Gabriel Faure (ur. 15 maja 1877 w Tournon, zm. 5 sierpnia 1962) – francuski pisarz, poeta i eseista, doktor prawa (1900), w 1959 został członkiem komisji badania historii rewolucji francuskiej.
Laureat pięciu nagród Académie française: Prix Montyon za Heures d'Ombrie w 1908; Prix Jules Davaine za Sur la vie Emilia w 1911; Prix Marcelin Guérin za Paysages littéraires w 1918; Prix Alfred Née w 1930; i Grand Prix de Littérature za całokształt twórczości w 1941
W 1967 jego imieniem nazwane zostało Lycée Gabriel Faure w Tournon, założone w 1548 roku.
Wybór dzieł La dernière journèe de Sapphô (1901), La Route de voluptè (1904), Les Amants enchaonès(1910), Opowiadania i wrażenia: Heures d'Italie (1910–1913, 3 serie), Paysages littèraires (1917–1923, 3 serie), Pèlerinages passionnès (1919–1922, 3 serie).
Przypisy
Kategoria:Francuscy prozaicy XX wieku Kategoria:Francuscy poeci XX wieku Kategoria:Urodzeni w 1877 Kategoria:Zmarli w 1962