Leszek IIITakie imię podaje przekład Kroniki wielkopolskiej z 1822 roku, również w formie Leszko lub Lestek – legendarny władca Polski, po raz pierwszy wymieniony w Kronice Wincentego Kadłubka. Syn Leszka II.

Legenda Kronika Wincentego Kadłubka opisuje, że był synem Leszka II i po jego śmierci został królem. Odniósł trzy zwycięstwa nad wojskami Juliusza Cezara, uczestniczył także w zwycięskiej wojnie z Markiem Licyniuszem Krassusem w Partii. Według kroniki, po pokonaniu Krassusa, władca nakazał wlać mu roztopione złoto do ust, mówiąc: Złotaś pragnął, złoto pij. Leszek III panować miał nad Getami, Partami oraz krajami leżącymi dalejMistrza Wincentego, zwanego Kadłubkiem, biskupa krakowskiego, Kronika polska, Kraków 1862, str. 56.

Kronika wielkopolska pochodząca z końca XIII wieku także umieszcza życie władcy w I wieku p.n.e. Leszek III stoczył trzy zwycięskie bitwy z Juliuszem Cezarem, zadając rzymskiemu wodzowi wielką klęskę. Następnie to Cezar miał oddać Leszkowi za żonę swoją siostrę Julię oraz ziemię bawarską w posaguKronika Lechitów i Polaków napisana przez Godzisława Baszko Kustosza Poznańskiego w drugiey połowie wieku XIII: z dawnego Rękopismu Biblioteki Willanowskiéy przetłomaczona, XX. Pijarzy, Warszawa 1822, str. 37. Julia miała założyć dwa miasta, Julius (identyfikowany jako Lubusz) oraz Julin (identyfikowany jako Wolin). Urodziła także syna, któremu Cezar nadał imię Pompiliusz. Zgodnie z dalszą relacją, po powrocie do Rzymu wobec nacisków Senatu, Cezar odwołał nadanie Bawarii Lechitom, a w odwecie Leszek III oddalił swoją żonę Julię, zatrzymując przy sobie ich syna Pompiliusza. W późniejszym okresie, Leszek spłodzić miał aż dwudziestu synów z wieloma żonami i nałożnicami, każdemu natomiast nadał jakąś ziemię. Kronika wielkopolska wymienia imiona wszystkich synów Leszka, byli to kolejno: Bolesław, Kazimierz, Władysław, Wrocisław, Oddo, Barnim, Przybysław, Bogdan, Przemysław, Taxa, Siemian, Sobiesław, Ziemomysł, Spicygniew, Spicymir, Zbigniew, Sobiesław, Wissymierz, Czesmier i WisławIbidem, str. 38-39. Pierworodnego Pompiliusza zaś przełożył nad niemi Królem i koronować nakazał. Kronika stwierdza, że Leszek III dożył bardzo późnej starości i zmarł za panowania cesarza NeronaIbidem, str. 39.

Świadomi legendarnego opisu panowania Leszka III, późniejsi kronikarze podchodzili z rezerwą do jego postaci. Jan Długosz pominął historię o Cezarze, pisząc, że Leszko sprawował nad krajem dobre rządy i udzielał pomocy Węgrom w wojnach "z Grekami i Italczykami". Marcin Bielski datował natomiast jego panowanie na czasy Karola Wielkiego.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Legendarni władcy Polski