Jan Dziubiński (ur. 1 stycznia 1954 w Kraśniku) – polski polityk, działacz sportowy i samorządowiec, w latach 1994–1998 wiceprezydent, a w latach 1998–2010 prezydent Tarnobrzega.
Życiorys Ukończył technikum mechaniczne w Kielcach. Został absolwentem studiów na Wydziale Mechanicznym Politechniki Lubelskiej. W latach 80. pracował w spółdzielczości mleczarskiej. Był prezesem Okręgowej Spółdzielni Mleczarskiej w Sandomierzu, a następnie w Tarnobrzegu. Działał też w NSZZ „Solidarność”. Był wybierany do Rady Miasta Tarnobrzega II, III, IV, V, VI i VII kadencji w wyborach samorządowych w: 1994, 1998, 2002, 2006 (kandydował z listy PiS), 2010 (startował jako kandydat z listy KWW Tarnobrzeskie Porozumienie Prawicy) oraz 2014 (ubiegał się o mandat z listy KWW Moje Miasto Tarnobrzeg, otrzymując 355 głosów). W latach 2010–2018 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego tarnobrzeskiej Rady Miasta VI oraz VII kadencji.
28 września 1994 został wybrany na wiceprezydenta Tarnobrzega (był nim do 1998). 9 czerwca 1998 objął stanowisko prezydenta tego miasta. Ponownie był wybierany na ten urząd w bezpośrednich wyborach samorządowych w 2002 (w II turze zdobył 7773, co stanowiło 53,98% głosów) i 2006 (w II turze uzyskał 8256 głosów, co przełożyło się na 55,47% poparcia).
Do 2001 pełnił funkcję prezesa KS Siarka Tarnobrzeg. Został oskarżony o to, że w latach 1999–2001, gdy był prezesem klubu sportowego, naruszył prawa pracownicze 210 osób poprzez nieodprowadzanie przez klub do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych składek pracowniczych. W 2003 sąd pierwszej instancji uniewinnił go od tego zarzutu, wyrok ten w 2004 został uchylony. Ostatecznie w 2005 Jan Dziubiński został prawomocnie uniewinniony w tej sprawie.
Działał w Porozumieniu Centrum i Porozumieniu Polskich Chrześcijańskich Demokratów. Od 2006 był związany Prawem i Sprawiedliwością (do 2012 pełnił funkcję przewodniczącego klubu PiS w radzie miejskiej). Został również członkiem zarządu Związku Miast Polskich. Współtworzył Polski Klub Infrastruktury Sportowej, był też członkiem rady nadzorczej Tarnobrzeskiej Spółdzielni Mieszkaniowej oraz zastępcą członka Komitetu Regionów. W 2008 wszedł w skład powołanego przez lokalny Klub „Gazety Polskiej” Komitetu Budowy Pomnika mjr. Hieronima Dekutowskiego w Tarnobrzegu.
Pod koniec prezydentury Jana Dziubińskiego (2009) zadłużenie Tarnobrzega wynosiło około 56 milionów złotych. W latach 2004–2009 do miasta trafiło 100 milionów złotych ze środków unijnych. W 2010 doszło do otwarcia Zalewu Machowskiego dla celów rekreacyjnych.
W wyborach samorządowych w 2010 nie uzyskał prezydenckiej reelekcji. W II turze zdobył 6890 głosów i przegrał z bezpartyjnym Norbertem Mastalerzem. Przed wyborami prezydenta RP w tym samym roku został członkiem Podkarpackiego Społecznego Komitetu Poparcia Jarosława Kaczyńskiego.
We wrześniu 2012 został wykluczony z PiS. Wkrótce wstąpił do Solidarnej Polski, zajął się tworzeniem jej struktur w Tarnobrzegu oraz w powiecie tarnobrzeskim, wszedł też w skład jej władz krajowych. Z ramienia tego ugrupowania bezskutecznie kandydował w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2014 (otrzymał 860 głosów). W 2014 popierał kandydaturę Grzegorza Kiełba na urząd prezydenta Tarnobrzega.
Od kwietnia do sierpnia 2016 pełnił funkcję prezesa Tarnobrzeskiego Banku Żywności. W wyborach samorządowych w 2018 jako kandydat Solidarnej Polski został wybrany z listy PiS na radnego Sejmiku Województwa Podkarpackiego VI kadencji (otrzymał 9538 głosów). W sejmiku został członkiem Komisji Gospodarki i Infrastruktury oraz Komisji Współpracy z Zagranicą, Turystyki i Promocji. W 2019 wszedł w skład Rady Społecznej przy Wojewódzkim Szpitalu im. Zofii z Zamoyskich Tarnowskiej w Tarnobrzegu.
Odznaczenia i wyróżnienia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2009). Odznaka Honorowa za Zasługi dla Związku Sybiraków (2010) Brązowy Medal za Zasługi dla Policji Srebrna Odznaka Honorowa Podkarpackiego Stowarzyszenia Samorządów Terytorialnych Zasłużony Tarnobrzeżanin (2012, odmówił przyjęcia) Podkarpacka Nagroda Samorządowa (2007) Laureat ogólnopolskiego konkursu „Firma na Medal” i „Budowniczy Polskiego Sportu” w kategorii „inwestor obiektów sportowych” (2004)
Życie prywatne Żonaty z Bogumiłą. Ma troje dzieci (dwie córki i syna).
Autor publikacji Bezpieczeństwo lokalne w opiniach mieszkańców Tarnobrzega (2007).
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Politechniki Lubelskiej Kategoria:Członkowie Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem za Zasługi dla Policji Kategoria:Odznaczeni Odznaką Honorową za Zasługi dla Związku Sybiraków Kategoria:Politycy Porozumienia Centrum Kategoria:Politycy Porozumienia Polskich Chrześcijańskich Demokratów Kategoria:Politycy Prawa i Sprawiedliwości Kategoria:Politycy Suwerennej Polski Kategoria:Polscy radni rad gmin Kategoria:Prezesi polskich klubów sportowych Kategoria:Prezydenci miast w Polsce (kadencja 1998–2002) Kategoria:Prezydenci miast w Polsce (kadencja 2002–2006) Kategoria:Prezydenci miast w Polsce (kadencja 2006–2010) Kategoria:Prezydenci Tarnobrzega Kategoria:Ludzie urodzeni w Kraśniku Kategoria:Urodzeni w 1954 Kategoria:Radni sejmiku województwa podkarpackiego VI kadencji