Struktura przywództwa
W grupie struktura przywództwa może nie być jasno skrystalizowana (np. grupy koleżeńskie). Przywódca może być narzucony lub wyłoniony samoistnie. Decydują o tym: cechy wrodzone; sytuacja (pokój – wojna); charakteru zadania; cechy grupy (charakter grupy, pozycje w grupie).
Style przywództwa autorytarny – jeden przywódca podejmuje decyzje, przydziela zadania, kary i nagrody; najwyższa produktywność; zaangażowanie bierne; spójność – nie najlepsza, każdy myśli o sobie, przywódca często nie akceptowany, satysfakcja członków najwyższa; demokratyczny – decyzje podejmuje grupa, przywódca naprowadza i stymuluje grupę, częściowo angażuje się w zadania, częściej stosuje nagrody; jakość najlepsza; zaangażowanie najlepsze; spójność najlepsza; liberalny – spójność najgorsza; tworzą się struktury nieformalne.
Rodzaje przywódców przywódca autorytarny – zorientowany na wykonanie zadania, lepiej działa w sytuacjach zagrożenia; przywódca demokratyczny – zorientowany na stosunki międzyludzkie, lepiej działa w sytuacjach pokoju; przywódca liberalny – zorientowany na pozostawienie pracownikom relatywnie dużej swobody przy wykonywaniu zadań; jego wyniki uzależnione są od tego, czy zagospodaruje talenty podwładnych.
Literatura Model przywództwa. Wymiar lokalny, krajowy, międzynarodowy, pod red. A.K. Piaseckiego, Kraków 2006. Przywódcy i przywództwo we współczesnej Afryce, pod red. A. Żukowskiego, Olsztyn 2008. Rogaliński P., Jak politycy nami manipulują? Cz. 1: Zakazane techniki, Łódź 2012, ISBN 978-83-272-3732-3. Wiatr J.J., Przywództwo polityczne. Studium politologiczne, Łódź 2008.
Linki zewnętrzne Instytut Studiów na Przywództwem http://www.isnp.collegium.edu.pl/pl/ Strona prywatna o przywództwie politycznym https://archive.ph/20120527204805/http://sites.google.com/site/hartlinskimaciej/przywodztwo-polityczne
Kategoria:Psychologia społeczna