Robert Abbot (ur. w 1560 w Guildford, zm. 2 marca 1617 w Salisbury) – biskup Salisbury, angielski teolog anglikański, zwolennik doktryny purytańskiej. Był zaciętym przeciwnikiem papiestwa i występował przeciwko dziełu Bellarmina o władzy papieskiej.
Życiorys Urodził się w rodzinie tkacza. Był starszym bratem George’a Abbota, anglikańskiego prymasa Anglii i Maurice Abbotta, kupca i polityka oraz Lorda Majora Londynu. Był kapelanem i kaznodzieją w Worcester. W 1612 został profesorem teologii Balliol College Uniwersytetu w Oksfordzie. Od 1615 piastował funkcję Biskupa Salisbury. Odnowił zniszczoną katedrę i wykazywał się troską o warunki życia mieszkańców diecezji.
Myśl teologiczna Mimo że dzielił z bratem głęboką, zbliżającą się do purytanizmu niechęć do „papistów”, jako teolog Abbot odznaczył się wysoką kulturą polemiczną, okazując się godnym przeciwnikiem jezuickiego teologa Andreasa Eudaemona-Joannesa. Jego główne dzieła, wydane w Londynie to: Mirror of Popish Sutletis (1594), Antichristii demonstratio (1604), Defence of the Reformed Catcholics of Mr. Williams Perkins (t. I-III 1606-1609), De gratia et perseverantia sanctorum (1618), De suprema potestate regia (1619).
Przypisy
Bibliografia Adam Szafrański, Robert Abbot, W: Encyklopedia katolicka, Lublin 1989
Kategoria:Angielscy duchowni anglikańscy Kategoria:Angielscy teolodzy protestanccy Kategoria:Urodzeni w 1560 Kategoria:Zmarli w 1617