Leopold Tajner (ur. 15 maja 1921 w Roztropicach, zm. 24 lutego 1993 w Wiśle) – polski skoczek narciarski, kombinator norweski, biegacz narciarski, trener. Inicjator budowy wielu skoczni.
Życiorys Urodził się w rodzinie Franciszka, Austriaka z okolic Ramsau i Franciszki Lens, córki austriackiego żandarma Franza Theinera. Miał dziewięcioro rodzeństwa, czwórka zmarła w dzieciństwie. Brat m.in. Władysława, olimpijczyka, a także Alojzego i Jana. W 1952 r. wziął ślub z Heleną z domu Madeja (1923–2019). Miał czworo dzieci, trzy córki: Aldonę, Jolantę i Barbarę oraz syna Apoloniusza.
Zmarł 24 lutego 1993 r. w Wiśle, pochowany na cmentarzu komunalnym (sektor 5-1-22_23).
Przebieg kariery zawodniczej Jako dziecko pracował w kamieniołomie, aby zarobić na swoje pierwsze narty. Skakał na skoczni w Goleszowie. Wygrał konkurs w skokach o puchar dyrektora goleszowskiej cementowni. Został mistrzem Śląska juniorów w skokach. W 1935 r. ukończył szkołę podstawową. Znalazł zatrudnienie jako pomocnik mechanika lotniczego. Zdobył uprawnienia pilota oblatywacza szybowców, ukończył kurs lotów holowanych i akrobacji lotniczej. Zimą brał udział w zgrupowaniach Śląskiego Okręgowego Związku Narciarskiego, startując w zawodach. Zaczął też uczęszczać do technikum lotniczego w Katowicach, lecz wybuch wojny przerwał edukację. Przez trzy lata był robotnikiem przymusowym w okolicach Oberstdorfu, gdzie pracował przy torach kolejowych, a następnie, jako Ślązak, został siłą wcielony do armii niemieckiej, gdzie pracował w roli mechanika samolotowego. Był m.in. we Francji, Afryce i Ukrainie podczas walk na froncie wschodnim.
Po wojnie nadal zajmował się narciarstwem i szybownictwem. Pracował jako instruktor w Szkole Szybowcowej Ligi Lotniczej na Górze Chełm. Trenował swojego młodszego brata, Władysława. Sam startował w kombinacji norweskiej. W lutym 1946 r. zwyciężył w pierwszych ogólnopolskich zawodach narciarskich Organizacji Młodzieży Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego (OM TUR) odbywających się w Zieleńcu. W 1948 r. reprezentował Polskę na igrzyskach w Sankt Moritz. Zajął 34. miejsce w kombinacji (w biegu był 35. z czasem 1:38:45.0 i notą 126,0 pkt. oraz 20. w skokach – 61,5 m, 58 m i 55 m z notą 195,5 pkt.) i 76. w biegu na 18 km. Na olimpiadę pojechał w mundurze amerykańskiego oficera, gdyż nie miał własnego, reprezentacyjnego ubrania. Przed powrotem do domu wygrał konkurs skoków w Szpindlerowym Młynie. Pokonał skoczków z Norwegii, Szwecji i Czechosłowacji, m.in. Asbjørna Ruuda. W pierwszej serii, w trudnych warunkach, uzyskał 79 metrów i zdobył Wielką Nagrodę Czechosłowacji. W drugiej serii wylądował w tym samym miejscu. Został wicemistrzem Polski w skokach (1949) i w kombinacji (1950). W 1950 r. wygrał międzynarodowy konkurs skoków w Oberhofie. 11 marca 1951 r. zajął drugie miejsce w zawodach skoków na Memoriale Bronisława Czecha i Heleny Marusarzówny. W 1952 r. w Oslo był na 39. miejscu w skokach na olimpiadzie (skoki na 57 m i 56,5 m z notą 178,0 pkt.). Wystąpił z kontuzją, gdyż podczas treningu zwichnął nogę w kolanie. W 1960 r. swym skokiem otworzył skocznię w Nydku w Czechosłowacji. Po licznych operacjach plastyki ścięgien obu kolan zakończył karierę narciarską. Praca trenerska Tajner ukończył kursy szkoleniowe i został trenerem klasy mistrzowskiej. Dzięki niemu zamontowano oświetlenie na skoczni w Goleszowie. Brał też udział w budowie ok. 10 skoczni, boiska do gier sportowych, urządzeń lekkoatletycznych i biegowego toru igelitowego. Wybudował trzy skocznie w Goleszowie, które zostały pokryte igelitem w latach 60. Dwie z nich istnieją do dzisiaj. Był też inicjatorem budowy skoczni w Wiśle-Centrum. Na wzór norweski włączył do treningu zawodników skoki do wody. Uczył ich także skoków na słomę (później używał drabinek i płótna, a także mat kokosowych i słomy ryżowej) i na stalowej linie. Celem tego rodzaju treningów skoczków było opanowanie podstawowych elementów: dojazdu, odbicia i lądowania. Pracował w Olimpii Goleszów, Górniku Koniaków i ROW Rybnik. W latach 90. zrezygnował z działalności trenerskiej. Wychował setki skoczków, kombinatorów i biegaczy narciarskich. Za swój wkład w narciarstwo otrzymał wiele odznaczeń i nagród państwowych, m.in. tytuł Mistrza Sportu, Złotą Odznakę PZN, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złotą Odznakę „Zasłużonemu w Rozwoju Województwa Katowickiego”, Odznakę „Zasłużony Działacz Kultury Fizycznej”, Medale 30-lecia i 40-lecia Polski Ludowej, Odznaką „Zasłużony Działacz Sportu Związkowego” i inne.
Osiągnięcia Igrzyska olimpijskie 1948 Sankt Moritz –34. miejsce (w kombinacji norweskiej), 76. miejsce (w biegu na 18 km) 1952 Oslo –39. miejsce (w skokach)
Starty L. Tajnera w kombinacji na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo Miejsce Dzień Rok Miejscowość Dyscyplina/konkurencja Wynik Strata Zwycięzca 34. 31 stycznia – 2 lutego 1948 Sankt Moritz kombinacja norweskaskoki+ bieg na 18 km 321,50 pkt. 127,30 pkt. Heikki Hasu
Starty L. Tajnera w biegach na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo Miejsce Dzień Rok Miejscowość Dyscyplina Czas Strata Zwycięzca 76. 31 stycznia 1948 Sankt Moritz bieg na 18 km 1:38:45,0 0:24:55,0 Martin Lundström
Starty L. Tajnera w skokach na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca 39. 24 lutego 1952 Oslo Holmenkollen indywid. 57,0 m 56,5 m 178,0 pkt 48,0 pkt Arnfinn Bergmann
Sukcesy krajowe wicemistrz Polski w skokach: 1949 wicemistrz Polski w kombinacji: 1950 brązowy medalista mistrzostw Polski w skokach: 1951.
Sukcesy zagraniczne Wielka Nagroda Czechosłowacji: 1948.
Upamiętnienie Od początku lat dwutysięcznych rozgrywane są zawody w skokach narciarskich dla dzieci i młodzieży będące memoriałem imienia Leopolda Tajnera oraz od 2013 r. również memoriałem jego brata Władysława.
Przypisy
Bibliografia
Golec J., Bojda S., Słownik biograficzny ziemi cieszyńskiej, t. 1, Cieszyn 1993, s. 250. Trzcionka W., Bohaterów dwóch, Kalendarz Cieszyński 2002, Cieszyn 2001, s. 299–300. Legendy polskiego sportu, cz. 1 Białe szaleństwo, Aniela Tajner, fundacja „Gloria Victoribus”, 1991, s. 62–64
Kategoria:Biegacze narciarscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1948 Kategoria:Kombinatorzy norwescy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1948 Kategoria:Ludzie związani z Goleszowem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Odznaczeni Medalem 30-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem 40-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Działacz Kultury Fizycznej” Kategoria:Odznaczeni Odznaką „Zasłużonemu w Rozwoju Województwa Katowickiego” Kategoria:Polacy pochodzenia austriackiego Kategoria:Polscy biegacze narciarscy na igrzyskach olimpijskich Kategoria:Polscy kombinatorzy norwescy na igrzyskach olimpijskich Kategoria:Polscy olimpijczycy (Oslo 1952) Kategoria:Polscy olimpijczycy (Sankt Moritz 1948) Kategoria:Polscy skoczkowie narciarscy na igrzyskach olimpijskich Kategoria:Skoczkowie narciarscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1952 Kategoria:Urodzeni w 1921 Kategoria:Zmarli w 1993