius. Zastosowanie Roślina jadalna: liście zawierające kwas szczawiowy są jadalne i używane w kuchni do przyrządzania zup i sałatek. Roślina ozdobna: uprawiana w ogrodach i na rabatach.
Przypisy
Kategoria:Rdestowate Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza