mały|XXIII Międzynarodowy Kongres Pokoju w Berlinie. Henri La Fontaine po prawej ręce mówcy Międzynarodowe Stałe Biuro Pokoju (ang. Permanent International Peace Bureau, IPB; fr. Bureau International Permanent de la Paix) – międzynarodowa organizacja pokojowa, uhonorowana Pokojową Nagrodą Nobla w 1910.

Historia Biuro zostało założone podczas III w Rzymie w 1891 z inicjatywy Fredrika Bajera, i . Prowadziło nieskuteczną taktykę kierowania apeli o pokój do stron wojujących lub grożących wszczęciem wojny.

W wyniku utworzenia Ligi Narodów po I wojnie światowej straciło na znaczeniu. W 1924 zorganizowało w Berlinie XXIII , którego gospodarzami byli przewodniczący Henri La Fontaine, sekretarz generalny i Ludwig Quidde. W skład polskiej delegacji weszli Józef Pollak i Wacław Łypacewicz, udział wzięli także Adam Ciołkosz, Feliks Gross, Adam Pragier i Stanisław Thugutt.

Po wybuchu II wojny światowej było kierowane w ograniczonej formie przez stały komitet z siedzibą w Szwajcarii. Zaapelowało do Stanów Zjednoczonych i krajów neutralnych do podjęcia działań zbrojnych przeciwko III Rzeszy, organizowało pomoc humanitarną. Jego struktury krajowe przetrwały wojnę w USA, Wielkiej Brytanii, Szwecji i Szwajcarii. Rada Biura zebrała się ponownie we wrześniu 1946, a jej brytyjscy członkowie zaproponowali poszerzenie Biura o międzynarodowe ugrupowania antymilitarystyczne podczas spotkania przywódców ruchu pokojowego w Genewie w tym samym miesiącu. Propozycję tę odrzuciło posiedzenie zdominowanego przez tradycyjnych pacyfistów Biura w Brukseli w sierpniu 1947, doprowadzając do secesji z sekretarzem .

Reformiści-secesjoniści założyli w szwajcarskiej miejscowości Saint-Cergue najpierw World Union of Peace Organisations, a następnie na jej miejsce we wrześniu 1949 Międzynarodowy Komitet Łączności między Organizacjami na rzecz Pokoju (International Liaison Committee of Organisations for Peace, ILCOP), który miał koordynować działalność 13 organizacji założycielskich, w tym sześciu komitetów narodowych. W 1950 na kongresie w dawnym na północ od Paryża przewodniczący Ernst Wolf został wybrany przewodniczącym ILCOP. W 1951 ILCOP liczył 20 organizacji członkowskich z Holandii, Republiki Federalnej Niemiec, Norwegii, Szwajcarii, Szwecji, USA i Wielkiej Brytanii, wśród nich , ugrupowania kwakierskie i katolicki ruch Pax Romana.

ILCOP i jego organizacje członkowskie (takie jak Szwedzka Rada Pokojowa) zwalczały Światową Radę Pokoju i krytykowały jej apel sztokholmski z 1950 jako narzędzia propagandy radzieckiej.

Po śmierci sekretarza generalnego Henriego Golaya w październiku 1950 dawne IPB nie kontynuowało działalności. W 1959 zostało wykreślone z ewidencji wraz ze swoją organizacją nadrzędną, International Union of Peace Societies, przez Trybunał Federalny Szwajcarii, po czym w 1960 ILCOP zmienił nazwę na ILCOP/IPB, a w 1961 szwajcarska Rada Związkowa przyznała ILCOP majątek dawnego IPB. W sierpniu 1964 notariusz Ernst Wolf, przewodniczący ILCOP, założył na potrzeby administrowania tymi środkami (w wysokości 800 tys. franków szwajcarskich) fundację, której formalnym celem miało być prowadzenie biura IPB, wymuszając reaktywację IPB pod dawną nazwą przez 13 ówczesnych organizacji członkowskich ILCOP.

Współcześnie IPB zajmuje się m.in. staraniami na rzecz ograniczenia wydatków na zbrojenia, rozbrojenia nuklearnego itp.

Siedzibą organizacji jest Genewa.

Prezesi organizacji Henri La Fontaine (1907–1943) Ernst Wolf (1950–1974) Seán MacBride (1974–1985) (1985–1992) Maj Britt Theorin (1992–2000) (2000–2006) Tomas Magnusson (2006–2013, od 2009 współprzewodniczący) (współprzewodnicząca, 2009–2016) (współprzewodniczący, 2013–2016) Lisa Clark (współprzewodnicząca, 2016–2019) (współprzewodniczący, od 2019) Corazón Valdez Fabros (współprzewodnicząca, od 2022)

Dwanaścioro działaczy Biura otrzymało indywidualną Pokojową Nagrodę Nobla (m.in. Bertha von Suttner, Linus Pauling i Alva Myrdal).

Przypisy

Linki zewnętrzne Oficjalna strona organizacji

Kategoria:Międzynarodowe organizacje pozarządowe Kategoria:Organizacje w Szwajcarii Kategoria:Nobliści – nagroda pokojowa Kategoria:Organizacje pokojowe